Chocolade.
Als het niet bestond, vond ik het uit!
❤️
echo’s van je lach
dwalen stil door de ruimte
een vleugje parfum
ik volg ze, jouw plek
je ziel op netvlies gebrand
blijf schoorvoetend staan
het leven gaat door
een vacuüm dat vol stroomt
maar altijd met jou
al dat ons rest zijn
mooie herinneringen
knagende leegte
—
Voor Mirza, voor altijd bij ons. ❤️
koude wind zandstraalt
steekt met vlijmscherpe dolken
wangen rood verweerd
zachte lucht ademt
de belofte van lente
zij knoopt haar jas los
Mijn vriend doet aan stamboomonderzoek.
Ik prefereer boomstammen.
devouring pages
my thoughts are lost in a dream
the hours pass by
Soms laat een –volstrekt onzinnige– gedachte mij niet meer los, zoals:
Heeft een baby kuikenvel?
Heb jij daar ook wel eens last van?
Dit jaar al 18 schietpartijen op scholen in Amerika.
Buiten hoppen de musjes en meesjes van tak tot tak.
De wereld versus mijn achtertuin.
Ik geloof niet dat de balans goed verdeeld is.
Als de zon schijnt, is het enige dat winter van lente scheidt, een glazen raam.
Nu weet ik zeker dat dromen geen bedrog zijn.
Zelfs daar verdwaal ik.
DOLDRIEST 