Geplaatst in Gedicht, Poëzie, Schrijven

Sneeuwvlok

 

onder lage druk

spelen wolken tikkertje

‘buut vrij’ in grijze massa

die zich stort op Lage Landen

 

met hogedrukspuit

wordt hemel schoongeveegd

donkerblauw verbleekt

tot een laagje poedersuiker

 

kwik daalt, de hoop stijgt

schaatsen uit het vet

maar voor de eerste sneeuwvlok aardt

is de winter al voorbij

 

 

190212sneeuwvlok

 


bloglogoverhalenschaap

 

Schrijfuitdaging #10: schrijf een gedicht over winters weer in maximaal 100 woorden, bij Schaap Schrijft

Geplaatst in Algemeen, Schrijven

Explosief

Een oorverdovende knal. Het onmiskenbare geluid van een afgevuurd pistool weergalmde over de vlakte en de geur van kruitdampen vulde de lucht. De knal bracht een schokgolf teweeg onder de omstanders. De tijd vertraagde, ingedikt tot dit ene moment.

Zijn adem stokte en met opengesperde neusgaten schoot hij vooruit. Wég van hier! Zijn beenspieren spanden zich tot het uiterste, gevoed door de zuurstof die het wild kloppende hart rond pompte. Sneller, veel sneller!

De adrenaline gaf hem vleugels en hij rende zoals hij nog nooit had gerend. Toch voelde hij de adem van zijn achtervolgers in zijn nek, merkte hoe zij steeds dichterbij kwamen. Verbeten sprak hij zijn reserves aan. Hij kon zich niet verschuilen en had maar één kans. Alleen snelheid kon hem nog redden; snelheid was zijn enige wapen!

Dan nog een schot. Hij kromp ineen.

“Valse start. Opnieuw!”


BlogLogoVerhalenMelody

 

Write on Wednesday schrijfuitdaging van MelodyK met als thema Herstarten (max 175 woorden)

Geplaatst in Schrijven

Een stukje van jezelf

 

Een stukje van jezelf weerspiegelt
in de ander, een facet
uitgelicht, belicht
maar nooit te licht bevonden
verbonden
ziel tot ziel

gesmeed de band
onzichtbaar, onhoorbaar,
maar altijd daar
wachtend, voor het grijpen
reik ernaar, begrijp
voel en omarm

in zijn ogen blijf je
onveranderd, de tijd reist mee
hecht herinneringen
tot een breiwerk
waarin gevallen steken
moeiteloos worden opgepakt

 je bent jezelf in de ander
in zijn hart, herken
erken, woordeloos doch zinnig
je bent en hebt
een vriend

 


bloglogoverhalenschaap

 

Schrijfuitdaging #9: schrijf een gedicht of verhaal over vriendschap in maximaal 400 woorden, bij Schaap Schrijft

Geplaatst in Schrijven

Krokie Krokodil

“Ik moet naar school, Krokie, de vakantie is over.” Tess diept de kleine voorzichtig uit haar schooltas op en zet hem terug op de grond. “Je kunt niet mee.”

Krokie geeft zich echter niet zomaar gewonnen en bijt zich vast in de zoom van haar jurk. Ze giechelt. “Zo kan ik toch niet lopen, gekkie. Oké, ik weet wat. Zie je mijn knuffels daar zitten?” Ze houdt het beestje omhoog. “Zie je hoe stil ze zitten? Zo stil moet jij ook zijn, anders krijg ik problemen. Begrepen?”

Tess pakt haar vriendje op en hangt hem als een paraplu aan haar arm. Met de schooltas in de andere hand stapt ze de gang op.

“Dag mama, ik ben naar school.”
“Niet zo snel, jongedame. Laat eens zien wat je daar hebt?”

O jee.

“Krokie wil mee naar school, hij moet ook leren!”
“Je kunt geen krokodil mee naar school nemen, ook al is hij nog klein. Dat kan echt niet.”
“Echt wel.”
“Nee, echt niet, lieverd.”
“ECHT WEL!”

Als twee kemphanen staan ze tegenover elkaar, de armen stijf over elkaar geslagen, het meisje het evenbeeld van de moeder. Krokie zegt niets, maar klemt zich stijf met zijn staart aan haar arm vast.

schrijfuitdagung 8 schaap schrijft
Tekening door: Amandine Piu

De moeder kijkt naar haar vastberaden dochter. De rode krullen plakken tegen het verhitte gezichtje. Niemand in de dierentuin had verwacht dat het krokodillenjong het zou overleven, maar Tess heeft het vertroeteld en met kleine hapjes weten te redden. De twee zijn de afgelopen maanden onafscheidelijk geweest.

“Weet je wat? We vragen aan de juf of je hem mee mag nemen op Werelddierendag. En als je een spreekbeurt hebt. Dan kunnen al je klasgenootjes hem bewonderen. Deal?”

