Geplaatst in Expressief, Foto, Persoonlijk, Poëzie, Schrijven

Mam, mag ik nog een keertje kind zijn?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje kind zijn?

Buiten spelen

en stiekem mijn muts af doen?

Uit school komen,

wetende dat je op me wacht

met een kop thee?

Aan tafel schuiven

voor aardappelen

met echte jus?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje kind zijn?

Samen op bezoek bij oom en tante

om te spelen met mijn nichtjes?

Naar België rijden

de bossen in

om te gaan paardrijden

en eraf te vallen?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje ziek zijn,

zodat ik in jullie bed mag liggen

en verwend word met hapjes

eindeloos lezend

wetende dat ik veilig ben?

~

Mam,

mag ik je knuffelen

en je zeggen

dat ik zo blij

zo heel erg blij ben 

met jou?

~

Over twee weken komt mijn familie weer samen met Pasen, bij mijn zusje. En mijn vader en moeder zullen daar ook bij zijn.
Ben zo ontzettend blij met jullie!

~ Mar

Auteur:

Reader, writer, word player. Collector of visuals. No lady, but all woman. Caretaker of lads & cats, dungeons & dragons. DuTchess. Green witch.

23 gedachten over “Mam, mag ik nog een keertje kind zijn?

  1. Ontroerend stuk. Ik kijk naar de foto en zie mijn moeder er doorheen.
    Op haar laatste ziekbed bekeek ze haar leven en zei verwonderd: ‘goh, was dit het nu?’
    Ja, dat was het en ze was de beste moeder die ik me had kunnen wensen.

    Heerlijk dat jij je moeder nog steeds hebt en dat je er zo prachtig beknopt, maar sfeerrijk over kunt schrijven.

    Like

    1. En jij geeft mij kippenvel. ‘Was dit het nu?’ Hopelijk was ze blij met het leven waar ze op terug keek, Platoon. Fijn te horen dat je zo’n lieve moeder had.
      Ik ben ook ontzettend blij met mijn ouders, altijd geweest. Ze zijn zo grappig, lief en ook gek, nuchter en fantasievol. Ik houd van dat stel.

      Like

  2. Heerlijk om te lezen veel plezier
    kan je wel vertellen ik mis mijn ouders zusters en broer (overleden )
    en mijn Zusjes en broertje die in buitenland wonen te ver weg om even heen te gaan
    maar is wel mijn grote wens zij hier of wij naar hun .

    Like

    1. Dat kan ik me zo goed voorstellen, Smijling. Je kunt ze wel e-mailen of bellen, maar ze in het echt zien, kunnen omhelzen, is heel anders! Ik duim voor je dat je je zujes en broertjes in het buitenland over niet al te lange tijd mag zien, daar of hier.

      Like

    1. Zo is dat! Ik heb ook een paar keer per week telefonisch contact met mijn moeder, en stuur mails met foto’s. Al moet mijn vader dan de laptop aanslingeren, want daar houdt ze helemaal niet van haha.
      En het is extra fijn als ik hun dan in persoon zie als we naar Zuid-Limburg rijden 🙂
      Fijne zondag!

      Like

  3. kippenvel bij dit bericht…
    hoe vaak heb ik dit de afgelopen jaren niet gedacht, toen het allemaal niet zo lekker ging en ik zo graag bij mijn moeder op schoot wou klimmen.
    haar armen om me heen, kusjes in het haar. ‘stil maar meisje…..’
    mijn ouders zijn allang overleden, maar soms mis je ze gewoon.
    bedankt voor dit prachtige gedicht.

    Like

    1. Just got off the phone with my Mom, Rob, and she still remembers the color of the suit she was wearing. We just returned from the fair.
      Doesn’t she look gorgeous? My dad told her so this morning hehehe 😀

      Like

  4. Geweldig! Zo vertederend..Heb deze gepost in het postvak van de hemel. 😉
    Vele moeders zullen ervan genieten, inclusief de mijne. Deze wordt hem voor moederdag!

    Like

  5. Fijne foto, wat deden de mensen vroeger toch best om er netjes uit te zien.
    En heerlijk dat je ouders nog leven!
    Denk je eens in dat je moeder ook wel eens kind zou willen zijn?
    Moeder zijn is zo’n zware, onomkeerbare plicht.

    Like

    1. Selma, mijn moeder vertelde net aan de telefoon dat ze een roze pakje droeg, met een zwarte tas. En dat we terugkwamen van de kermis in ons dorp.
      Ik denk dat alles verandert als je zelf de oudste generatie wordt, dan slaat de sterfelijkheid toe.

      Like

  6. Wat een lief meisje was je? Foto komt uit de seventies?
    Een moederhart een gouden hart zeg ik altijd tot mijn Mara
    en onze beide zoons zullen dat volmondig beamen.
    Vanuit Los Boliches aan de Costa del Sol waar het
    al volop lente is, ga ik je groeten en een fijn weekend
    toewensen. Adios Marion. Saludos de Albert

    Like

Wil je reageren? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s