Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Winterzonnewende

Met mijn hoofd in herfstkleuren getooid
droom ik van de lente
de terugkeer van het licht
dat rimpelt in het water
waar grijze wolken jagen
op delicate vleugels
geluidloos wiekend
als watten zonder gewicht

De wind verwart mijn haar, mijn zinnen
verkilt, verdooft het vuur
zijn aanraking guur en koud
en ik mantel warmte
tot gouden vlam verzengt
brandt dwars door duist’re lagen
als in hoge sferen
de zon wendt winter’s gezicht

M©Driessen

151222zonnewende1

klik voor details