Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Verhaal in zes woorden met beeld: Verkiezing

Zes Woorden Verhaal-uitdaging van deze week is VERKIEZING.

Een verkiezing is een methode waarbij een aantal personen, de kiesgerechtigden, door middel van een stemming bepaalt aan wie een bepaalde functie, post of titel moet worden toegekend. Door middel van verkiezingen wordt bijvoorbeeld uitgemaakt wie of wat ‘de beste’ is, bijvoorbeeld bij het Eurovisiesongfestival of bij de Miss World-verkiezingen. In democratische landen worden de vertegenwoordigers (van het volk) die de wetgevende organen uitmaken, en soms van uitvoerende organen, door middel van verkiezingen aangeduid.

In het staatsrecht wordt bepaald wat de waarde is van politieke verkiezingen, m.a.w. wat het staatsrechtelijke gevolg is van de uitslag van de politieke verkiezing. In de meeste landen vinden de verkiezingen periodiek plaats, tenzij er zich bijzondere omstandigheden hebben voorgedaan, zoals de val van een kabinet. Een uitzondering vormt de verkiezing voor het Lagerhuis in het Verenigd Koninkrijk. De zittende regering kan namelijk de datum van deze verkiezing binnen bepaalde grenzen zelf vaststellen.

140527verkiezing

 

Schrijf een verhaal over VERKIEZING in slechts zes woorden. Laat je inspireren door een foto of afbeelding en schrijf daar je verhaal bij. Of bedenk eerst zes woorden en maak/zoek dan een foto.

Hier een voorbeeld van een Zes Woorden verhaal, geschreven door Ernest Hemingway.

SixWordStory

Wat een impact hebben deze luttele zes woorden.

Publiceer jouw Zes woorden-verhaal met bijpassende foto of afbeelding op je eigen website/blog en plaats de link naar jouw post in een reactie hieronder. Ik vermeld je vervolgens in dit bericht.

Veel plezier bij het schrijven, ik zie uit naar je verhaal.
Marion

vulpen

LEES DE VERHALEN OVER EEN VERKIEZING VAN:

Wie volgt? :)

Klik hier voor meer uitleg over Zes woorden met beeld.

Eerdere thema’s: 
130216 – Armoede 
130227 – Onderwijs
130313 –  Lente
130327 – Schrijven
130410 – Licht
130424 – Muziek
130515 – Vervoer
130529 – Huisdieren
130612 – Spijt
130626 – Inspiratie
130703 – Reclame
130814 – Vakantie
130829 – Geheugen
130911 – Terrorisme
130925 – Jeugd
131011 – Dialect
131030 – Het Weer
131113 – Film
131127 – Kunst
131211 – Eten
131229 – Terugblik
140122 – Puzzel
140205 – Winkelen
140219 – Dilemma
140312 – Waaghals
140326 – Vrienden
140513 – Tuin

 

zes-woorden

Geplaatst in Afrika, Foto

Kinderhand

Stil kijk ik uit naar de verte, overweldigd door de Afrikaanse ziel. Kinderstemmen vloeien moeiteloos samen tot een ritme van zon en dans. Vaag hoor ik hun lied als echo’s in mijn hoofd. Even een moment van rust.

Wolken hebben het zonlicht getemd en ik maak me op om terug te keren naar de groep als er een meisje aan komt lopen. Ze kijkt onbevreesd naar me op en ik kijk in haar pure-chocolade ogen.

What’s your name?, vraag ik zacht. My name is Marion.

Ze fronst haar wenkbrauwen en antwoordt My name is Justice.

What a lovely name, zeg ik, lach haar toe en loop dan langzaam weer omhoog over het zandpad.

Dan voel ik hoe een klein handje mijn rechterhand grijpt en mijn hart loopt over van intens geluk. De zon breekt weer door in Malawi.

 

140524girl

 

Geplaatst in Zeswoordverhalen

Smaakmakers

Mijn eigen bijdrage in Verhaal in zes woorden met beeld: Tuin

Geurende beloften. Gewoon bij AH thuis.

 

140522tuin1

SixWordStory   <<  Wil je ook de andere zes-woorden verhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast.

Geplaatst in Afrika

Strijd der Leerkrachten

De heenweg zang en dans. De terugweg stilte en verbijstering. Opperste armoede. Maar ook vastberadenheid, kennis en liefde. De leerkrachten strijden dagelijks om de kinderen van Malawi een betere toekomst te geven. Of zijn het strijdkrachten die leren? Respect!

