Geplaatst in Zwart-Wit

Leeuwenmoed

190308BnW.jpg

Deze prachtige muurschildering is gemaakt door Robin Nas, ook wel bekend als Zenk One, en vormt onderdeel van de Blind Walls Gallery in Breda.

Burgervader met leeuwenmoed is een ode aan Godevaert Montens, burgemeester van Breda van 1580-1581 en 1596-1602. Hij staat bekend vanwege zijn vermeend heldhaftig gedrag op 28 juni 1581. Tijdens de furie van Houtepen voerde hij een groep Bredase burgersoldaten aan in de strijd tegen de Spaanse troepen. Deze troepen hebben hevig huisgehouden, geplunderd, gemoord en gebrandschat. Vrijwilligers moesten de stoffelijke overschotten van 400 à 500 dode burgers opruimen.


BlogLogoZwartWitVrijdag

 

Iedere vrijdag plaats ik een zwart-wit foto met kleuraccent op Doldriest. Doe je mee? Het mag ook een gewone zwart-wit foto zijn.

Geplaatst in Kunst

Galerie Breda

Twee verjaardagen en de opening van een galerie. Het kon niet op gisteravond! We waren te gast bij Ton van der Bijl en Pien Heppener, beide beeldend kunstenaar. Een feest voor het oog, het hart en zelfs voor de maag, want Pien had zichzelf weer eens overtroffen en schotelde ons de ene na de andere lekkernij voor.

In hun gloednieuwe Galerie Breda waren vele werken uitgestald. Van der Bijl heeft zijn originele verftechnieken nog verder uitgewerkt tot fantastische abstracte en glanzende scheppingen. Een paar jaar geleden kocht ik een schilderij van Ton -toen nog onder het pseudoniem ‘Klodderaar’- maar nu werd ik aangetrokken door Pien’s schilderij van een stoere stier. De gedachte aan de rekening van de garage as. dinsdag deed me aarzelen.

Weer slenterde ik langs Heppener’s fascinerende, magische scheppingen. In een hoge vensterbank stond een klein werkje stil te dromen, geschilderd op een stuk steigerhout. En ik droomde mee. Hoe kon ik deze levensechte weergave van mijn favoriete vogeltjes negeren? Zie je de pootjes die op het takje zijn geschilderd? Ik was verkocht. En het schilderijtje ook!

170624-2

Dit weekend wordt Galerie Breda officieel geopend. Ben je in de buurt van Effenseweg 100 in Breda, ga dan vooral kijken tussen 11 en 17 uur!

Geplaatst in Gedicht, Humor

Verandering van spijs

Limerick je mee over eten? 😉


Doldriest:

Er was eens een vampier uit Breda
die zat jonge deerns altijd na.
Maar toen ving hij bot,
zijn tanden kapot.
Nu drinkt hij het liefst chocolavla. Lees verder “Verandering van spijs”

Geplaatst in Fotogedicht

Senryu Zaterdag

ZE HEFT HAAR ARMEN

GEEFT ZICH ONGEKUNSTELD BLOOT

AAN ELEMENTEN

160924senryutekst

klik voor details


 

HAIKU / SENRYU ZATERDAG

Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels. Een goede haiku brengt herinneringen terug aan dingen die je altijd al wist, maar misschien bent vergeten. Het brengt je terug naar jezelf, naar wie je bent en wat het is om mens te zijn. En dit voel je – niet met je hoofd, maar met je hart. Je stopt veel van jezelf in een haiku – ook wel een onafgemaakt gedicht genoemd. En dat gedicht gaat over je persoonlijke ervaringen en gevoelens. Over hoe je de natuur, de seizoenen, de wereld om je heen beleeft via je zintuigen. Je hoeft niets uit te leggen, niets te interpreteren. Beschrijf alleen wat er om je heen gebeurt; een vingerhoed vol emotie.

Lees er hier meer over.

Senryu gaat over mensen en dingen uit het dagelijks leven en is vaak komisch en ook wel tragisch. De dichter zoekt altijd waarheid, betekenis… die in een senryu vaak in het ootje wordt genomen. Evenals bij de haiku staat de schrijver achter het vers, niet er middenin; zijn ik is geen particuliere persoonlijkheidsexpressie, maar vertaalt de gevoelens van velen.

