Da’s mooi, zul je denken, maar wat is bijzonder aan die datum? Dat zal ik je vertellen: op 10 juli wordt Daphne weer een jaartje ouder.
Zo zo, Daphne. En wie mag die schone Daphne dan wel zijn? Ook dat zal ik met je delen: zij is de schone dochter van lieve vriendin en medeblogster Melody.
Fascinerend. Maar wat heb ik daarmee te maken? Ieder jaar kiest Daphne een dierentuin uit waar zij haar verjaardag wil doorbrengen met familie en (blog)vrienden. En daar kom jij dus bij kijken! Hopelijk letterlijk en lijfelijk!
We trekken die donderdag vanuit heel het land naar Avifauna in Alphen aan den Rijn. Kom je er ook naartoe? Dan maken we er een gezellige en kleurrijke weblogmeeting van.
Meer informatie vind je op Melodyks Kliekjes. Met kiekjes! En wie weet ook nog koekjes.
Het thema van Melody’s 6 Woorden met 1 Beeld schrijfuitdaging van deze week is BESCHERMING: bedenk een verhaal in slechts zes woorden – aangevuld met een foto – met een kwinkslag of een serieuze boodschap, passend bij dit thema.
Mijn bijdrage:
UNIVERSEEL RECHT
VAN IEDER KIND
SCHEEFGETROKKEN
Doe je ook mee met de 6 Woorden met 1 Beeld uitdaging van Melodyk? Of wil je de andere verhalen lezen? Klik dan gauw op de button hieronder!
Het thema van Melody’s 6 Woorden met 1 Beeld schrijfuitdaging van deze week is VERWARMING: bedenk een verhaal in slechts zes woorden – aangevuld met een foto – met een kwinkslag of een serieuze boodschap, passend bij dit thema.
Mijn bijdrage:
KOESTERENDE WARMTE
ZORGT VOOR SAMENHANGEND EINDRESULTAAT
Traybake banaan – ProjectGezond
Doe je ook mee met de 6 Woorden met 1 Beeld uitdaging van Melodyk? Of wil je de andere verhalen lezen? Klik dan gauw op de button hieronder!
Zondag was een dag vol licht: gouden zonnestralen, lieve vriendschap en een magisch verlichte reis rond de wereld.
Om half twaalf parkeerde ik mijn autootje bij de Beekse Bergen en liep naar de ingang van het Safaripark, waar Karel, Daphne en Melody/Ko al op onze vaste plek wachtten. Jassen gingen uit, thee en koffie gingen erin en cadeautjes vonden hun weg kriskras over de tafel heen. Al snel haalden we onze camera’s tevoorschijn en dwaalden door het park. We konden nog nét met de boot mee en tuften bedaard naar de andere kant. Na de lunch was het tijd voor de roofvogeldemonstratie, een show die altijd herinneringen oproept aan de periode dat ik zelf met een microfoon voor dit publiek stond. Lang, lang geleden, maar nog altijd vers in mijn geheugen.
Ook de dieren genoten van de aangename temperatuur. Hier wat highlights:
Om half vijf veegden de rangers het park leeg en waren we helaas net te laat voor een bezoek aan de okapi’s. Maar niet getreurd, Karel: de volgende keer neem ik speciaal voor jou foto’s van deze prachtige dieren.
Een half uurtje later openden de poorten van het Winterplein en vonden we een plekje op het terras. Langzaam viel de schemering en werd het kouder, maar de frietjes – sorry Ko en Daphne: patátjes – verwarmden ons van binnen en gaven nieuwe energie. Het was tijd voor de Light Safari!
Een maand geleden liep ik ook de Light Safari route, vooraan, helemaal alleen in een schemerige sprookjeswereld van beeld en geluid. Deze keer was het druk, heel druk, maar was het ook helemaal donker, waardoor de figuren veel beter uitkwamen.
In mijn fotoalbum vind je nog meer foto’s van de dieren en de kunstige lichtpuntjes. Kijk vooral ook bij Melody/Ko en Fietszwerver/Karel voor hun weblogs en beelden.
Wat heb ik respect voor Ko’s moed om de hele dag – negen uren lang – door het park te lopen. Wat heb ik genoten van Karels verhalen en Daphnes gezelschap. Hartverwarmende kameraadschap en mooie herinneringen. ❤
Ook thuis straalde het licht nog na – dank voor het prachtige cadeautje, lieverd!
Je leest het goed. De Mergelier nam de afgelopen tien maanden deel aan een persoonlijk WW-programma. Het probleem was echter niet het gewicht, maar het aantal woorden.
Uitgeverij LOFT Books liet begin vorig jaar weten dat zij veel potentie zien in mijn roman, maar dat 100.000 woorden een tikkeltje te veel waren. Zij wilden graag een ingekorte versie van maximaal 70.000 woorden ontvangen om opnieuw te lezen. (Leuk weetje: De Mergelier bevatte oorspronkelijk 148.000 woorden: genoeg stof dus voor twee romans!)
Het werd een intensief traject. Iedere scène – hoe leuk ook – die de plot niet vooruit hielp, karakters verdiepte of sfeer creëerde, of die de vaart eruit haalde, moest weg. Elke zin werd opnieuw bekeken. De afgelopen maanden was het herlezen, schrappen, schrijven, schrappen, herschrijven en nog meer schrappen tot in de late uurtjes. Killing your darlings is niet leuk, maar maakt je verhaal wel sterker. Gelukkig kon ik de meeste laten leven.
En het is me gelukt! De Mergelier ging van 100.000 naar 68.500 woorden vol romantiek, humor en spanning, zodat ik op 8 januari jl. plechtig op de send-knop kon drukken.
Ik hoop met heel mijn hart dat deze afgeslankte versie de goedkeuring van LOFT Books kan wegdragen en dat je over een poosje kennismaakt met Noor en haar zoon. Dat ik je mag meevoeren naar mijn geliefde Zuid-Limburg. En bovenal: dat je blij wordt van deze feelgood.
Voorlopig is het dus afwachten. Mijn mailprogramma klaagt nu al over het vele verversen. Ook mag ik nieuwe scènes gaan verzinnen voor deel 2. Hopelijk houden de kennis en ervaringen van het schrijven van deel 1 deze keer het woordenaantal enigszins in bedwang.
Een lekkere stoel, kop thee, geborgenheid. Handen die papier omslaan, ogen die letters herkauwen tot tweedehands belevingen. De naald volgt de groeven van zwart vinyl en tovert de stem van James Taylor tevoorschijn. ‘Whenever I see your smiling face, I have to smile myself, because I love you.’
Als ik mijn rug en zitvlak eindelijk weet los te weken van de comfortabele omhelzing van verwarmd nepbont, been ik de Nederlandse winter in. Fris, knapperig, een tikkeltje vochtig. En ook nu heeft de natuur kleine verrassingen in petto.
De secondewijzer leidt traag maar onverbiddelijk naar het nieuwe jaar. Ik wens je veel energie en creativiteit, gezelligheid en verstilde momenten. Nieuwe kansen en dappere stappen. Deel ervaringen en geniet. En doe vooral ook gek op zijn tijd. 😉
DOLDRIEST 