Geplaatst in Fotogedicht

Kesjtieël Gebrook

191102Gebrook

klik!

.

..

agter water en reet

lig doa ginger in ut plat

Kesjtieël Gebrook

..

.

Dit keer een haiku in ons Limburgse dialect. Bij dit prachtige kasteel Hoensbroek ben ik opgegroeid.


Doldriest fotografie fotogedicht

 

Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.

Doe je mee?

Geplaatst in Ierland, Vakantie

Impressies van Ierland – 3

Woensdag 25 juli 2018

Scones! Onze lieve landlady Jane van de Heather Lodge heeft scones voor me gebakken! Combineer deze met zelfgemaakte jam, en je likt –net als ik– je vingers erbij af. Ze heeft me later het recept toegestuurd; dat vind je helemaal onderaan. Lees verder “Impressies van Ierland – 3”

Geplaatst in Fotogedicht

Japans Gedicht: Hulp gevraagd


nonchalant gebaar

deed belletje rinkelen

onder de indruk

170304japansmd

klik!
© doldriest.com
Lees verder “Japans Gedicht: Hulp gevraagd”

Geplaatst in Blikvanger

Blikvanger

klik voor details

160911silentsunday

 

Geplaatst in Blikvanger

Blikvanger

klik voor details

160814Blikvanger

 

Geplaatst in Expressief, Fantasy, Foto, Korte verhalen

WasVrouw

Ze schrobt haar handen rood, gezwollen. De huid rimpelt om haar broze botten, terwijl ze met een vermoeid gebaar een weerbarstige lok achter de oren veegt. Achteloos, gedachteloos. Grijs zijn ze nu, haar haren slechts een hint van koper. Gebonden in een slordige knot vangen ze het zweet op dat langs haar nek naar beneden parelt. Het water in de tobbe kleurt grauw en bevrijdt het wasgoed van zijn sluier. Smetteloos moet het zijn, met minder neemt zij geen genoegen. Alleen het beste is goed genoeg voor haar heer.

Eindelijk hangt het goed te drogen, een wolk van wit op een geraamte van hout. En net op tijd, hoort ze daar zijn voetstappen? Maar nee, ze zijn te licht. Geen statige tred, maar hollende voeten. De stem te hoog, te jong. Vertwijfeld ziet ze hoe groezelige vingers haar harde werk besmetten, teniet doen. Ze graaien en trekken, betasten respectloos en spelen verstoppertje. Als de jongen het hemd over zijn hoofd wil trekken, stormt ze verontwaardigd naar voren. Wil je dat wel eens laten, kwajongen? Al snel is hij het beu, verkleedspelen is veel leuker met zijn tweeën. Hij huivert even en loopt dan weg.

De rust keert weer op de binnenplaats. Niet langer verstoord door de passage van het kind, voegen de flarden van de vrouw zich weer samen. Zij inspecteert haar goed en zucht. Terug naar de tobbe.

Zij was een vrouw.

140107wasgoed