De krokodil kijkt naar Tess en zij kijkt terug. Ze knikt zwijgend. Terug in zijn terrarium krijgt Krokie een extra insectenhapje. “Voor je het weet ben ik alweer thuis. Ga maar lekker slapen.” Een teddybeer houdt hem onder de warmtelamp gezelschap. Als surrogaat-surrogaatmoeder.


bloglogoverhalenschaap

Schrijfuitdaging #8 (maximaal 350 woorden) met een tekening als thema van Schaap Schrijft

Geplaatst in Algemeen, Humor, Schrijven

Sneeuwschuiver

Vanmiddag ontvang ik een WhatsApp van mijn jongste zoon.

Maar goed dat je niet thuis bent. Staat een vrachtwagen op de stoep. Vanaf de overkant!

Ik lees het nog een keer. Voor mijn geestesoog verschijnt het woonerf met zijn vier parkeerplekken en de met sneeuw en ijs beplakte weg. Een weg die haaks op de onze staat. Trek de lijn door, en je belandt in de flanken van mijn auto die daar normaal gesproken geparkeerd staat.

Gisteren had ik het nog met mijn baas erover dat ik misschien thuis zou werken, omdat ik op het werk zo vaak gestoord word en het weer de enerverende weken van roostergegevens aanleveren zijn. Dan heb ik volledige concentratie nodig.

Nou, die concentratie is inmiddels ver te zoeken. Ik tik terug:

Doorgegleden???

Maar het blijft stil aan de andere zijde.

Die vrachtwagen heeft natuurlijk te hard gereden op die ijsvlakte, bepeins ik. Hij kon niet meer op tijd remmen voor de bocht en is gaan schuiven. Recht op de plek waar mijn arme kwetsbare Twingootje stond!

Of zou staan, als ik thuis had gewerkt. Gelukkig zit ik braaf bij de Pabo. Ik vertel het aan mijn collega’s en iedereen leeft ontzet mee. Wat een geluk!

Als ik thuis kom, roep ik naar Sean.

Vertel nog eens precies wat er gebeurd is?!

Gebeurd? Wat is er gebeurd?

Met die vrachtauto!

Oh, dat. Ik keek uit het raam en zag een vrachtwagen half op de stoep staan. Na wat voor- en achteruitrijden en een paar keer steken haalde hij de bocht wel.

Ik zwijg, bedremmeld. De kreukelzones van mijn auto strekken zich op miraculeuze wijze weer uit tot een gave auto.

Huh? Maar was die vrachtwagen dan niet vanuit de andere kant aan komen glijden, BAM bij ons de stoep op? Hoe komt die anders op de stoep terecht?

Weet ik niet, ik heb het niet echt zien gebeuren. Maar dat zou ook best kunnen…

Ik vond mijn versie toch spannender.

 

Geplaatst in Schrijven

Nee

Het knippen van de schaar klonk steeds dichterbij. De sering bleef angstvallig stil, beducht voor de snijdende messen die blikkerden in het zonlicht. Nog steeds weerklonken de kreten van de coniferen, de grond aan hun voeten bezaaid met afgerukte ledematen.

Opnieuw liep de mens langs de heg en keek of alles recht was. Recht… de natuur is niet recht, jij barbaar! Met moeite beheerste de jonge boom zich, vooral niet opvallen. Met een schuin oog keek hij naar zijn moeder die onverstoorbaar stond te zonnen, haar bladeren hoog opgeheven. Wanneer hij zo groot was, zou hij ook niet meer bang zijn.

De mens, tevreden over zijn perfecte heg, naderde! Neeeeeee, gilde hij stemloos. Er trok een rilling door zijn ranke lijf. Bladeren ruisten, zijn bloemen dansten. Dan een liefkozende hand, een neus die diep genietend inademde. Bedwelmd door zijn zoete geur sloten de schaarbladen zich zachtjes. “Nee, deze nog niet.”

180102nee

Schrijfuitdaging (maximaal 150 woorden) met als thema ‘Nee‘, van Schaap Schrijft

Geplaatst in Schrijven

Reclamemoe

In stilte stap ik in mijn auto en zet de radio aan. De eindakkoorden van een vrolijke deuntje vullen nog net het interieur, maar dan barst het los. Reclame.

Ziggo, Telfort en KPN slaan mij om de oren. Pearl en Specsavers. Keukenkampioen en Sanidirect. Tui wil mij meenemen, maar komt geen stap verder vanwege de vingers in mijn oren. En als je denkt dat je alles hebt gehad, komt dat mens van Trekpleister langs. Trrrekpleister, met haar overdreven R. Zum kotzen!

Ik trek de vingers uit mijn oren en sla blindelings op de knop om een einde aan het verbale geweld te maken. Mijn redding onderweg zijn Spotify en de Luisterbieb. Zij voeren mij naar prettige oorden, waar ik geboeid luister of luidkeels meezing.

Als ik veel geld had zou ik alle reclameblokken opkopen en vullen met zalige stilte, gewoon even niets op de radio. En dan een oneliner die je intrigeert en de hele dag blijft hangen als inspirerende leidraad. Een nieuwsblok en dan weer muziek.

Trrrekpleister… Ik weet een heel goede plek voor zo’n pleister! En die zou verrekte goed plakken.

Ik ben reclamemoe.