Geplaatst in Persoonlijk, Poëzie VerLicht Gepost op 5 februari 20155 februari 2015 door Doldriest ~ Gedwongen tot stilte kon ik weer kijken, luisteren ving lichtflarden in de schemer en weefde ze aaneen tot jij daar stond ~ klik voor details Deel deze post op: Delen op X (Opent in een nieuw venster) X Share op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook Delen op Pinterest (Opent in een nieuw venster) Pinterest Delen op Pocket (Opent in een nieuw venster) Pocket Delen op LinkedIn (Opent in een nieuw venster) LinkedIn Delen op WhatsApp (Opent in een nieuw venster) WhatsApp Meer Delen op Reddit (Opent in een nieuw venster) Reddit Delen op Telegram (Opent in een nieuw venster) Telegram Delen op Tumblr (Opent in een nieuw venster) Tumblr E-mail een link naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail Afdrukken (Opent in een nieuw venster) Print Vind-ik-leuk Aan het laden... Gerelateerd Auteur: Doldriest cosy crime writer · blogger · reader · RPGamer · caretaker of lad and cat · prefers crafting mysteries to being one View All Posts
Wow……..hoe mooi …. Ben er stil van
LikeLike
V-man en ik zijn na ruim een half jaar weer op dezelfde weg beland.
LikeLike