Geplaatst in Columns, Humor

CiEP calm!

Stress. Hollen. Vertwijfeld naar het beeldscherm staren – alweer tien emails erbij?! De telefoon vervloeken – helpt niet, dat ding rinkelt gewoon door. Noodgeval. Wachten. Ad hoc oplossingen. Drukte. Dagelijks wordt ons werk voor een deel door dit soort termen gekenmerkt. Terwijl we liever ontspannen zijn, plannen, overzicht en controle houden, actie – geen reactie – nemen.

Een maand geleden ging ons team dan ook aan de slag met een systeem dat gouden bergen, indamming van de maillawine en zeeën van extra tijd beloofde. Wat een intrigerend landschap! Dit beloofde land heette ‘CiEP‘. Wat zou het betekenen? Centrum Intern Elearning Potentieel? Criminele Ideologie En Partnerschap? Content in Educatieve Pabo? We gingen het ontdekken.

Het gemêleerde gezelschap, bestaande uit een flinke brok ondersteuning, twee snufjes management en een vleugje studieadvies, werd om 9 uur verwacht aan de Lovensdijkstraat. We maakten meteen al een uitstekende indruk door acht minuten te laat, verhit en buiten adem het lokaal binnen te rennen. Niet erg CiEP dus, want met CiEP maak je bewuste keuzes en plan je afspraken, aldus onze trainer.

Mijn haren gingen direct beter zitten door een beetje overeind te gaan staan. Brave sprietjes! De eerste keer van diverse momenten waarop de CiEP gedachte botste met mijn eigen-aldanniet-wijze gedachten. Een student in paniek aan de telefoon gaat bij mij vóór iedere training. Maar natuurlijk kwamen wij niet echt te laat hoor, wij wilden de CiEPers gewoon het gevoel geven dat zij nog iets te sleutelen hadden aan ons team. Ahum.

Een ochtend volgde met interessante theorie en graven in eigen achtertuin van gewoonten en werkwijzen. ‘s Middags op de werkplek alle overtollige ballast wegCiEPeren. ‘Nee geen vragen stellen, we zijn nog steeds in training, CiEP quiet, thank you!’ Felrode konen waren stille getuigen van een zeer intensieve dag. Twee weken later een tweede trainingsdag, waarin onze mailbox onder handen werd genomen en we vier archiefbakjes moesten adopteren. Excuse me? Digitaal tijdperk?! Wég met die bakjes!

‘Het prinCiEPe: een praktische waardengestuurde werkfilosofie die uitgaat van de mens met al zijn resultaatbevorderende én -remmende gewoonten. Het werken volgens CiEP laat mensen in een kantooromgeving 10%-20% effectiever functioneren’.

Pardon? Vier tot acht uren op een volledige werkweek? Wat zijn wij, CiEPen zonder kop? Dacht het toch niet! Ik kan niet ontkennen dat het systeem op termijn zeker positieve kanten heeft: werkprocessen gaan gestroomlijnder lopen, informatie wordt toegankelijker, de mail wordt overzichtelijk – gewoon af te handelen mails in een mapje stoppen, dan zie je ze niet meer – maar het vertrouwen in dit systeem moet nog behoorlijk groeien. Bewijs hiervan is de mail die ik kreeg van een collega:

‘Heb vreselijk gedroomd vannacht. Alles wat in mijn hoofd zat moest van CiEP in de digitale agenda. Vervolgens kregen we van Nicole geen PC’s meer, dus ik kon helemaal niks meer ook niet meer nadenken, niks, nieuwe werkplekken waren een tafel en stoel in een soort moeras en daar zaten we dan met het hoofd leeg… badend in het zweet werd ik wakker…’

Wat zei ik ook alweer? Ontspanning en overzicht? CiEPer het allemaal maar in het rond archief als het deze uitwerking heeft. CiEP calm meiden, we gebruiken wat handig is maar gaan niet als zotten ieder punt opvolgen. CiEP is een fantastisch middel maar geen doel. Nog twee dagen te gaan voor we de totale balans kunnen opmaken.

I’ll CiEP you informed!