140518

Maar laat ik bij het begin beginnen. Na het gezamenlijk ontbijt vertrekken we om half acht weer naar het Emmanuel Teacher Teaching College. Vandaag is de dag dat onze studenten hun twin gaan ontmoeten. Als het wachten haast teveel wordt, horen we de bus aankomen. Niet door het motorgeronk, maar door het vrolijke en uitbundige gezang. Iedereen veert op. Een wave van knuffels over en weer vloeit door de lange rij. De koppels verspreiden zich over het terrein van TTC, foto’s van thuis breken de barrière. Dan scheiden onze wegen weer even en gaan we naar het technieklokaal voor een workshop. Teacher Mr. Maganga blijkt een charismatisch man te zijn. Hij vertelt honderduit over zijn passie TALULAR:

Teaching

And

Learning

Using

Locally

Available

Resources

Mr. Maganga geeft les met en over natuurlijke materialen, maakt gratis leermiddelen. Het is belangrijk om niet van de overheid afhankelijk te zijn voor fondsen en spullen. Met verbeelding en creativiteit kom je heel ver. Kartonnen dozen, maisstengels, kroonkurken, rietstengels – je kunt het zo gek niet bedenken of hij kan er iets mee.

140518-1

140518-2

140518-3

 

Zijn vrouw, zo vertelt hij, werd er helemaal gek van; ze konden nergens meer heen zonder dat Mr. Maganga beladen met spullen terug kwam. Inmiddels is ook Mrs. Maganga aangestoken door het TALULAR virus en helpt ze volop mee. Duurzaamheid ten top!

De twins! De twins komen er weer aan! Helaas zijn niet alle Malawiaanse studenten verschenen. Ze moeten vaak van ver komen en hebben in de vakantie geholpen met de oogst. De leiding van Edukans springt er handig op in en herziet de verdeling. Al gauw zijn de koppels en trio’s, soms kwartetten in diepe gesprekken verwikkeld.

140518-5

140518-6

Lunch – kip met rijst en bonen, daarna een gezamenlijke workshop Cooperative Learning van Yanoula, en dan stappen we in de bussen. Vandaag begeleid ik de reisgroep van Rik. Myriam zit naast me, en naast haar Linda, haar twin. Moeder van drie kinderen, 48 jaar. De andere Malawiaanse meiden gaan helemaal los op de tropische klanken die de chauffeur de bus in slingert en ook Marieke en Anne springen op. De bus deint op en neer en we lachen tot we omvallen. Mensen langs de kant van de weg schudden hun hoofd, onze meiden schudden hun achterwerk.

140518-9

De sfeer verandert snel als we aankomen bij de school van Mthandiza. Ik schrik me rot van het onderkomen van de twins. Beton, grauw, vervallen, geen stromend water, geen elektriciteit. De wc een vierkant hok met een gangetje dat kronkelend leidt naar het gat in de grond. Vooral balans houden, denk ik, je bril niet verliezen en en dan weer gauw naar buiten. Het is nog vakantie. Er zijn meer honden dan kinderen deze middag, er is niemand van de leiding. Maar de moed van deze twins veegt wat van de hopeloosheid weg. Na een jaar bij de TTC vergt het heel wat kracht, doorzettings- en uithoudingsvermogen om hier het tweede jaar van hun studie door te brengen. Commitment. Compassion. Wat een kanjers!

140518-7

Een paar kinderen vatten moed en komen een kijkje nemen. De lokalen voor de jongste learners zijn leeg. Resten papier zijn de schaduw van het onderwijsmateriaal dat hier gehangen heeft. De studenten vertellen dat ze niets kunnen laten hangen, omdat dat toch de volgende ochtend weg is. In de hogere lokalen staan wel banken. Een betonnen raamwerk laat wat licht binnen. Het geheel doet naargeestig aan. Hoe zou het hier zijn als de zon een gouden glans aan alles geeft? Als de kinderen er zijn? Reikhalzend kijken we er naar uit. Morgen de eerste lesdag.

140518-8

140518-10

 

Klik voor meer verhalen over Afrika.

Geplaatst in Afrika

Takulandirani ku Malawi

Slaap, waar ben je toch naar toe gegaan? Vind je mij niet meer aardig? Snurk ik te hard misschien? Ik mis je steeds meer, voel me niet lekker zonder jou. Je zult vast een goede reden hebben om mij te ontwijken. Misschien is het wel goed voor mij, zitten mijn hersenen te vol met indrukken die niet in een droom verwerkt kunnen worden. Omdat ze echt zijn, werkelijkheid zijn. Slaap, waar je ook bent, je kunt altijd terug naar huis komen. Ik heb nu genoeg gewaakt. Ik wil weer in je armen liggen.

