Geplaatst in Gedicht, Korte verhalen, Poëzie

Familie Spits Muis

 

Het klinkt verdacht onder de grond;

wie of wat spookt daar in het rond?

Het ritselt en roezemoest,

langs hout, blad en droge knoest.

De dader maakt het echt te bont!

Het is Muis Spits onder de vloer,

altijd op zoek naar voorraad voer.

Met vrouwlief en de kleintjes

dineert hij daar heel fijntjes

en gaat dan uit met veel bravoure.

“Och kijk toch uit, jij stoere muis,

het is daarbuiten echt niet pluis.

er dreigt gevaar van boven,

je moet me echt geloven!

Straks keer je nooit meer t’rug naar huis!”

 

 

Kat Broes zit bovenop de bank,

likt er zijn pootjes en zijn flank.

Doet net of hij muis niet ziet,

een spel waarvan hij geniet,

klauwt dan naar Spits, daar op de plank.

Meneer de Muis duikt in elkaar,

trillend van schrik, staart tot snorhaar.

Wurmt zich snel weer naar benee

en piept luidkeels “Zeg, tabee,

die wandeling is nu wel klaar!

Voor planning op lange termijn

shoppen we gewoon wel online.

Voortaan blijf ik in ons hol,

eten daar ons buikje vol.

Je had gelijk, lief vrouwtje mijn!”

 

Met dank aan Matroos Beek, kater Broes én Spits Muis voor de inspiratie! 😀

 

Zonnewarmte

met volle teugen
zuig ik de zon op
koester haar warmte
haar genegenheid
en bewaar haar gift
diep in mijn ziel
voor donk’re dagen

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

IJsboeket

 

de wind guurt, blaast,

zoekt naar kieren

in driedubbel thermopane

 

waar eens condens bloemde

sierde, in ijzige boeketten

spiegelt nu een zelfbeeld

 

ik staar naar buiten

en denk terug aan vroeger

toen koud toch warmer was

 

190319ijsbloem
foto: internet
Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Sneeuwvlok

 

onder lage druk

spelen wolken tikkertje

‘buut vrij’ in grijze massa

die zich stort op Lage Landen

 

met hogedrukspuit

wordt hemel schoongeveegd

donkerblauw verbleekt

tot een laagje poedersuiker

 

kwik daalt, de hoop stijgt

schaatsen uit het vet

maar voor de eerste sneeuwvlok aardt

is de winter al voorbij

 

 

190212sneeuwvlok

 


bloglogoverhalenschaap

 

Schrijfuitdaging #10: schrijf een gedicht over winters weer in maximaal 100 woorden, bij Schaap Schrijft

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Een stukje van jezelf

 

Een stukje van jezelf weerspiegelt
in de ander, een facet
uitgelicht, belicht
maar nooit te licht bevonden
verbonden
ziel tot ziel

gesmeed de band
onzichtbaar, onhoorbaar,
maar altijd daar
wachtend, voor het grijpen
reik ernaar, begrijp
voel en omarm

in zijn ogen blijf je
onveranderd, de tijd reist mee
hecht herinneringen
tot een breiwerk
waarin gevallen steken
moeiteloos worden opgepakt

 je bent jezelf in de ander
in zijn hart, herken
erken, woordeloos doch zinnig
je bent en hebt
een vriend

 


bloglogoverhalenschaap

 

Schrijfuitdaging #9: schrijf een gedicht of verhaal over vriendschap in maximaal 400 woorden, bij Schaap Schrijft

Geplaatst in Familie, Gedicht, Gezin, Persoonlijk, Poëzie

Open Deur

een man
vermomd als jongen
kijkt naar me
aan de ontbijttafel
je hebt het over werk zoeken
wonen in een ander land
en ik knik
moedig aan
leef mee
maar mijn hart gilt
blijf hier
bij mij
waar ik kan zien
of het goed met je gaat

je gaat
en ik laat los
lege kamer
vol  herinneringen
je bed onbeslapen
tot de dag
dat je terugkomt
een jongen
vermomd als man
en ik knik
moedig aan
leef mee

mijn zoon
je levenspad
ligt niet vast
zoek je weg
volg je hart
en vrees niet
mijn deur
blijft altijd open

 

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Wolkjes

 

er komen wolkjes uit mijn mond

een stukje hemel rond mijn kin

de herfst bijt, en ik hap terug

hopelijk zit er geen engeltje in

 

 

171031wolk.jpg

afbeelding: Pixabay