Geplaatst in Buitenstebinnen

Stille reuzen

Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. En ik nodig je van harte uit om mee te doen.


Wij mogen dan wel geen Sequoias hebben in Nederland; deze kanjers mogen er echt wel zijn! Ik vind het een machtig gezicht, die stille reuzen. Ze trekken zich van de mensheid, die daar beneden rond hun tenen krioelt, niet al te veel aan. Hun aandacht is gericht op hogere machten, handen reikend naar de zon en de maan. Ze groeien onverstoorbaar verder, door jaren en zelfs eeuwen heen.

Als ik door een bos loop, weet ik mij omringd door een stukje eeuwigheid, een traagheid die helpt om stress weg te nemen. Bomen geven mij rust. Nee, ik ga ze niet knuffelen, al kan ik het vaak niet laten om mijn hand op hun knoestige huid te leggen.

Deze foto doet me denken aan het interieur van La Sagrada Familia, maar dan levend, ademend, echt. De natuur als godshuis. Eenvoudig en puur zonder overbodige pracht en praal. ❤

200320buitenstebinnen

klik voor details

Kijk ook bij:

Buitenstebinnen

Geplaatst in Fotogedicht

Bewogen

200118fotogedicht

.

..

zomaar vrij ineens

ving ik een stukje wildheid

verstild bewogen

..

.


Doldriest fotografie fotogedicht

 

Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.

Doe je mee?

Geplaatst in Fotogedicht

Rubberlaarsjes

191109rubberlaarsjes

.

..

als kinderstemmen

zijn weggeëbd

resten slechts

de afdrukken

in de modder

..

.


Doldriest fotografie fotogedicht

 

Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.

Doe je mee?

Geplaatst in Blikvanger

Bosrozen

190331roses

klik!

 

Geplaatst in Fotogedicht

Stamvaders

knoestige armen

strekken zich beschermend uit

ik zwijg, kijk omhoog

181006haiku

klik!


 

Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

Geplaatst in Fotogedicht

Japans Gedicht: Schaduwspel


 

licht filtert diffuus

clair-obscur aaneengesmeed

takkenfiligraan

 

180407Japans

klik!


Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

 

Geplaatst in Familie, Natuur, Persoonlijk

Schoenen

Op deze koude, donkere herfstochtend grijp ik naar mijn favoriete schoenen en zie de smurrie, het aangekoekte zand. Met vertedering denk ik terug aan de wandeling afgelopen zondag. Thanksgiving. Ondanks de onheilspellende weer-apps togen we met een kleine groep naar het bos. Het natte, groene bos, waar eerst de zon en daarna de regen met bakken uit de lucht kwam. Waar ik met lieve familie volop liep te praten en te lachen, terwijl we de minst modderige routes zochten en daar in faalden, om erna in een warme omhelzing van hapjes, drankjes en stevige kost thuis te komen. Heerlijk. Ik heb ze met weemoed schoongeveegd.