Geplaatst in Gezin, Persoonlijk

CSI in mijn achtertuin

Een groepje mannen bouwt een feestje in mijn schuur. Het gaat er ruig aan toe, het dak gaat er compleet af! Die mannen in mijn schuur hebben geen alledaagse gezichten. Ze zijn verborgen achter een masker en omlijst door een wit pak dat hen van top tot teen bedekt. Het apparaat dat aan een zwarte band om het middel is bevestigd, voorziet hen van zuurstof. Dat denk ik tenminste, want ik mag niet dichterbij komen. Een geel lint met de onheilspellende tekst ‘VERBODEN TOEGANG ASBEST’ houdt mij op eerbiedwaardige afstand. 

Lees verder “CSI in mijn achtertuin”

Geplaatst in Familie, Gedicht, Gezin, Persoonlijk, Poëzie

Open Deur

een man
vermomd als jongen
kijkt naar me
aan de ontbijttafel
je hebt het over werk zoeken
wonen in een ander land
en ik knik
moedig aan
leef mee
maar mijn hart gilt
blijf hier
bij mij
waar ik kan zien
of het goed met je gaat

je gaat
en ik laat los
lege kamer
vol  herinneringen
je bed onbeslapen
tot de dag
dat je terugkomt
een jongen
vermomd als man
en ik knik
moedig aan
leef mee

mijn zoon
je levenspad
ligt niet vast
zoek je weg
volg je hart
en vrees niet
mijn deur
blijft altijd open

 

Geplaatst in Familie, Natuur, Persoonlijk

Schoenen

Op deze koude, donkere herfstochtend grijp ik naar mijn favoriete schoenen en zie de smurrie, het aangekoekte zand. Met vertedering denk ik terug aan de wandeling afgelopen zondag. Thanksgiving. Ondanks de onheilspellende weer-apps togen we met een kleine groep naar het bos. Het natte, groene bos, waar eerst de zon en daarna de regen met bakken uit de lucht kwam. Waar ik met lieve familie volop liep te praten en te lachen, terwijl we de minst modderige routes zochten en daar in faalden, om erna in een warme omhelzing van hapjes, drankjes en stevige kost thuis te komen. Heerlijk. Ik heb ze met weemoed schoongeveegd.

Geplaatst in Boeken, Fantasy, Persoonlijk, Schrijven

Schrikmoment

Het is donderdagochtend. De vrouw zit op de bank, verdiept in haar boek. Even ontspannen voordat ze aan het werk gaat tot ’s avonds laat. Het verhaal voert haar mee naar het Schotland van 1766, naar stoere mannen in wollen kilts en dappere vrouwen. Naar hartstocht en passie, avontuur en historie. De minuten tikken onaangeroerd voorbij.

Ergens in het heden bimbamt de klok van de buren en onbewust telt ze mee. Een, twee, drie… Dan begint ergens in haar brein nóg een klok te slaan, maar dit keer is het een alarmklok, en ze wordt wreed uit haar verhaal gesleurd. What the heck?! Ze komt te laat!

Verschrikt springt ze op, grijpt haar tas en werpt nog een laatste blik op de klok. Dan beseft ze ineens dat de buren nog op zomertijd leven. Ze heeft nog een vol uur! En haar Schot wacht…

Geplaatst in Expressief, Gevoel, Persoonlijk

Ken je dat?

Zo’n dag dat je na een slapeloze nacht te lang onder de douche blijft staan en daardoor in de file naar je werk staat?
Zo’n dag dat je een probleem oplost, en daardoor beseft dat er nog een ander, groter probleem is?
Dat de zon schijnt en je alleen maar naar het bos wilt, maar opgesloten zit achter glazen wanden?
Zo’n dag dat je tegenstrijdige aanwijzingen krijgt?
Je geïrriteerd je laptop dicht klapt en naar huis wilt gaan, maar dat net op dat moment studenten aan de balie staan voor een sleutel?
Dat je zit te wachten op die sleutel, ze dan om een andere komen vragen en je nog langer moet blijven?
Zo’n dag dat je vriendje ziek is en je na je werk even langs gaat om om een kus te bedelen, als vervanging van een avond samen?
Zo’n dag dat je dan eindelijk op weg naar huis bent, maar recht in een rode zee van achterlichten rijdt?
Zo’n dag dat je je moeizaam een andere weg baant, dwars door het centrum, van het ene geobstipeerde stoplicht naar het andere?
Je huiverend thuis komt in een donker huis?
Zo’n moment dat twee harige lijven zich met ware doodsverachting van de trap af storten in hun haast om je te verwelkomen met liefhebbend gespin, aanhankelijkheid en vooral veel kopjes?
Zo’n dag waarvan het einde alles weer goed maakt?

Ken je dat?

171101Smokey

 

Geplaatst in Columns, Gezondheid, Onderwijs, Persoonlijk, Verdriet

Onuitwisbaar

Het klopt niet. Er klopt helemaal niks van. Geen bal, geen jota. Het einde van afgelopen schooljaar klopte niet, en het begin is onwerkelijk. Het kan niet waar zijn.

Lees verder “Onuitwisbaar”

Zomerzotheid

Wat een prachtige ochtend!

Als ik een staart had,

zou ik kwispelen.