Geplaatst in Dieren, Foto, Persoonlijk

Hondsdagen? Kattendagen!

Afgelopen week las ik een boek van Appie Baantjer over De Cock, met ceeooceekaa, en Vledder, dat zich afspeelde tijdens de Hondsdagen. De hondsdagen is een aanduiding van de periode van ongeveer 20 juli tot 20 augustus. De naam is gerelateerd aan het sterrenbeeld Grote Hond. De heldere ster Sirius van dat sterrenbeeld komt dan gelijk met de Zon op, en is dan niet te zien. In Nederland en België is deze periode gemiddeld de warmste van het jaar. Als ik zo eens naar buiten kijk, dan klopt die naam perfect. En dan regent het vandaag ook nog eens ‘cats and dogs’, hetgeen een mooie bruggetje is naar de Kattendagen in huize Doldriest!

Aangezien mijn vakantie naar Schotland en Engeland helaas niet doorging wegens de verbroken relatie, was dit de aangewezen periode om iets aan het kattentekort te doen. Ninja was al vier jaren niet meer in ons midden, dus hoog tijd om een maatje voor Bandit te zoeken. Op naar het asiel!

Bandit

Een lieve vriendin ging met me mee en samen doken we de kattenverblijven in. De ene na de andere pluizenbol kwam kopjes geven; groot, klein, fors, tenger. Andere katten miauwden van een afstandje of deden net alsof ze sliepen. Ongeïnteresseerd, maar wel met één oog op een kiertje. Ik wilde ze allemaal wel meenemen, maar hield me in en vroeg een medewerkster om advies. Wie o wie zou het beste bij de al oudere Bandit passen. Tja, en toen wees zij mij op een kater die rustig in zijn mandje alles lag te observeren. Die zo bedeesd was dat iedereen hem voorbij liep. Haar lieveling. En ze had gelijk. Na een blik in die rustige ogen smolt ik weg. Kopjes geven kon hij als de beste, hij wierp zich haast uit zijn hangmat. Lillo – zo heette hij – was twee jaar oud en wel erg schuw, vertelde ze. Het advies was om hem eerst een paar dagen in een aparte kamer te houden, zodat hij op zijn gemak kon socialiseren. Nou, toevallig had ik een kamertje vrij. En twee armen! Al gauw reden we naar huis, waar ik hem installeerde met nieuwe kattenbak, krabton en speeltjes.

140728Smokey

De eerste drie dagen zat Smokey (zijn nieuwe naam) op de klerenkast, bovenop een grote lege computerdoos. Ik kon er niet bij komen, maar heb wel veel in die kamer zitten lezen. Ik heb zelfs voorgelezen. Aan een kat! Sporen van kattengrit en lege voederbakjes bewezen dat hij er wel van af kon komen. Toen, op een avond, zat ik weer bij hem en riep, maakte lokkende geluidjes en klopte op het bed naast me. Dat was het magische gebaar. Na wat gemiauw over en weer stond meneer op, rekte zich uit voor zover dat ging daar boven op die kast, en sprong met een noodsprong op het bed naast me. Wat toen gebeurde deed me hardop lachen. Hij wierp zich compleet tegen me aan, dook op mijn hand, spinde alsof hij wilde praten en rolde van genot heen en weer. Wat een schat! En dit gebeurde steeds vaker en langer, zodat ik de deur naar de overloop kon openzetten.

Uitgerekend de dag nadat ik Smokey had gehaald, ontving ik via Facebook de noodkreet of ik iemand wist die een lieve rode kater van twee jaar wilde hebben. Wegens omstandigheden moest hij helaas afstand van Boris doen. Nét te laat. Of toch niet? Na wat gewik en geweeg besloot ik de knoop door te hakken: Boris mocht ook komen. Waar plaats en eten voor twee is, is ook plek voor drie! ’s Avonds kon ik Boris in mijn armen sluiten sussend toespreken op mijn knieën op de mat voor de bank. Waar hij onder zat. Zijn territorium verplaatste zich al gauw naar de zolderetage. Ook Smokey vond dat een prima plek. Bandit bleef onverstoorbaar zichzelf en hield me gezelschap in de woonkamer.

Er is wat geblaas geweest maar geen gevechten. Nog steeds schrikken de nieuwkomers van onverwachte gebeurtenissen en schieten als een stel hazen de zoldertrap op, maar het gaat iedere dag beter. Net kwam Boris naar mijn werkkamer voor wat aandacht – die hij ruimschoots kreeg. En Smokey is zelfs al regelmatig beneden te vinden. Op de bank, bengelend in de krabpaal, dwaas rondspringend met een speelgoedmuis. Wat een kroeltrio!

140728Boris

140728Bandit

Smokey en Boris

Smokey en Boris

Het is een gedenkwaardige zomer.

Geplaatst in Fotogedicht

Zonnestreling

~

zwarte nacht, voorbij

de zon streelt onweerstaanbaar

mijn wimpers uiteen

~

140718-zonnestreling

 

Geplaatst in Poëzie

Gaatjes in de telefoon

 

Vroeger zaten er gaatjes in de telefoon

en toch was hij niet kapot

met je vinger draaide je helemaal door

tot je niet meer verder kon, het slot

 

Je kende alle nummers uit je hoofd

had tijd genoeg om het op te slaan

als de schijf terug snorde naar het begin

en je naar het volgende cijfer kon gaan

 

Het snoer zat altijd gedraaid

zodat je iets had om mee te spelen

werd het gesprek dan een beetje saai

kon je altijd je aandacht verdelen

 

De telefoon rinkelde vroeger echt

heel anders dan het geschel van nu

een vol geluid, heel het huis op zijn kop

ringtones zijn slechts een residu

 

Was je boos, smeet je de hoorn op de haak

dát was pas ophangen met flair

driftig tikken op mobiel glas

doet toch veel minder zeer

 

Je kon er niet mee bellen in de trein of op de fiets

en internet was al helemaal onbereikbaar

maar met je ogen stijf dicht, gedachten diep

zag je de persoon aan de andere kant zonneklaar

 

Vroeger zaten er gaatjes in de telefoon

nu zijn ze kleurrijk en smart

het maakt niet uit, als het maar werkt

maak contact, oor tot hart

 

140717

 

Geplaatst in Poëzie

De Jacht

Ze snuft, ze snuift
poot hoog geheven
haar staart wuift
naar gras en halm
walm
met ogen dicht beleven

Waar leidt die geur
haar heen
vol beeld en kleur
slaat brein op tilt
wild
tot jachtig geween

Konijn en ree
zijn hier geweest
zij mag niet mee
door struik en bos
los
komt plots het beest

Kop in de nek
schalt haar roep
ze lijkt wel gek
puur instinct
dwingt
ze daagt de groep

Uit, op avontuur
maar nu naar huis
het is veel te guur
om buiten te zijn
fijn
natuur op de buis

2013-04-22 21.12.36