Met drie katten – een wit-rode, een wit-zwarte en een rode – heb je nooit gebrek aan haren. Ik wou dat ik die losse vacht op mijn eigen hoofd kon plakken, dan waren alle partijen blij. Maar die kattenharen hechten zich niet aan mijn eigen sprietjes, nee. Ze hechten zich vastberaden aan mijn kleding. En die is meestal zwart. Liefkozende kopjes, speelse grijpgrage pootjes, en daar dwarrelen ze weer, regelrecht naar mijn panty. Het is in een seconde gebeurd. Ook al pak je kleren uit de kast, er zit altijd wel een verdwaald wit-rood-zwart element. Op het werk heb ik daar mijn personeel voor: collega’s plukken me regelmatig. 😉 Maar thuis is het een voortdurende bron van vermaak. Of ergernis.
Een klerenborstel biedt geen raad, en ook zo’n plakkende kledingroller doet het maar een paar keer goed. Onder de kraan schoonmaken staat er, maar dan gaat de plaklaag vrij snel aan gort. Toch maar eens op internet gekeken, waar ik het volgende alternatieve kattenhaarverwijdergereedschap vond:
- droog schuursponsje
- kleding in de droger op ‘luchten’
- rubberen handschoen
- rubberen raamwisser
- brede plakband
- vochtige zeem
- rubberen zool over tapijt
- natte hand
Die laatste tip ga ik meteen proberen. Want ik moet naar mijn werk, in het (zo) zwart (mogelijk)!
Enne, trouwens:
Heb jij nog andere tips?
DOLDRIEST 