Aan diggelen

Scherven brengen geluk.

Bij mij brengen ze de stofzuiger.

En soms bloed, zweet en tranen.

Zonnewarmte

met volle teugen
zuig ik de zon op
koester haar warmte
haar genegenheid
en bewaar haar gift
diep in mijn ziel
voor donk’re dagen

Ik droom en leg vast

Ze zijn er weer: de wasmachine, stofzuiger, de gedachten aan werk. Na een week in mijn Bakhuisje op de Veluwe is het nu terug naar de thuisbasis. Van een eenpersoons huishouden naar hongerige mannen en harige katten. Of is het net andersom? Het is vertrouwd en wennen tegelijk.

De foto’s voeren me terug naar mijn haven van groen en paarden, rozen en antieke blikken. Van veldbloemen in ronde vaasjes, de knusse gaskachel. Dat alles is daar achter gebleven. Maar de heerlijke sfeer heb ik meegenomen en houd ik koesterend vast. Dus als de wasmachine draait, grijp ik mijn iPad en dompel me onder in het verhaal dat aan het ontstaan is.

Ik herinner en verzin, ik droom en leg vast. Ik schrijf.

Vegetarische week

Op donderdagavond eet ik altijd op mijn werk. Dit keer vermelden speciale bordjes dat het Vegetarische Week is, en of we mee willen doen. Tuurlijk!

Mijn collega vraagt aan de kok welke gerechten vegetarisch zijn. Zegt de kok heel serieus: “Eigenlijk alles. Behalve het vlees dan.”

We kwamen niet meer bij. 🤣

Tuin in beweging

 

wind schudt de blaadjes

ruw onzichtbaar heen en weer

storm in het zuiden

Vegetarische kat

Smokey blijkt mijn erwtensoep heerlijk te vinden, maar laat het vlees liggen. Ooit had ik een kater die mayonaise lekkerder vond dan een stukje biefstuk.

Zou de evolutie katten op termijn veranderen in vegetariërs?

Mistig Brabant

de wereld is klein
mist druppelt in mijn gezicht
paardenhoef gedempt