Geplaatst in Expressief, Gedicht, Poëzie, Schrijven

Kinderspel

Vandaag heb ik gespeeld
heel even maar
ik was er zo mee klaar,

ik flirtte met de gedachte
om de ramen te wassen
er met een spons op te jassen,

tot aan de ellebogen toe
in een emmer met bubbels
lekker soppen zonder trubbels,

bruisend als champagne
zie, een zeepbel verscheen
en zweeft dan luchtig heen,

dikke spetters spatten in het rond
een compleet waterballet
en ik kraai van de pret,

de grond is natter dan het glas
mijn kleren druipen
sta op het punt te verzuipen,

zeepsop in mijn mond
maar ik slik gewoon
nu ook van binnen schoon.

Echt, vandaag was ik van plan
-nee dat zijn geen grappen-
om de ramen te lappen,

vastbesloten aan de slag
en ik zou me niet vervelen

maar het bleef bij spelen.

 

170627spelen

 

 

Geplaatst in Algemeen, Gedicht, Inspiratie, Poëzie

Zou jij het durven? 

Zou jij het durven

en willen

doen?

Zomaar op iemand af stappen

die in gedachten verzonken loopt,

die denkt

dat je wilt

dat hij iets koopt?

In plaats daarvan

geef je hem iets,

gratis en voor niets:

een wilde bloem,

een hand of lach.

Plant jij een zoen

spontaan op zijn wang?

Want ja, het mag!

Een lichte beroering,

het hoeft niet lang.

Een beetje aandacht

kleurt de aarde,

geeft waarde

aan eenieder’s dag.

Zou jij het durven

en willen…

zou jij het doen?

 

Een paar weken geleden bezocht ik Kasteel Bouvigne, waar een onbekende man me vroeg of hij me gedichten mocht voorlezen. Ja, graag.

Het bleek Olaf Douwes Dekker te zijn, voormalig stadsdichter van Breda! De zon vermengde zich met zijn prachtige woorden en ik was volmaakt gelukkig. Zo gelukkig dat ik onverwacht een zoen op zijn wang plantte. Hij was net zo verrast als ik hehehe.

Een heel bijzonder moment, dat mij inspireerde tot het schrijven van dit gedicht. Veel dank voor jullie reacties.

Geplaatst in Algemeen, Expressief, Familie, Gedicht, Gevoel, Gezin, Poëzie

Kind, ik heb je lief

Mijn wereld stond stil
toen jij werd geboren
en kreeg pas echt glans
door jouw eerste lach

Weerloos sterk
nam je mijn hart in handen
ik was verloren
vanaf de eerste dag

Je tere oogopslag
zo open, onschuldig
een moeiteloos smelten
ik zag alleen jou

Dan het hoofdje schuin
in twinkelende blik
verstraalde je ondeugd
waar ik zoveel van hou

Weergaloos dapper
stap jij door je leven
kin eigenwijs
onnavolgbaar vlug

Maar soms, in een tel
is daar weer mijn kleintje
en zie ik net als vroeger
je kuifje terug

Je kleine handen
werden stoere knuisten,
tien teentjes
nu van groot formaat

Maar wat blijft
is wij samen
een moederliefde
die nooit meer overgaat

Voor Owen en Elin,
en natuurlijk ook voor mijn zonen Nick en Sean

© MC Driessen

 

Geplaatst in Expressief, Gedicht, Natuur, Poëzie

Hemelse Heksenbezem

Ik wil de wolken vangen

een net langs de hemel hangen

en de grauwgrijze en witte watten

uit de natte lucht

plukken


Ik wil de wolkenmoes draaien

het goedje waar nodig zaaien

en wegzuigen het overschot

het regenwater

verdelen


Ik wil de wolken hoger

blazen met een enorme haardroger

ze naar gebarsten aarde leiden

laten ontkiemen

doordrenken 


Ik wil de lucht in evenwicht vegen 

verspreiden de vochtige zegen

en met ferme streken

de aarde

helen

Copyright Marion Driessen

Geplaatst in Expressief, Foto, Gedicht, Poëzie

Gouden Hart

ik vlecht gouden draadjes zonnestralen 

tot een lint

en knoop hiermee mensen aan elkaar

verbind

zodat zij hand in hand

uit ieder land

het licht doorgeven

beleven

dat we helemaal niet zo anders zijn

geleid de glans tot in het hart

en verlicht van binnenuit

sla weg

de haat

de pijn

totdat het klopt…


Copyright Marion Driessen


Geplaatst in Gedicht, Poëzie, Schrijven

Gedachtegolven


gedachten

wervelen in mijn hoofd

rond mijn schouders

smoren me

onder druk

maar ik geloof ze niet

en laat ze van me afglijden

langs mijn lijf naar beneden

tot ze rusten op mijn voeten

ergens onder aan mijn tenen

hangen te bungelen

waar ze duikertje spelen

in een zee van golven

en meevaren

met het tij

M©Driessen