Schrijf een haiku of senryu op je blog/website over wat jou vandaag bezighoudt en geef het de titel Haiku / Senryu Zaterdag. Zet je bijdrage met een link naar je eigen post in een reactie hier op Doldriest. Je mag een foto of een tekening gebruiken, maar dat hoeft helemaal niet.

Doe je mee?

Geplaatst in Nieuws

Op Heterdaad Betrapt

Het Mysterie van het Bredase Laantje der Gebogen Bomen eindelijk opgelost!

160422Laantje

klik voor details

Dader op heterdaad betrapt…

160422Duif160422Duif2

😉

 

Geplaatst in Blikvanger

Blikvanger

klik voor details

160320SilentSunday

 

Geplaatst in Blikvanger

Blikvanger

klik voor details

160313SilentSunday

Geplaatst in Avans, Columns

Grenzeloos Dwalen

Gisteren hield onze Avans Hogeschool lector Miranda Timmermans haar lectorale rede De Toekomst zal het leren! Ter ere van haar rede is een glossy uitgebracht en Miranda vroeg mij hiervoor een column te schrijven. Een column over een van de eerste bezoeken die onze lector bracht aan een basisschool in Breda. Althans, dat was de bedoeling. 


 

GRENZELOOS DWALEN

Daar reed ik dan, terwijl het zweet onder mijn oksels klotste. Waar was ik in vredesnaam? Breda een kleine provinciestad? Onvoorstelbaar groot was het! De klok tikte door en mijn spaken draaiden overuren, maar het einde van mijn tocht was nog steeds niet in zicht.

Een hele poos eerder was ik als kersverse Pabo lector LeerKRACHT van Avans Hogeschool op pad gegaan naar INOS, een van de besturen van de Keurmerkopleidingsscholen. En die lectorale KRACHT had ik wel nodig, gebogen over het stuur en stampend op de pedalen. De onrust nam steeds verder bezit van mij. Stel je voor, te laat komen voor je eerste kennismakingsgesprek! Wat zouden Jan Aarts en Desiree van den Boogaart wel niet van me denken? In gedachten nam ik het gespreksonderwerp door: een mogelijke samenwerking tussen het lectoraat en INOS, want ook zij waren bezig met Kenniskringen vanuit hun thema Grenzeloos leren.

Het was mooi weer die dag en ik had een fiets gehuurd. Fietsen is immers veel makkelijker en sneller in een stad. De rit zou ongeveer twintig minuten duren van de Hogeschoollaan naar ANNAstede en ik had alle tijd. Met de plattegrond grondig in mijn geheugen geprent (en Google Maps voor de zekerheid op mijn gsm) besteeg ik zwierig mijn tweewieler.

Vrolijk fietste ik door de straten van Breda. De singel, het centrum, wat waren ze mooi in het zonlicht. Regelmatig vergeleek ik de bochtige straten met de kronkels van mijn brein en alles leek goed te gaan. Tot ik ergens in de buitenwijken belandde. Waar was ik? Bellen leek raadzaam, het zou wel iets later kunnen worden. Verder maar weer. Ik passeerde een mooi marktje. Een marktje? Maar dat stond helemaal niet op mijn plattegrond! Nog maar een keertje bellen: ik ben echt onderweg hoor. Voor mijn gevoel dwaalde ik urenlang verwilderd door de Bredase straten. Dan toch eindelijk het bordje Haagweg, ik was er bijna! Maar wat was die weg lang.

Twintig minuten voor het einde van het gesprek doemde het INOS-gebouw voor mij op. Jan kon hartelijk lachen om mijn dwaaltocht en hij beloofde me voor mijn rede een boekje met fietstochten door Breda. Of dat nu nog geldt, weet ik niet: hij is inmiddels weg. Op de terugweg was ik in gedachten verzonken. Grenzeloos leren. Grenzeloos dwalen zul je bedoelen. Maar was dat niet hetzelfde? Theoretisch was mijn fietstocht goed voorbereid, maar uiteindelijk bleek alles er in de werkelijkheid toch wat anders uit te zien. En voor je het weet zit je op de foute weg. Het leek wel een beetje op een onderzoeksproces. Maar ik had er in ieder geval lering uit getrokken.

We hebben maar een nieuwe afspraak gemaakt, Jan, Desiree en ik, en toen heb ik het wel in één keer gevonden. Jawel, weer met de fiets!

 


 

Van harte gefeliciteerd, Miranda!