Midden in de nacht word ik wakker. Het lijkt alsof ik stik, alsof mijn longen vol zitten. De klamboe komt dreigend naderbij, zijn bescherming verandert in beklemming. Ik duik onder het dunne gaas door en snak naar adem. Het is vreselijk benauwd, alle ramen zitten potdicht. Geen mug te bekennen; die zijn wel wijzer dan in deze stroperige lucht te verblijven. Als het hoesten bedaard is, check ik de tijd. Kan ik al gaan douchen? Maar nee, het is pas 23 uur! Gelaten wurm ik me weer onder het gordijn door en probeer een goede slaaphouding te vinden. Het ene kussen is veel te dik, de twee andere veel te klein en dun. Dan klopt mr. Sandman aan en neemt me mee. Mee naar een nieuwe dag: dag twee in Malawi.

Ik spoel het ontbijt van witbrood, een gebakken eitje en ongegeten rijstepap (melk of water, that’s the question) weg met twee mokken hete thee. Buiten grijpt iedereen drie flesjes Mkokomo water en kiest dan het vervoer: de grote bus of het kleine busje. Spencer rijdt rustig door de straten van Lilongwe. Er is geen tijd om te praten, we moeten kijken! Een ongewoon schouwspel verlevendigt het asfalt en de rode aarde. Afrikaners lopen af en aan, hele vrachten op hun hoofd. Fietsen balanceren grote stapels hout op de bagagedrager. De open laadbak van een vrachtwagen is volgestouwd met arbeiders. Ze kijken met grote ogen naar de bus blanken, witten, die hen voorbij rijdt. Woest zwaaien ze als er een foto gemaakt wordt. Kinderen in schooltenue, marktkramen met fruit, groenten, maar ook met stoelen, fauteuils en zelfs grafkisten. Het is een komen en gaan, en iedereen lijkt een doel te hebben.

1405152

We hotsknotsen over de weg naar het Emmanuel Teacher Training College, de bus doorwaadt een grote poel. De zon is warm, al is het pas acht uur, of half negen. Ik ben alle besef van tijd kwijt doordat ik horloge noch gsm bij me heb. Na een uitgebreide rondleiding is het tijd voor thee, en daar ontmoeten we dan eindelijk de pabostudenten. Eerstejaars zijn het, en dolenthousiast. Ik maak kennis met Juliette, een knappe jonge meid die heel knuffelig is. Aanraken is hier heel gewoon, gewenst zelfs. En ik vind het geweldig. De reisgroepen worden gesplitst en volgen ieder een les. Ik sluit me aan bij Suzanne en bevindt me in het mathematics schoollokaal.

De teacher geeft twee uren onafgebroken les en iedereen doet mee. Op basis van een door de studenten gemaakte toets worden de vraagstukken doorgenomen. Ook studenten die een onvoldoende hebben voor een vraag, mogen voor het schoolbord gaan staan om het uit te leggen. En als ze het niet weten, geen nood: iedereen mag helpen. Het is echt een groepsproces, prachtig. Wat een interesse en commitment. Joseph zit naast me en legt me dingen uit die ik niet begrijp. Op mijn beurt laat ik hem andere oplossingen zien voor de uitgebreide rekensommen die hij maakt. En een identieke uitkomst. Hij grijnst breed en wil precies weten wat ik gedaan heb. Zo leuk!

140515dd1

Na twee uren zitten ben je wel toe aan een toiletbezoek. Studenten naast me roepen vol afgrijzen: Marion, je hebt een hele blauwe arm! Ik kijk naar mijn geliefde rechter ledemaat en inderdaad, ik verander langzaam in een smurf. Doet het pijn?, vragen ze, reageer je allergisch op lactose? Ik lach en zeg dat ik het echt niet weet, dit heb ik nog nooit meegemaakt. Een enkele gedachte aan bloedvergiftiging vliegt door mij heen, maar die gedachte bonjour ik snel weer mijn linkeroor uit. Later blijkt dat DEET ervoor zorgt dat verf heel gemakkelijk afgeeft. En in de bus heb ik dicht tegen Steve aan geklemd gezeten. Die een nieuw blauw en ongewassen overhemd aan heeft.

