In stilte stap ik in mijn auto en zet de radio aan. De eindakkoorden van een vrolijke deuntje vullen nog net het interieur, maar dan barst het los. Reclame.
Ziggo, Telfort en KPN slaan mij om de oren. Pearl en Specsavers. Keukenkampioen en Sanidirect. Tui wil mij meenemen, maar komt geen stap verder vanwege de vingers in mijn oren. En als je denkt dat je alles hebt gehad, komt dat mens van Trekpleister langs. Trrrekpleister, met haar overdreven R. Zum kotzen!
Ik trek de vingers uit mijn oren en sla blindelings op de knop om een einde aan het verbale geweld te maken. Mijn redding onderweg zijn Spotify en de Luisterbieb. Zij voeren mij naar prettige oorden, waar ik geboeid luister of luidkeels meezing.
Als ik veel geld had zou ik alle reclameblokken opkopen en vullen met zalige stilte, gewoon even niets op de radio. En dan een oneliner die je intrigeert en de hele dag blijft hangen als inspirerende leidraad. Een nieuwsblok en dan weer muziek.
Trrrekpleister… Ik weet een heel goede plek voor zo’n pleister! En die zou verrekte goed plakken.
Ik ben reclamemoe.
DOLDRIEST 