Geplaatst in Columns, Humor

Met WIE??

Pabo Avans Hogeschool, met Marion Driessen.

Ja hallo, meej mevrouw Jaanse. Zeg, wanneer komt mijn pakske nou es binnen? Da ik besteld heb? Ik wacht al langer as twee weken!

Goedemorgen mevrouw Jansen. Welke bestelling bedoelt u?

Nou, die van da boekske.

Boekje? Heeft u boeken besteld van de literatuurlijst? Of de Pabowijzer?

Wa voor wijzer?

De Pabowijzer?

Neeje, die van da boekske, da Pabo boekske!

Pabo boekske?

Vanaf de overkant bereiken mij benauwde geluiden. Ik kijk op en zie mijn collega half naast de stoel hangen van het lachen. Ze maakt zeer beeldende gebaren en ineens begint het in de verte te dagen. Mevrouw zal toch niet…

Mevrouw Jansen, welk Pabo boekje bedoelt u precies?

‘Zwarte Tarzan, vraag of ze de zwarte Tarzan besteld heeft,’ moedigt de overkant me breed grijnzend aan, ‘zeg dat die uitverkocht is!’. Intussen praat mevrouw Jansen verder.

Dat lingerie boekske natuurlijk. Maar ik hej gewoon kleren besteld. Jullie verkopen ook gewone kleren hoor!

Ik bijt op mijn lippen terwijl mijn blik weer op mijn collega valt die inmiddels allerlei kleding en handelingen uitbeeldt. Manmoedig probeer ik haar te negeren en draai me om, maar mijn stem begeeft het en ik sla dubbel van het lachen, hand voor de hoorn. Achterstevoren op de stoel met mijn kop half in de kast weet ik nog net verstikt uit te brengen:

Dat geloof ik graag mevrouw Jansen, maar u spreekt nu met Avans Hogeschool, met de… de andere Pabo, de academie voor pedagogisch onderwijs. U moet waarschijnlijk een ander numm…

Een klik bevestigt het verbroken gesprek.

……………………………………………………………………………………………………………………………

Pabo Avans Hogeschool, met Marion Driessen.

Dag mevrouw Driessen, u spreekt met mevrouw Elsinga. Hopelijk kunt u mij helpen. Ik heb in 1981 de opleiding voor kleuterleidster gevolgd en nu ben ik mijn diploma kwijtgeraakt. Kunt u mij een kopie sturen?

Het is vrijdagmiddag vijf over vijf…

……………………………………………………………………………………………………………………………

Pabo Avans Hogeschool, met Marion Driessen.

Dag, met Smit spreekt u. Zeg, moet u eens luisteren, we hebben hier een kleine kangoeroe.

Een zeer zakelijke stem. Verbluft laat ik een stilte vallen, waarin ik tracht de mij toevertrouwde informatie te verwerken.

Een kangoeroe?

Klopt. Wanneer kunnen we die brengen?

Een kangoeroe?! U bedoelt een wallaby?

Juist ja.

Mijn stem wordt iets hoger. Waarom krijg ik altijd dit soort debiele telefoontjes? Waarom dat toestel niet gewoon laten rinkelen?

Begrijp ik het goed dat u belt naar de Pabo, naar Avans Hogeschool, omdat u een wallaby heeft en er van af wilt?

Correct.

Mijn wenkbrauwen zijn inmiddels de haargrens ruim gepasseerd. Ik probeer het nogmaals.

Meneer Smit, wat denkt u dat we hier met een kangoeroe moeten doen? Op een HOGESCHOOL? Het is hier toch geen kinderboerderij?!

Ja, wat moet ik er anders mee?

Ik voel mijn klomp breken en kan me niet meer inhouden.

Dat weet ik ook niet, maar u kunt het dier in ieder geval niet naar Avans brengen! Bel de Dierenbescherming op, of Safaripark Beekse Bergen, Stichting AAP, weet ik het, maar NIET de Pabo!! Succes meneer Smit.

Sprakeloos kijk ik naar mijn toestel en speur dan rond naar verborgen camera’s. Op de gang zie ik nog net een buideldier voorbij hupsen…