Geplaatst in Schrijven

De perfecte match

Hij stond op zijn vaste plek in de winkel. Eigenlijk was hij niet echt geschikt voor het werk. Hij voelde zich zenuwachtig en alleen. Zijn tong leek wel een stuk leer.

De verkoopsters keken nauwelijks naar hem om, en ook klanten liepen hem vaak voorbij zonder hem een blik waardig te schenken. Ik ben hier hoor, dacht hij dan, ik wil helpen! Halloooo, mensen, geef me een kans? Denk eens out of the box? Met grote ogen keek hij rond om te zien of iemand hem nodig had, maar tevergeefs.

Iedere dag verloor hij een beetje van zijn glans. Tot ineens een vrouw voor hem bleef staan. Ze bekeek hem opmerkzaam en strekte haar hand naar hem uit. Vingers gleden liefkozend over zijn contouren en trokken hem dan snel naar zich toe, hielden hem verrukt tegen haar hart gedrukt.

Dan gleed hij aan haar ene voet. De perfecte match!

Schrijfuitdaging (maximaal 150 woorden) met als thema ‘schoenen‘, van Schaap Schrijft

Auteur:

Blogger who loves her camera. No lady, but all woman. Caretaker of lads, cats, dungeons & dragons. DuTchess. V-man's biker witch.

25 gedachten over “De perfecte match

  1. O. wow ………… wat goed geschreven zeg …….. als je niet beter wist dat het over schoenen ging zou je haast denken dat het een liefdesverhaal is ………. en ach, als je verliefd op een paar bijzondere schoenen wordt is het ook een liefdesverhaal.

    Like

  2. Wat ik mooi vind aan dit verhaal, is dat het eigenlijk heel open is en dus vrij is van interpretatie. Ik vraag af waar het precies over gaat, lees het verhaal een tweede keer, lees de tags en dan ineens; ja! Ik heb het, maar … misschien ook toch niet? 😉
    Geweldig leuk dat je mee hebt gedaan, voel je vrij mee te doen wanneer je wilt. ☺️

    Liked by 1 persoon

    1. Mijn bedoeling met dit verhaal is om de lezer op het verkeerde been te zetten. Het gaat niet over een verkoper, maar over een schoen. Niet een paar, maar slechts één schoen, die op de een of andere manier is achtergebleven in de winkel. Te koop dus, maar wie wil nou slechts één schoen. De vrouw die hem kocht, heeft slechts één been. Dat was de match. In mijn hoofd is het verhaal duidelijk, maar ik weet niet of de lezer dit er ook uit kan halen haha.
      Ik vond het bijzonder leuk om te doen! ❤ Dankjewel.

      Liked by 1 persoon

      1. Ik haalde het er vooral uit bij de tags, daar stond ‘handicap’ tussen. Ik heb zelf maar één been (en drie kwart) dus was het toen wel duidelijk. Bij de eerste keer lezen dacht ik gewoon aan twee schoenen die één waren in wat zij voelden en de tweede keer dacht ik aan een schoenlepel. 🤣 Je hebt mij dus wel echt op het verkeerde been gezet! Maar dat vond ik juist erg leuk, die openheid tot interpretatie.

        Graag gedaan, maar jij hebt het werk verzet. 💪🏼❤️

        Liked by 1 persoon

        1. Je hebt zelf maar één been? Oh dat wist ik helemaal niet, Stefanie. Toeval bestaat niet. Of bestaat het nou net wel? Dat kan ik nooit beredeneren.
          Dacht je aan een schoenlepel? * GRIJNS * Ik hoopte met de ‘tong van leer’, het ‘out of the (shoe)box’ en de ‘ogen’ (voor de veters) genoeg aanwijzingen gegeven te hebben haha. Heerlijk, zie nu al uit naar de volgende. x

          Liked by 1 persoon

          1. Haha, ik lees altijd zoals ik denk dat de ander het hardop zou zeggen 😂 die eerste zin is echt: JE HEBT ZELF MAAR EEN BEEN?????? 😐 Waarschijnlijk bedoel jij het helemaal normaal, haha, maar zo lees ik boeken ook; soms is dat best wel grappig.

            Oke, dat wilde ik dus even zeggen. Ja, ik heb een en driekwart been (binnenkort komt er een post met dezelfde titel waar ik in prozavorm het ‘verloop’ van de situatie schrijf). Ik kreeg botkanker en dat kwam terug. De keuze voor de amputatie was rigoureus, maar achteraf bezien nog steeds de slimste. Ik vind het erg speciaal dat je net dit idee kreeg voor de uitdaging, haha.

            Ja schoenlepel, juist door die tong van leer, haha. Maar ja, ik herken helemaal wat je zegt. Ik schrijf ook wel eens iets dat ik zelf volkomen duidelijk vind en dan bij de feedback terug krijg dat het muntje helemaal niet valt. 😂 Ik denk dat dat ‘de kunst’ van het ultrakorte/microverhaal ook is: in zo weinig woorden duidelijk maken waarover je schrijft. Maar het is ook erg leuk als er iets heel anders uit wordt gehaald. (Zo had ik een keer dat er iemand gezocht wordt en daar honden bij waren, degene die het las dacht dat het over weerwolven ging. 😂, heerlijk!)

            Ik kijk uit naar je volgende stuk! ☺️😘

            Like

            1. Zoals je zult begrijpen was ik inderdaad verrast door je opmerking gezien de strekking van mijn verhaal. Alsof het voor jou geschreven is. 😃
              Wat zal dat een ingrijpende en aangrijpende beslissing voor je geweest zijn zeg. Dapper! Fijn dat het goed heeft uitgepakt, Stefanie. Volgend jaar ben je zeven jaar verder. Een mooi moment om je verhaal te herplaatsen.
              Weerwolven, honden… ze zijn familie van elkaar, maar daar houdt de gelijkenis ook op. Grappig hoe iedereen woorden anders kan interpreteren. 😆
              Tot gauw! x

              Liked by 1 persoon

          2. Sorry, ik zie nu dat ‘Eén-en-driekwart-been’ pas 10 juli 2019 online komt. Ik dacht eerder. Ik ben oude stukken aan het herpubliceren nadat ik mijn website leeg heb gehaald, sommige teksten plaats ik op bepaalde data; op 10 juli 2012 werd mijn been geamputeerd, dus het leek mij gepast het stuk op die datum te plaatsen.
            Mocht je meer willen weten; je mag altijd vragen.

            Like

Wil je reageren? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s