Geplaatst in Bloemrijk

Uitbundig

klik voor details

Geplaatst in Dieren

Ook wespen hebben dorst

klik voor details

Geplaatst in Dieren

De huismus en de valk

Op mijn tweede vakantiedag zit ik buiten te chillen met een boek. De zon schijnt en in de schaduw is het heerlijk koel. Geen gejaag, geen gestress. Hoe meer ik de spanning loslaat, hoe spannender het boek wordt. Het einde nadert en ik kijk even de tuin in.

Daar heerst bedrijvigheid: vogels vliegen af en aan en doen zich tegoed aan een zomermix met onder andere gedroogde wormpjes. Een tortelduif loopt over de kiezels en pikt de korrels op die de slordige mussen en meesjes op de grond gooien. Een vogelsymbiose in het klein.

Helaas hebben de vlinders hun weg nog niet gevonden naar de pas aangeschafte bananenhouder. Het nieuws heeft zich blijkbaar nog niet verspreid.

Weer strijkt een musje neer in de voederbol en zit te smullen van het feestmaal. Een idyllisch plaatje. Ik zucht, content in het hier en nu.

Ineens verschijnt vanuit het niets een valk ten tonele! Hij duikt af op de huismus en probeert hem met uitgestrekte klauwen door de tralies te pakken te krijgen. 🦅 Fladder, fladder, vogelpaniek. What the heck?!

Gelukkig slaagt hij hier niet in en met grote ogen kijk ik toe hoe de roofvogel in de sering aan de rechterkant verdwijnt. De mus blijft zitten waar hij zit, roerloos. Ook ik verstijf, bang dat de mus wegvliegt uit zijn veilige haven als ik beweeg. Samen wachten we op wat komen gaat. Zou de valk toch zijn doorgevlogen?

Net als ik denk dat het gevaar is geweken volgt een tweede duikvlucht. De mus schrikt en verlaat de betraliede voederbal. Had hij niet moeten doen! De valk slaat genadeloos toe. 😩

Ik spring op en ren erheen, probeer de roofvogel te laten schrikken zodat hij de mus loslaat. De valk vliegt van me weg, stuit op de schuurdeur en valt terug op de grond, zijn vleugels beschermend over zijn diner gespreid. En hij laat niet los! Ik klap in mijn handen en weer probeert hij weg te komen. Dit keer wint hij wel genoeg hoogte en het lukt hem om over de schutting te vliegen. Ik zie hoe hij in de verte verdwijnt, zijn prooi zegevierend in zijn vlijmscherpe klauwen geklemd. 😳 Jeetje!

Geplaatst in Fotogedicht

Outdoor restaurant

klik voor details

.
samen uitbuiken
in outdoor luxerestaurant
loungen op hoogte
.

Geplaatst in Dieren

Smokin’ hot

klik voor details

Smokey doet mij in deze foto denken aan een half-slapende draak die ieder moment kan toeslaan. Wat zie jij in zijn uitdrukking?

Geplaatst in Beekse Bergen

Bezige Slurven

Vanmorgen vroeg Melodyk me of ik afgelopen juni nog foto’s had gemaakt van de Beekse Bergen olifanten. Ja, tuurlijk! En of ik die ter beschikking wilde stellen aan haar vriendin Petra Prager uit Berlijn voor diens website Elefanten-Fotolexikon Ja, tuurlijk!

En die foto’s wil ik jullie natuurlijk niet onthouden.

Ko, over twee weken zien we ze samen! 😀

Fijn weekend allemaal. x

Geplaatst in Fotogedicht

Gaai’e, of blijf je hier?

.
..
verdwaald is hij nu
weet niet meer waar hij thuis hoort
een gaai zonder land
..
.

Ooit heette deze vogel een Vlaamse gaai; nu is hij enkel nog een gaai.
Blijf maar lekker in mijn tuin, dan herdoop ik je tot Brabantse Gaai.

Geplaatst in Blikvanger

Dagdromen

klik voor details

Geplaatst in Gezondheid

Brandend goed

De verzwakte indringer hapt en klauwt
verleidt en daagt uit,
probeert te ontsnappen uit
het minuscule gaatje
dat de strijd heeft bezegeld
tussen virus en afweer,
voor de tweede keer.
Mijn benen lui uitgestrekt,
linkerarm beurs van het knokken.
Twee injecties met een brandend goedje
— of is het een slechtje —
in gevecht met een bolletje stekels
dat de naam van een biertje
voorgoed heeft verziekt.
Wil ik nog terug naar handen schudden,
drie keer kussen
of blijft het bij een knuffel…
De laatste optie wint
met afstand
van anderhalve meter.

Geplaatst in Beekse Bergen

Wie kijkt naar wie?

Vandaag was de dag aangebroken waar ik al maanden naar uitkijk. Ik mocht weer op safari! Op reis dus, te voet, om alle bewoners van Safaripark Beekse Bergen in alle rust te kunnen bekijken. Aangezien het vorige week vrijdag te warm en benauwd was, had ik mijn reservering omgezet naar vandaag. En dat bleek een schot in de roos. Zon, wat wolken, lekker warm en toch fris genoeg. En vooral: niet druk!

Het begon al goed: na vijf minuten zag ik een meisje in ranger-kleding staan achter een ijscokar. En al een jaar verlang ik naar een ijsje dat ik alleen op deze plek had gezien en geproefd: een vegan Magnum. En ze stelde me niet teleur! Met een brede glimlach liep ik even later verder, terwijl mijn tanden door het krakende laagje chocolade braken. Hemels!

Op het Afrika-plein zag ik heel veel frietjes op twee benen voorbij komen. Punten, dacht ik, heel veel punten. Ik kocht een fruit-smoothie en kreeg een WW-schouderklopje. Terwijl ik bedacht hoe jammer ik het vond dat de smoothie in een plastic beker zat, viel mijn oog op de tekst.

Het rietje was van karton. En dat liet het rietje me duidelijk weten tegen het einde. 😉 Op aanraden van Melody heb ik net herbruikbare stalen rietjes besteld. Tip van de dag!

Wie kijkt nu naar wie?

Hopelijk kan ik snel weer wat foto’s delen. Maar voor nu een fijn weekend!
x