Daarna is het tijd voor de lunch: witte rijst, kip, saus en een schep bruine bonen. Twee meiden schuiven bij ons aan tafel aan en er volgt een hilarisch gesprek over ‘meeize’. Corn? Mais? Neeeeee, ‘meeize’! Als we het niet eens worden over wat het precies is, springt ze op, rent naar haar kamer en komt even later met een halve maiskolf terug. Zie je wel! Intussen spoelt een heftige bui de prachtig aangelegde en onderhouden tuin schoon. Het klaart net op tijd op voor het sporten. Voetbal, korf- en volleybal, en ik maar foto’s maken. Dan vormt zich een kring met zingende en lachende vrouwen. Afrikaanse en Hollandse liedjes vullen de lucht met vrolijke klanken, handengeklap en een djambee. Ze dagen elkaar uit en ja hoor, de onvermijdelijke vogeltjesdans zorgt voor grote hilariteit.

140515-3

Rond 15 uur nemen we afscheid met de belofte morgen weer terug te keren. Maar er is geen tijd om te rusten: het feitelijke verslag moet nog geschreven worden, het sfeerverslag en het creatieve. Een uur lang praat ik met vier anderen over gedichten, over emoties en het vertalen daarvan. Vertel hen dat een gedicht niet per se hoeft te rijmen. We maken er wat moois van. Een non schrijft voor ons op wat ‘welkom’ is in Chichewa, hun taal. Takulandirani ku Malawi. Welkom in Malawi. En dat voelen we ons zeker. Het wordt de titel van ons verslag.

Witte rijst met kip en een banaan later sluiten we de dag af met een groepsevaluatie. Morgen een spannende dag: onze studenten gaan hun twin ontmoeten! En ik ga weer op zoek naar Klaas Vaak. Slaap lekker.

 

Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Verhaal in zes woorden met beeld: Tuin

Zes Woorden Verhaal-uitdaging van deze week is TUIN.

Een tuin is een (begrensd) stuk grond waar gewassen worden geplant of verbouwd. Een tuin kan utilitair van aard zijn, een groentetuin, wetenschappelijk, een botanische tuin, of decoratief, een siertuin. In het laatste geval kan deze ontworpen zijn door een tuin- en landschapsarchitect en een bepaalde stijl hebben, zoals een Engelse of een Franse tuin.

Tegenwoordig is de tuin meestal een door schuttingen afgesloten stuk grond waar men recreëert. De tuincentra doen het zeer goed met het verkopen van siergewassen en tuinmeubels. Er wordt steeds meer geld aan de tuin en aanverwante artikelen uitgegeven. Mensen zien de tuin steeds meer als het verlengde van de huiskamer.

140513tuin

Schrijf een verhaal over een TUIN in slechts zes woorden. Laat je inspireren door een foto of afbeelding en schrijf daar je verhaal bij. Of bedenk eerst zes woorden en maak/zoek dan een foto.

Hier een voorbeeld van een Zes Woorden verhaal, geschreven door Ernest Hemingway.

SixWordStory

Wat een impact hebben deze luttele zes woorden.

Publiceer jouw Zes woorden-verhaal met bijpassende foto of afbeelding op je eigen website/blog en plaats de link naar jouw post in een reactie hieronder. Ik vermeld je vervolgens in dit bericht.

Veel plezier bij het schrijven, ik zie uit naar je verhaal.
Marion

vulpen

LEES DE TUIN-VERHALEN VAN:

Wie volgt? :)

Klik hier voor meer uitleg over Zes woorden met beeld. Would you rather participate in English, please go to Six Word Story Challenge: Garden.

Eerdere thema’s: 
130216 – Armoede 
130227 – Onderwijs
130313 –  Lente
130327 – Schrijven
130410 – Licht
130424 – Muziek
130515 – Vervoer
130529 – Huisdieren
130612 – Spijt
130626 – Inspiratie
130703 – Reclame
130814 – Vakantie
130829 – Geheugen
130911 – Terrorisme
130925 – Jeugd
131011 – Dialect
131030 – Het Weer
131113 – Film
131127 – Kunst
131211 – Eten
131229 – Terugblik
140122 – Puzzel
140205 – Winkelen
140219 – Dilemma
140312 – Waaghals
140326 – Vrienden

zes-woorden

Geplaatst in Afrika

Drie vluchten verder… Lilongwe!

Paris by night. Onder ons schuift de lichtstad met bonte kleuren het donker in. De Eiffeltoren ontlokt kreten van bewondering. Het vliegtuig is gevuld met vrolijke meidenstemmen, het mannelijk gebrom ver in de minderheid. Yanoula’s heldere lach klinkt boven alles uit. We zijn nu echt op weg naar Lilongwe!

