Midwintergroet
Auteur: Doldriest
cosy crime & feelgood writer · blogger · reader · RPGamer · caretaker of lad and cat · loves tea and cookies
Olifantastisch!
Afgelopen zondag kon ik ein-de-lijk mijn geliefde Safaripark Beekse Bergen weer bezoeken, voor het eerst dit jaar. Diverse minder leuke periodes hielden me regelmatig gekluisterd aan huis, maar nu was ik los. Het olifantentrio wachtte op me, net als Melody/Ko, Daphne en Karel, met wie ik om 11 uur had afgesproken. En we waren niet de enige bezoekers: het was druk!
Eerst bijkletsen onder het genot van koffie en thee na de lange reis die we hadden gemaakt: Ko en Daphne vanuit het noordoosten, Karel vanuit het midden en ik vanuit het zuidoosten van het land.
We voeren met de boot naar de andere kant van het park en zagen neushoorns, jachtluipaarden, yaks, Schotse hooglanders, ooievaars, een ijsvogel, aalscholvers, watusirunderen en nog veel meer prachige dieren. Al die indrukken hadden ons hongerig gemaakt, en na de lunch vlijden we ons met andere bezoekers neer op de stenen trappen van de roofvogeldemonstratie. De uilen, gieren en arenden vlogen voorbij, evenals de tijd.
We waren bang dat de olifantjes al vroeg naar de stallen werden gebracht – het park sloot om half vijf – dus sjeesden we met gezwinde pas door het park terug naar de olifantenvlakte. En daar waren ze: Mosi, Ajabu en Tendai. ❤ De peuters speelden met en tussen de touwen, sleepten met takken en voerden schijngevechten uit. Olifantastisch! Ik bleef foto’s maken.
Ze konden er maar niet genoeg van krijgen… en wij ook niet. 😀 Puur genieten!
Klik hier voor nog meer foto’s. Vrees niet, het zijn niet alleen maar olifanten. 😉
Overal stonden al beelden voor de Lightsafari klaar: een magische belevenis die we in februari 2025 gaan meemaken. Jaja, de volgende afspraak staat alweer in de agenda’s! Lieve Ko, Daphne en Karel, dankjewel voor de gezelligheid en de fijne gesprekken, en tot volgend jaar!
Neem ook een kijkje bij:
Blog en foto’s van Melody
Blog en foto’s van Karel – 1 | Blog en foto’s van Karel – 2
over deze dag. 😀
Bolletje welbehagen
De remedie voor van-alles-en-nog-wat. ❤
Alleen de vogels lazen mijn woorden
Afgelopen donderdag stapte ik op mijn fiets en vond deze oase van rust, waar ik aan mijn nieuwe novelle schreef. Of misschien wordt het wel weer een roman. In de verte waren kinderstemmen te horen op het kabouterpad, maar voor de rest zongen alleen de vogels…
Ouwehands, maar niet tweedehands
Een beeldverslag van een heerlijke dag met zon, wolken en wat spetters, in het lieve en deskundige gezelschap van Ko, Daphne en Karel.
Er zijn mensen
en andere vreemde vogels.
Een breed scala aan beren,
waarbij de ijsbeer natuurlijk niet mag ontbreken. Zo te zien vindt hij het eten niet zo lekker.
Knappe en minder knappe koppen.
Katten en honden.
Zachtaardige reuzen
en kleine en wat grotere belhamels.
Er was ruimte voor bijzondere ontmoetingen
en een voorstelling van peuter Mingu.
Een dag met een sterretje! Mocht je alle foto’s willen bekijken, dan kan dat hier.
Ko / Melodyk heeft de dag prachtig vastgelegd in: Een zonnetje, en Karel / Fietszwerver schreef erover in Het Berenbos.
