Geplaatst in Fotogedicht

Kesjtieël Gebrook

191102Gebrook

klik!

.

..

agter water en reet

lig doa ginger in ut plat

Kesjtieël Gebrook

..

.

Dit keer een haiku in ons Limburgse dialect. Bij dit prachtige kasteel Hoensbroek ben ik opgegroeid.


Doldriest fotografie fotogedicht

 

Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.

Doe je mee?

Geplaatst in Familie, Foto, Gedicht

De Zonaanbidster

Er was eens een dame uit het zuiden

die adoreerde de zon, naar verluidde

zo zat zij heel parmant

langdurig aan de waterkant

sloeg waarschuwingen in de wind

.

Ze bakte, braadde, zoog zich vol met stralen

maar begon op enig moment toch wat te balen

haar perzikhuidje knetterde

haar geteisterd vel etterde

wat jammerde ze, het arme kind

.

De zonaanbidster klaagde kommer en kwel

wie redt me, helpt me, kom dan, snel

maar het was heel laat

en je weet hoe het gaat

Haar redder in spe was reeds naar huis

.

Hulpeloos droogde zij steeds verder uit

eerst sneuvelden haar handen, dan haar kuit

versteende torso brak in twee

nam hoofd en schouders met zich mee

alleen haar romp en benen bleven kuis

.

Zo ligt de dame daar voor altijd versteend

haar klaagzang verstomd, haar stem verweend

de moraal moge duidelijk zijn

teveel zon is niet echt fijn

bezint eer ge begint!

151011Zonaanbidster
De Zonaanbidster

Pap, dit gedicht is voor jou! 😉 ❤


Gisteren bezocht ik mijn ouders in Hoensbroek. In het huis in de header-foto speelde mijn vader als vijfjarige. Hoe bijzonder was het om daar samen te wandelen. Het terrein is overgelaten aan de elementen, en de omgeving is inmiddels veranderd in een prachtig natuurgebied. Met altijd op de achtergrond het indrukwekkende Kasteel Hoensbroek.

Het was een dag met een zonnetje!

Geplaatst in Zeswoordverhalen

6WMB: Dialect

Mijn eigen bijdrage aan Zes Woorden met Beeld: Dialect

DOER KLANKE TRUUK NAO HOES GEBRACH

131016

afbeelding: Limburgse Dialecten

SixWordStory
<<  Wil je ook de andere zes-woorden verhalen over Dialect lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast. :)

Geplaatst in Gedicht, Poëzie

Mam, mag ik nog een keertje kind zijn?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje kind zijn?

Buiten spelen

en stiekem mijn muts af doen?

Uit school komen,

wetende dat je op me wacht

met een kop thee?

Aan tafel schuiven

voor aardappelen

met echte jus?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje kind zijn?

Samen op bezoek bij oom en tante

om te spelen met mijn nichtjes?

Naar België rijden

de bossen in

om te gaan paardrijden

en eraf te vallen?

~

Mam,

Mag ik nog een keertje ziek zijn,

zodat ik in jullie bed mag liggen

en verwend word met hapjes

eindeloos lezend

wetende dat ik veilig ben?

~

Mam,

mag ik je knuffelen

en je zeggen

dat ik zo blij

zo heel erg blij ben 

met jou?

~

Over twee weken komt mijn familie weer samen met Pasen, bij mijn zusje. En mijn vader en moeder zullen daar ook bij zijn.
Ben zo ontzettend blij met jullie!

~ Mar

Geplaatst in Foto, Koken, Natuur, Persoonlijk

Thanksgiving

En dan is de herfstvakantie alweer bijna voorbij. Een ontspannen Indian Summer week, met gisteren een heerlijke familiebijeenkomst in het teken van Thanksgiving. Dit is het tweede jaar dat ik Dutchess Thanksgiving vier.

Op het menu stond:

  • Limburgse vlaai
  • een boswandeling
  • borrelen
  • champignonsoep
  • zuurkoolschotel
  • pittige gehaktballen
  • satésaus
  • toemis boontjes
  • komkommerschijfjes
  • witte rijst
  • kroepoek
  • vruchtenyoghurt
  • kletsen en lachen

De smaak van deze gerechten was gelukkig veel beter dan de kwaliteit van deze foto’s 😉

Ter compensatie hier mooiere plaatjes van de boswandeling:

~ klik op de foto’s voor een groter formaat ~

Bedankt, lieve familie, you’re the best!

Geplaatst in Foto, Gastblog, Korte verhalen, Natuur

Geveld!

Gastblog door mijn oom Albert Driessen, 9 april 2012

Het is zondagmorgen als ik mij op weg begeef om een wandeling te maken langs ’s heren veldwegen. In de verte hoor ik de kerkklokken luiden om mij te laten herinneren dat het Pasen is, ‘de wederopstanding van Christus’. Het zonnetje schijnt en begeleidt mij met haar warme stralen. Ik loop al neuriënd met stevige pas door velden en holle wegen waar je de dassenburchten goed kunt zien door het uitgegraven zand. Door de hoeveelheid zand die er lag zou je denken dat er een graafmachine (maar dat is een Das ook) bezig is geweest.

Je ziet dat ze flink bezig zijn geweest met snoeiwerkzaamheden en er ligt ook nog een oude boom waar nog vele voor mij onbekende kevers/larven en weet ik veel wat er nog meer van leven. De Ouvermoer beek – dat is de vroegere afwateringsbeek van de staatsmijnen waar het stof van de gewassen kolen in terecht kwam – Slambeek, zoals het hier genoemd werd, is in de jaren 70 ondergronds in buizen gelegd en mag nu weer in zijn oorspronkelijke loop door het landschap meanderen.

Aan het eind van de wandeling loop ik even langs ‘mijn’ oude appelboom om te kijken of er al bladvorming te zien is, maar tot mijn grote schrik is de boom geveld door de tand des tijd. Het doet mij toch wel iets om mijn levensboom nu alleen maar in mijn herinneringen te hebben en natuurlijk ook op foto’s.

Marion, ik ga er van uit dat ik nog vele jaren deze herinneringen mag koesteren en zoals een oude spreuk zegt

Groetjes,
Al

________________________________________________________________

Dat hoop ik ook, oom Al. Je hebt weer een heel mooi stukje geschreven, een stukje lente in de herfst. Dankjewel!
~ Marion