De zonnige schoonheid van wilde bloemen. Ik kwam ogen tekort op mijn wandeling. ❤



~
belommerd licht valt
op haar lezende handen
de schommelbank swingt
~



.
..
pluche en knopen
vervangen warme armen
knuffel op afstand
..
.
Troost bieden is een behoorlijke uitdaging in deze coronatijden. Niet vasthouden maar afstand houden. Geen warmte delen maar elleboogstoten. In de karate noemen we dat een empi geven, al gebeurt dat doorgaans wel zachter. Gelukkig leidt de crisis ook tot creatieve oplossingen. Zo vond het beertje in de foto inmiddels zijn weg naar een zieke collega.
En je beseft pas hoe diep de huidige maatregelen verankerd zijn in je leven als je in je droom een menigte probeert te ontwijken en in paniek raakt omdat je geen mondkapje draagt. Dat overkwam mij vanmorgen. De droom, niet het lopen. 😉
Fijn weekend allemaal!

~
Zeg ‘JA!’, en ook nee.
Verbintenis in zwart-wit
vindt balans in kleur.
~
Mijn bijdrage aan Melodyk’s schrijfuitdaging Tik je mee? Deze week de vraag om een haiku over het huwelijk. te schrijven