Geplaatst in Nieuws

Ik ben Marion

Nee, ik ben niet Charlie. Ik ben Marion, en ik haat geweld.

Verontwaardiging over de aanslag op de Parijse redactie van satirisch weekblad Charlie Hebdo golft door Nederland, door heel Europa en daarbuiten. Verontwaardiging, onbegrip en woede over het geweld waarmee extremisten trachten onze vrijheid van meningsuiting in te perken.

Satire

Een satire of hekeldicht is een kunstvorm waarbij vaak op humoristische wijze maatschappijkritiek wordt gegeven. De kritiek kan geleverd worden via parodie, ironie, sarcasme, pastiche en karikatuur. De doelwitten kunnen personen, politici, tradities, religie, kunstenaars, entertainers, media, normen, waarden, trends zijn. Niet alle satire is uitsluitend humoristisch bedoeld. Sommige satires zijn zo agressief en scherp dat ze vooral willen provoceren of tot actie aanzetten. 

Dit laatste is Charlie Hebdo gelukt. Maar de reactie was niet zoals gehoopt. De actie was grof geweld dat mensen het leven kostte. Redactieleden werden neergemaaid, morsdood. Monddood.

Vrijheid van meningsuiting

Vrijheid van meningsuiting is de vrijheid van burgers om hun overtuigingen kenbaar te maken, zonder voorafgaande controle door de staat. De vrijheid van meningsuiting is niet absoluut, net als de meeste andere grondrechten. Zo zijn belediging en smaad onder bepaalde omstandigheden strafbaar.

Vrijheid van meningsuiting wordt vaak beschouwd als een integraal concept in democratieën. De vrijheid om zonder angst voor vervolging je mening te kunnen uiten staat expliciet vermeld in de Universele verklaring van de rechten van de mens.

Onbegrijpelijk, ik zou het wel willen uitschreeuwen! Wat hebben die aanslagen voor zin? Je zaait er haat en angst mee, dood en verderf, maar geen ontzag of begrip. En zeker geen respect. En juist dat is nodig om in vrede samen te kunnen leven, samen te wonen met zoveel verschillende mensen, culturen en godsdiensten. Respect in woorden, respect in daden, daar redden we de mensheid mee. Niet met geweld, agressie, extremisme en terrorisme.

150111ZinloosGeweld

Ik ben Marion, en ik zeg nee.

En al is mijn stem zacht, samen met die van jou wordt hij sterker. Samen zwelt de roep om vrede aan tot een mars van miljoenen. Tot een gezamenlijk besef dat vrijheid iets is om voor te vechten in actieve geweldloosheid.

Wat zeg jij?

Auteur:

Reader, writer, word player. Collector of visuals. No lady, but all woman. Caretaker of lads & cats, dungeons & dragons. DuTchess. Green witch.

15 gedachten over “Ik ben Marion

  1. Ik ben het met Truus eens, dat deze ‘martelaren’ waarschijnlijk wel begrip en respect krijgen van een groeiende groep extremisten. Het is te hopen dat het nog altijd veel sterkere tegengeluid en de nodige maatregelen terroristische acties zal voorkomen, maar vooral ook dat een verandering in de verharde maatschappij en een betere aanpak en begeleiding van ‘ontevreden jeugd’ in de toekomst juist minder aanleiding en gelegenheid geeft tot het radicaliseren. En dat begint bij jezelf, zeker ook als moeder. Je suis Noortje.

    Like

    1. Ik hoop van ganser harte dat de groep die zich verzet tegen dit soort aanslagen, steeds groter en meer uitgesproken wordt. Dat de kwestie van binnen uit wordt aangepakt, en niet door nog meer geweld en verharding. Het is een moeilijk onderwerp, Noortje. Op kleine schaal het goede voorbeeld geven, blijven praten, open blijven staan voor anderen die ook wanhopig zijn, die ook tegen geweld zijn, met welke geloofsachtergrond dan ook.

      Like

  2. We zijn met velen die het geweld haten. De wereld ontkomt niet aan een multi-culturele afspiegeling van het samen wonen, werken en leven. Voeden wij onze jeugd misschien op met teveel geweldfilms of computerspellen. het is duidelijk dat er iets moet gebeuren maar zolang volwassen mensen elkaar het leven nastaan, zal een kind verkeerde signalen ontvangen.

    Jhon53

    Like

    1. Mooi gezegd, Jhon. We moeten als volwassenen het goede voorbeeld geven aan kinderen, aan de jeugd. Niet alleen met woorden, maar ook met daden. Zoals ik hieronder al in een reactie schreef, zelfmoordaanslagen die door kinderen worden uitgevoerd. Ik kom er met mijn verstand, en zeker met mijn gevoel, niet bij.

      Like

  3. Ook ik ben (uiteraard) tegen zinloos geweld. -Bestaat er trouwens zoiets als ‘zinvol’ geweld?- Wat er in Parijs is gebeurd, is verschrikkelijk. Maar ik ben niet Charlie. Ik zal niet coûte que coûte alles maar zeggen. Toen ik nog voor de klas stond, was de gouden regel: je mag wel alles denken, maar niet alles zeggen. Soms moet je misschien je tong afbijten om een ander niet nodeloos te kwetsen (want in feite is dat ook zinloos geweld)

    Like

    1. Daar ben ik het helemaal mee eens, Corja. En dat bedoelde ik ook met respect hebben voor elkaar. Dan zeg je niet zomaar alles, je bent er niet op uit om mensen te kwetsen. Het is een fijne scheidslijn tussen prikkelen en te ver gaan. En het is afhankelijk van de gemoedstoestand en overtuigingen van iemand of hij/zij zich aan uitspraken stoort, de schouders ophaalt of erom kan lachen.

      Like

  4. I could wish we all could “Je suis Marion”. And I’m not trying to be funny, or smartass, or flattering. Such sentiments as yours should prevail in all places.
    But they don’t and I fear “Je suis Sharif and Said Kouashi” is the overwhelming condition. This is just one facet of the whole, but see the condition of where I live, awash with instruments of death. I do despair, but continue the best I can.

    http://www.juancole.com/2015/01/americans-toddler-terrorist.html

    Like

    1. And that’s all we can do, Mike. Continue with our lives in the best way possible, being a peaceful example for our children.
      I have read about toddlers accidentally killing their parents in the USA. Guns carried around in purses when shopping. In the Netherlands that won’t happen very often (at least, that’s what I think and hope), and I can’t imagine how scared a person must be to think carrying arms is a necessity.

      Like

  5. Ik zeg ook nee tegen zinloos geweld.
    Maar de gedachte dringt zich bij mij op: waarschijnlijk vonden die extremisten hun geweld niet zinloos.
    En zijn het nu, in de ogen van andere extremisten, martelaren.
    Zucht, diepe zucht.
    Zolang er mensen zijn die alleen in geweld kunnen denken vrees ik het ergste…
    Maar ik hoop van ganser harte dat er, alom, vrede moge zijn!

    Like

    1. Het is zo erg dat die ‘paar’ extremisten hun stempel zo drukken op de samenleving, hè Truus. De brute kracht van het geweld is zoveel luider dan de stem van de gematigde massa. Voor ons zijn deze aanslagen onbegrijpelijk. Tienjarigen die zelfmoordacties uitvoeren, compleet gehersenspoeld door volwassenen. Daar word ik stil en verdrietig van.
      Ik hoop met jou mee op vrede!

      Like

Wil je reageren? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s