De onderwijsexpeditie begint voorspoedig als Pim, onze taxichauffeur, zijn bus voorrijdt om de Bredase studenten naar België te vervoeren. De ouders zijn maar wat blij dat we erbij zijn. Het is niet niks om je dochter naar het verre Afrika te zien vertrekken.

140512-0

De tijd in Brussel vliegt voorbij in de bonte melange van 42 Malawigangers, stoere vaders en soms betraande moeders. Nog even een hapje eten – de panini met omelet en bacon smaakt bijzonder goed – en dan naar de douane. Deze blijkt een lichtelijke hindernis te zijn voor Agnes. Boosdoener: haar haarspeld. Na achterlating van een flesje aceton en een bijna lege fles zonnebrand mag ook zij doorlopen.

In Parijs stapt een nieuwe lichting reizigers in, zoekend naar de juiste stoelnummers. Nog wat kerosine bijtanken en dan stijgt onze zilveren vogel weer op, de donkere nacht in. De muziek in het vliegtuig is… bijzonder. Zenuwslopend, van klarinet naar opzwepende Indiase klanken. Echt ontspannen word je er niet van. Onrustig val ik in een lichte slaap.

Rond middernacht gaan ineens alle lichten aan: dinner is served! Verbouwereerd kijken we de stewardessen aan, maar tasten dan toe. Het smaakt goed na zo’n lange reisdag. De nacht kabbelt voorbij, terwijl slaap wordt vermengd met waakzaamheid. Dan wordt het om 5 uur weer licht. Niet van de opkomende zon, maar van een licht ontbijt. Addis Ababa is nabij.

Ongeduldig wachten we tot de trap wordt gekoppeld aan het vliegtuig, we willen naar buiten! De lucht is warm, omarmt ons. Helaas moeten we naar binnen, de terminal in. De vakantiesfeer slaat met een klap toe. Bazaars, restaurants, en vooral kleurrijke Afrikaanse mensen. We kijken onze ogen uit. Al snel is het tijd om te boarden. De rij die eerst voor het toilet staat, heeft zich verhonderdvoudigd voor de gate. Wat een toevloed aan mensen, dit gaan we nooit op tijd redden. Gelukkig wacht de crew op ons.

140512-1b

Het nieuwe vliegtuig is een stuk jonger en dat is maar goed ook, want we moeten veel tijd inhalen. Ook hier worden we verwend met een heerlijke maaltijd. De uren vliegen voorbij en voor we het weten staan we weer op Afrikaanse bodem. Lilongwe! Het hartelijk onthaal tovert een blije lach op de vermoeide gezichten. De douane heeft zelfs tijd voor een praatje en grapje. Drie bussen vervoeren ons en onze bagage naar Msamba Catholic Center.

140512-2

Aan de overkant van de drukke straat is een markt. Mensen kijken net zo naar ons als wij naar hen. Ze lachen en vragen hoe het met je gaat.

140512-4

140512-3

Naast ons complex is een sportterrein waar jongens fanatiek strijden om de bal. Onze bondscoach moet hier maar eens naar talent komen zoeken. Maar niet nu. Serene rust op de veranda waar ik zit te typen. Het is half zeven en aardedonker. De krekels gaan onvermoeibaar door met hun live concert. We hebben het gehaald.

Edukans Onderwijs Expeditie naar Malawi van 26 april tot 10 mei 2014. Klik hier voor meer informatie.

Geplaatst in Afrika, Poëzie

De Maan en de Evenaar

~

Wat is er met de maan gebeurd

ik staar omhoog en verwonder mij

ze is zo ineens maar omgevallen

kijkt niet meer eigenwijs opzij

~

De maan is onderuit gezakt

en ligt lekker op haar rug

wachtend tot de zon haar brengt

in originele staat terug

~

De hele nacht waak ik in het gras

en sta klaar haar op te vangen

misschien moet ik wel helpen

haar aan een touwtje hangen

~

Dan wordt het licht, de zon komt op

ze wordt doorschijnend, voelt zo raar

ik knipper kort en weg is mijn droom

ach, denk ik, het is maar evenaar

~

140511Evenaar

De maan in Malawi inspireerde me tot het schrijven van dit kindergedicht. Denk er een twinkelende sterrenhemel en nachtelijk tsjirpen bij en het beeld is compleet. Prachtig.