Iedere vrijdag plaats ik een zwart-wit foto met klein kleuraccent op Doldriest. Doe je mee? Het mag ook een gewone zwart-wit foto zijn.
Tag: vader
Windstilte
Ze zwierde, belaarsde voeten hoog boven de aarde, haar lange haar een gouden waterval. De smalle houten plank ondersteunde haar fragiele lijfje, terwijl ze de metalen schakels van de kettingen losjes omklemde met de zorgeloze zekerheid van een kind. Lees verder “Windstilte”
Mijn Held
Lieve Pap, hoewel ik vandaag helaas niet bij je ben, zijn mijn gedachten dat wel. Voor jou:
Pap,
jij vormt een brug
van standvastigheid,
vertrouwen, kennis
liefde en humor
door mijn hele leven
hebt gegeven
wat geen ander kon
je bracht de zon
en de maan
begaan,
stille kracht
kunstenaar
met handen en hoofd
en niets breekt
mijn geloof
in jou,
rechtvaardig
hartelijk lachend
verontwaardigd
vanuit je tenen
vechter, genieter
mijn Pap, mijn vader
mijn held.♥
Pijn
Met pijn in zijn ogen kijkt hij mij aan. Een achteloos bericht brak de bruingroene glans en met moeite veegt hij de scherven bij elkaar. Breekbaar – nog steeds – na te snel vervlogen kinderjaren zonder handje in de zijne. Tweewekelijkse logeerpartijen vervingen de dagelijkse sores en smeedden een band tussen vader en zonen. Niets zou de liefde voor zijn kinderen dwarsbomen en de trots brandt fel. Zijn jongens, prachtknapen. Nu ze allebei studeren zijn hun bezoeken sporadischer, maar een biertje drinken, uit eten, heeft een nieuwe dimensie in hun gezamenlijke leven gebracht.
En nu dan die speciale dag. De Vader-Zoon-Dag. Geweldig vindt hij het, eindelijk weer een tastbaar bewijs van zijn vaderschap. Tot het bericht op het scherm verschijnt dat er nog een ‘vader’ komt. En dat is er een te veel. Er is maar één echte vader! Of knelt de stiefband net zo zwaar, zo niet zwaarder dan de bloedband? Door een scheiding ongewild van de vanzelfsprekende eerste plek verdreven. Dat doet verrekte pijn.
DOLDRIEST 