Geplaatst in Buitenstebinnen

Stoepkrijt

Vanmorgen heel vroeg liep ik een kleine ronde, de zon op mijn gezicht, een luisterboek in mijn oren. Verderop waren stratenmakers al druk in de weer en ik passeerde hen op veilige afstand. Mijn weg voerde het buitengebied in, dat hier om de hoek ligt. En er was niemand. Wel een paar paarden, die mij nieuwsgierig nakeken

Op de terugweg zag ik deze stoepkrijttekening. In gedachten zag ik een meisje, ijverig voorover gebogen, het puntje van haar tong tussen haar tanden. Zij creëerde een prachtige kleurrijke bloem, hemelsblauw en zonnegeel. De tekening ontroerde me en vervulde me met hoop.

Wat er ook speelt in een land,
laat het vooral de kinderen zijn.

Loesje

200325buitenstebinnen

klik voor details


Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. En ik nodig je van harte uit om mee te doen.

Buitenstebinnen

Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Zeswoordverhaal: Creativiteit

Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal met beeld: CREATIVITEIT. Lees verder “Zeswoordverhaal: Creativiteit”

Geplaatst in Expressief

Aan tafel!

130820Edith

klik op de foto voor een groter formaat

Toen ik deze foto zag, moest ik er gewoon iets mee doen. Het laat een gedeelte van een poppenhuis zien. Op zich niet zo speciaal. Maar wel als je weet dat ALLE attributen met de hand zijn gemaakt door Edith Posthuma. Zo is het mandje van gewaxt katoen, de pompoenen van vilt en het broodje van klei. Ook de konijnen zijn Edith’s creaties. Op tafel liggen sperzieboontjes, wortels en aardappelen.

Schattig toch?! 😀

Geplaatst in Expressief

Droomwerelden

De weg was donker, nauwelijks verlicht door de her en der geplante lantaarnpalen. Het was geen romantisch duister, integendeel. De lampen van het tegemoetkomende verkeer op de A16 boorden zich als schijnwerpers in mijn brein, terwijl ik op de ventweg in een sukkeldrafje verder reed. Waarom, WAAROM zetten ze geen witte strepen aan de kant van die weg? Overal staan strepen waar je niet overheen mag rijden, en als je ze nodig hebt, zijn ze er niet. Behoedzaam activeerde ik Kaatje’s groot licht waar het maar kon.

Gelukkig arriveerde ik heelhuids in Terheijden, waar mijn vrienden al op me wachtten. De uitbundige begroeting bestond uit knuffels, kussen, pootjes en zelfs wat gelik. Recht op mijn neus. Nou is die ook niet heel erg makkelijk te missen 😉 Wij – de drie Mar’s – werden uitgezwaaid door nog een Mar (maar dan de mannelijke versie) en Reina, die ons beteuterd nakeek. Gingen we dan niet wandelen?

Nee lieverd, wij gingen naar een andere wereld. Wij gingen, na anderhalf jaar mislukte afspraakpogingen, eindelijk mijn verjaardagscadeau van vorig jaar mei verzilveren. Ik had namelijk een tegoedbon voor een workshop bij Droomwerelden gekregen.

Droomwerelden is een fantastisch initiatief van Marij van Ham (jawel, weer een Mar!), die creatieve cursussen met zelfdrogende klei verzorgt voor jong en oud, kinderfeesten, voor rustige kinderen en voor kids met een uitdaging, voor mannen en vrouwen. Iedereen kan bij haar terecht in de smaakvol en professioneel ingerichte ruimte. En wij dus ook!

Eerst uitgebreid rondsnuffelen natuurlijk. Er stonden heel veel prachtige dingen, van Marij van Ham zelf, maar ook van haar cursisten. Ik kon mijn geluk niet op: ik was omringd door elfen, kobolds, fantasy wezens, feeërieke lampen en draken! DRAKEN! Ze bestaan echt 😉 Ik stond natuurlijk te kwijlen bij de grote draak in de slideshow, die door Marij gemaakt is.

De sfeer was heel relaxed en we kregen koffie en thee, banketstaaf en chocolade pepernoten. Op dat moment kon de avond al niet meer stuk. We bladerden de voorbeeldboeken door en keken elkaar aan… dat konden wij nooit! En zeker niet binnen twee-en-een-half uur. We were wrong.

Deze diashow vereist JavaScript.

Kijk maar eens naar de foto’s. Zie je dat witte ei? En die witte lap? Die vormden de basis voor de drakenkop die ik wilde maken. Marij deed alles even voor om vervolgens de uitvoering aan onze onwennige vingers over te laten. ‘Wat zijn jullie stil’, zei ze halverwege. We hadden echter alle aandacht nodig bij hetgeen in onze gedachten al klaar was, maar in onze vingers heel andere dingen deed. Zoals wegglijden. Omvallen. In elkaar zakken. En het leek zo makkelijk in haar vaardige handen.

De klok snelde vooruit, maar Marij bleef onverstoorbaar. Niets afraffelen, maar rustig verder gaan tot we klaar waren met onze kunsten. De grote tafel was bezaaid met klei, nep-tanden, verf in bierdopjes, stenen, penselen, kwasten, krabbertjes en ander gereedschap, kerstballen, piepschuim in alle maten en vormen. Zelfs een kanten blouse werd gebruikt om een reliëf in de klei aan te brengen. Pas tegen half elf was de laatste penseelstreek gezet en werden onze fantasierijke creaties zorgvuldig en feestelijk in cellofaan ingepakt. Zo trots als een aap waren wij. En de resultaten mogen er zijn, toch? Wat een aandoenlijke kus-vis van Mar. En een sierlijke droomwereld van de andere Mar! 😀

Dankjewel, lieve vriendinnen, dankjewel Marcel, voor deze bijzondere avond. Bedankt Marij, voor je kundige en bezielde begeleiding. Ik heb 200% genoten. En mijn bloeddorstige hagedis heeft inmiddels een ereplaats in mijn woonkamer gekregen:

Meer informatie over Droomwerelden vind je op www.droomwerelden.nl