met volle teugen
zuig ik de zon op
koester haar warmte
haar genegenheid
en bewaar haar gift
diep in mijn ziel
voor donk’re dagen
Tag: poëzie
IJsboeket
de wind guurt, blaast,
zoekt naar kieren
in driedubbel thermopane
waar eens condens bloemde
sierde, in ijzige boeketten
spiegelt nu een zelfbeeld
ik staar naar buiten
en denk terug aan vroeger
toen koud toch warmer was
Verdwenen Venen
Mensen willen meten:
venen in bunders,
vaarten in meters,
turf in blokken,
schuiten in konvooien.
In rechtlijnig verdelen
zij we meesters:
strookjes, perceeltjes,
vaartjes, slootjes.
En de natuur helpt ons
soms een beekje
en verdeelt
het landschap.
Al kronkelend.
Sneeuwvlok
onder lage druk
spelen wolken tikkertje
‘buut vrij’ in grijze massa
die zich stort op Lage Landen
met hogedrukspuit
wordt hemel schoongeveegd
donkerblauw verbleekt
tot een laagje poedersuiker
kwik daalt, de hoop stijgt
schaatsen uit het vet
maar voor de eerste sneeuwvlok aardt
is de winter al voorbij
Schrijfuitdaging #10: schrijf een gedicht over winters weer in maximaal 100 woorden, bij Schaap Schrijft
Een stukje van jezelf
Een stukje van jezelf weerspiegelt
in de ander, een facet
uitgelicht, belicht
maar nooit te licht bevonden
verbonden
ziel tot ziel
gesmeed de band
onzichtbaar, onhoorbaar,
maar altijd daar
wachtend, voor het grijpen
reik ernaar, begrijp
voel en omarm
in zijn ogen blijf je
onveranderd, de tijd reist mee
hecht herinneringen
tot een breiwerk
waarin gevallen steken
moeiteloos worden opgepakt
je bent jezelf in de ander
in zijn hart, herken
erken, woordeloos doch zinnig
je bent en hebt
een vriend
Schrijfuitdaging #9: schrijf een gedicht of verhaal over vriendschap in maximaal 400 woorden, bij Schaap Schrijft
Wolkjes
er komen wolkjes uit mijn mond
een stukje hemel rond mijn kin
de herfst bijt, en ik hap terug
hopelijk zit er geen engeltje in
afbeelding: Pixabay
Kinderspel
Vandaag heb ik gespeeld
heel even maar
ik was er zo mee klaar,
ik flirtte met de gedachte
om de ramen te wassen
er met een spons op te jassen,
tot aan de ellebogen toe
in een emmer met bubbels
lekker soppen zonder trubbels,
bruisend als champagne
zie, een zeepbel verscheen
en zweeft dan luchtig heen,
dikke spetters spatten in het rond
een compleet waterballet
en ik kraai van de pret,
de grond is natter dan het glas
mijn kleren druipen
sta op het punt te verzuipen,
zeepsop in mijn mond
maar ik slik gewoon
nu ook van binnen schoon.
Echt, vandaag was ik van plan
-nee dat zijn geen grappen-
om de ramen te lappen,
vastbesloten aan de slag
en ik zou me niet vervelen
…
maar het bleef bij spelen.
Japans Gedicht: Schoonheid in zwart-wit
zwart-wit gelaten
benadrukt in haar eenvoud
tijdloze schoonheid
klik!
© doldriest.com Lees verder “Japans Gedicht: Schoonheid in zwart-wit”
Japans Gedicht: Maritiem Penseel
de zon schildert, licht
met waterverf bestreken
nautische whitewash
klik!
© doldriest.com Lees verder “Japans Gedicht: Maritiem Penseel”
Japans Gedicht: Hulp gevraagd
nonchalant gebaar
deed belletje rinkelen
onder de indruk
klik!
© doldriest.com Lees verder “Japans Gedicht: Hulp gevraagd”
DOLDRIEST 