Koperblonde krullen
Mijn vriendin
draagt koperblonde krullen
als symbool van veerkracht
waar wil wordt werkelijkheid
kwetsbaar, onverzettelijk
spint zij draden van tijd tot
vangnet van overwinningen
ongekend
O zeker, ze valt
schaaf- en blauwe plekken
pijnlijk onbelangrijk
want ze krabbelt altijd op
veegt restjes moed bijeen
tot een berg optimisme
en verlicht met haar kuiltjes
haar en mijn wereld
Mijn vriendin,
stampvol levenslust
in haar getergde lijf,
heeft meer ballen
dan een vent
Voor Mootje. Love you! ❤
Kunst
Het thema van Melody’s 6 Woorden met 1 Beeld schrijfuitdaging van deze week is kunst: bedenk een verhaal in slechts zes woorden – aangevuld met een foto – met een kwinkslag of een serieuze boodschap, passend bij dit thema.
Mijn bijdrage:
KUNST VOERT JE NAAR HOGERE SFEREN
Foto’s genomen bij Beelden in Gees.
Doe je ook mee met de 6 Woorden met 1 Beeld uitdaging van Melodyk? Of wil je de andere verhalen lezen? Klik dan gauw op de button hieronder!
Snuffelen
Het thema van Melody’s 6 Woorden met 1 Beeld schrijfuitdaging van deze week is snuffelen: bedenk een verhaal in slechts zes woorden – aangevuld met een foto – met een kwinkslag of een serieuze boodschap, passend bij dit thema.
Mijn bijdrage:
MAG ME… SNUFFEL… NIET LATEN… AFLEIDEN!
Doe je ook mee met de 6 Woorden met 1 Beeld uitdaging van Melodyk? Of wil je de andere verhalen lezen? Klik dan gauw op de button hieronder!
Accepteren
Het thema van Melody’s 6 Woorden met 1 Beeld schrijfuitdaging van deze week is accepteren: bedenk een verhaal in slechts zes woorden – aangevuld met een foto – met een kwinkslag of een serieuze boodschap, passend bij dit thema.
Mijn bijdrage:
KAN BEST NOG MET WAT PLAKBAND
Doe je ook mee met de 6 Woorden met 1 Beeld uitdaging van Melodyk? Of wil je de andere verhalen lezen? Klik dan gauw op de button hieronder!
Verliefd, met huid en haar
Het eerste wat me opviel waren zijn ogen – onpeilbaar gevuld met vloeibare chocolade – die mijn hart deden smelten. Het was alsof ik hem altijd had gekend. Hij hield zijn blik op mijn gezicht gericht, maar mijn eigen ogen dwaalden onwillekeurig af naar beneden. Trots stond hij daar voor me, voeten stevig in het zand gedrukt, zijn bruine lijf glinsterend in de zon. Als aan de grond genageld bleef ik staan en keek naar hem op. Ik fluisterde zijn naam, maar hij schudde zijn hoofd. Woorden waren tussen ons overbodig.
Na een korte aarzeling strekte ik mijn hand uit en streek over zijn gespierde schouder. Zijn huivering liet zien dat ik hem niet koud liet, en met meer zelfvertrouwen omvatte ik zijn wang. Hij draaide zijn hoofd, en zijn lippen betastten speels mijn vingers. Nu was ik degene die rilde.
Normaal gesproken was ik niet zo gemakkelijk over te halen, maar deze verleiding was te groot. Na mijn hart, smolt nu ook mijn zelfbeheersing weg en voor ik me kon bedenken gaf ik me aan hem over.
Geduldig wachtte hij tot mijn lichaam aan het zijne gewend was, en pas nadat ik mijn benen om hem heen klemde begon hij te bewegen. Eerst rustig, maar al gauw sneller en sneller, tot ik het bijna niet meer aankon. Het bloed raasde door onze aderen en na mijn aanmoedigende kreet schakelde hij over op een ander tempo. We vlogen…
Na een hele poos liet ik me hijgend van hem af glijden en leunde uitgeput tegen hem aan. Een felle blos kleurde mijn wangen, de haren nat in mijn nek. Mijn handen streelden zijn borst nog een laatste keer ten afscheid en weer drukte hij teder zijn lippen tegen mijn handpalm. Voorzichtig nam hij het paardenbrokje eraf en vermaalde het tussen zijn kiezen.
Mijn verliefdheid is nooit overgegaan.
—
Dit jaar doe ik mee aan diverse schrijfuitdagingen. En deze prompt: ‘mijn eerste verliefdheid’ kon ik niet weerstaan.
DOLDRIEST 