Geplaatst in Familie, Gedicht, Gezin, Persoonlijk, Poëzie

Open Deur

een man
vermomd als jongen
kijkt naar me
aan de ontbijttafel
je hebt het over werk zoeken
wonen in een ander land
en ik knik
moedig aan
leef mee
maar mijn hart gilt
blijf hier
bij mij
waar ik kan zien
of het goed met je gaat

je gaat
en ik laat los
lege kamer
vol  herinneringen
je bed onbeslapen
tot de dag
dat je terugkomt
een jongen
vermomd als man
en ik knik
moedig aan
leef mee

mijn zoon
je levenspad
ligt niet vast
zoek je weg
volg je hart
en vrees niet
mijn deur
blijft altijd open

 

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Wolkjes

 

er komen wolkjes uit mijn mond

een stukje hemel rond mijn kin

de herfst bijt, en ik hap terug

hopelijk zit er geen engeltje in

 

 

171031wolk.jpg

afbeelding: Pixabay

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Kinderspel

Vandaag heb ik gespeeld
heel even maar
ik was er zo mee klaar,

ik flirtte met de gedachte
om de ramen te wassen
er met een spons op te jassen,

tot aan de ellebogen toe
in een emmer met bubbels
lekker soppen zonder trubbels,

bruisend als champagne
zie, een zeepbel verscheen
en zweeft dan luchtig heen,

dikke spetters spatten in het rond
een compleet waterballet
en ik kraai van de pret,

de grond is natter dan het glas
mijn kleren druipen
sta op het punt te verzuipen,

zeepsop in mijn mond
maar ik slik gewoon
nu ook van binnen schoon.

Echt, vandaag was ik van plan
-nee dat zijn geen grappen-
om de ramen te lappen,

vastbesloten aan de slag
en ik zou me niet vervelen

maar het bleef bij spelen.

 

170627spelen

 

 

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Halve Maan

.

Hé, heb jij het al gezien?

Iemand heeft aan de maan gezeten!

Zij is dwars doormidden,

de helft ineens vergeten.

.

Misschien is ze wel weg gegumd

of met een mes in twee,

een hele hete bliksemstraal

van boven naar benee.

.

Het is onbegonnen werk

om ernaar te gissen,

maar daar aan de onderkant

zag ik het nog sissen.

.

We wachten nu maar even af

of de maan nog opbloeit

en haar bollebozentoet

mogelijk weer aangroeit.

.

170530halvemaan

Geplaatst in Gedicht, Humor, Poëzie

Uitgekookt

Er was eens een Ei
dat had de hik
het hopste in de pan

Koud dompelbad
Aggut, zei hij
daar schrik ik toch wel van

Door al die hitte
was hij benauwd
trok uit zijn warme jas

Zijn troon een dop
in sneeuwwit hemd
verlost van ’t hete gas

Ineens een mes
meedogenloos
sneed zo zijn kop eraf

En in een hap
ging Eiermans
al naar zijn eimansgraf

Vanuit de maag
riep onze vriend
Geniet en wees tevree

mijn wraak is zout
-cholesterol-
ik neem je met me mee

Man liep rood aan
greep naar zijn hart
en zakte toen ineen

Luid toegejuicht
door Eiervrouw,
al was ze wel alleen

Maar niet getreurd
uit een goed nest
een scharrel opgedaan

Eind goed al goed
stond aan haar zij
een stoere knappe haan

 

 

 

Mam, je bent prachtig 

Mam, je bent prachtig

Heerlijk eigen, wijs, een schat

Liefdevol tachtig

mdlogo

Geplaatst in Algemeen, Gedicht, Inspiratie, Poëzie

Zou jij het durven? 

Zou jij het durven

en willen

doen?

Zomaar op iemand af stappen

die in gedachten verzonken loopt,

die denkt

dat je wilt

dat hij iets koopt?

In plaats daarvan

geef je hem iets,

gratis en voor niets:

een wilde bloem,

een hand of lach.

Plant jij een zoen

spontaan op zijn wang?

Want ja, het mag!

Een lichte beroering,

het hoeft niet lang.

Een beetje aandacht

kleurt de aarde,

geeft waarde

aan eenieder’s dag.

Zou jij het durven

en willen…

zou jij het doen?

 

Een paar weken geleden bezocht ik Kasteel Bouvigne, waar een onbekende man me vroeg of hij me gedichten mocht voorlezen. Ja, graag.

Het bleek Olaf Douwes Dekker te zijn, voormalig stadsdichter van Breda! De zon vermengde zich met zijn prachtige woorden en ik was volmaakt gelukkig. Zo gelukkig dat ik onverwacht een zoen op zijn wang plantte. Hij was net zo verrast als ik hehehe.

Een heel bijzonder moment, dat mij inspireerde tot het schrijven van dit gedicht. Veel dank voor jullie reacties.