Geplaatst in Afrika, Muziek

Rawhide – Bluegrass Music for Life

Vrijdagavond togen wij naar Café Theater 1900 in het Belgische Turnhout voor een optreden van de bluegrass band Rawhide. De opbrengst van dit Music for Life evenement, georganiseerd door mijn broer en schoonzus, kwam ten goede aan BEAD – Basic Education for African Development.

BEAD is een organisatie voor ontwikkeling via onderwijs. De organisatie wil het bestaande onderwijs aan kinderen in kansarme gebieden in Afrika ondersteunen. BEAD werkt voor kleinschalige scholen en onderwijsprojecten. De autochtone cultuur en de onderwijsvisie van de school staan centraal en zijn prioritair.

Het was een fantastische en sfeervolle avond met veel muziek, gezelligheid, dans en ook speciale Belgische bieren.

 

Geplaatst in Expressief, Muziek, Zeswoordverhaal-uitdaging

Zes Woorden met Beeld-uitdaging: Muziek

Een klank, een ritme. Twee tonen die met elkaar spelen, om en om wentelen totdat een melodie ontstaat. Gaat jouw hart er ook sneller van slaan? Wat brengt je weer tot rust? Wat vergezelt je in de trein, de auto, zelfs onder de douche? MUZIEK!

130424muziek2Muziek is een kunstvorm die gebruikmaakt van klanken, geschikt in een bepaalde tijdsduur. Om muziek te maken wordt gebruikgemaakt van de elementen toonhoogte, ritme, geluidssterkte (muzikale dynamiek), klankkleur en textuur (monofonie, polyfonie e.d.), maar ook stilte. Het woord is afgeleid van het Griekse μουσική (mousikè), ‘kunst van de Muzen’.
Voor zover bekend hebben alle culturen in alle tijden muziek gekend, maar omdat deze kunst op verschillende plaatsen en in verschillende tijden steeds weer anders beoefend (en ervaren) werd en wordt, is er geen eensgezindheid omtrent de definitie van muziek: wanneer is iets muziek en wanneer niet? Het uiteindelijke antwoord op deze kernvraag verschilt bij de diverse muziektheoretici en filosofen. Dit verklaart wel de grote verscheidenheid aan muziekstijlen door de tijden heen, in diverse (sub)culturen.
Het is echter wel een onomstreden feit dat het bij muziek altijd om het hoorbare (of het ontbreken daarvan) gaat, in tegenstelling tot het zichtbare in de beeldende kunsten. Muziek is een tijdskunst, met hoorbare (geluiden, klanken, tonen) of onhoorbare (stiltes, pauzes) elementen in opeenvolging of tegelijkertijd. Daarnaast worden geluiden alleen tot muziek gerekend als iemand de bedoeling heeft muziek te maken. Muziek kan dus niet ‘per ongeluk’ worden gemaakt. Daarmee is muziek nauw verwant aan poëzie, waarbij de beide elementen van zichtbaar en hoorbaar verenigd worden, hetgeen bij geschreven muziek eveneens het geval is. Een ander woord voor muziek (als creatie) is toonkunst.

Een hele lap tekst om te omschrijven wat je eigenlijk alleen maar zou moeten horen. Of lezen, in maar zes woorden! Durf jij de uitdaging aan?

Schrijf een verhaal over MUZIEK in slechts zes woorden. Laat je inspireren door een foto of afbeelding en schrijf daar je verhaal bij. Of bedenk eerst zes woorden en maak/zoek dan een foto.

Hier een voorbeeld van een Zes Woorden verhaal, geschreven door Ernest Hemingway.

SixWordStory

Wat een impact hebben deze luttele zes woorden!

Publiceer jouw Zes woorden-verhaal op je eigen website/log en plaats de link naar jouw post in een reactie hieronder. Ik vermeld je vervolgens in dit bericht.

Veel plezier bij het schrijven, ik zie uit naar je verhaal!
Marion

vulpen

LEES DE MUZIEK-VERHALEN VAN:

Wie volgt? 🙂

De volgende 6WMB-uitdaging wordt gepubliceerd op woensdag 15 mei. Klik hier voor meer uitleg over Zes woorden met beeld. Would you rather participate in English, please go to Six Word Story Challenge: Music.

Eerdere thema’s: 
130216 – Armoede 
130227 – Onderwijs
130313 –  Lente
1
30327 – Schrijven
1
30410 – Licht

zes-woorden

Geplaatst in Muziek

Dochters

Omdat het zo’n prachtig lied is dat me iedere keer weer ontroert:


Blijf warm dit weekend!

Geplaatst in Foto, Muziek

Over dauwtrappen en Breda Jazz

Ben jij vannacht om drie uur opgestaan om met je blote voeten zingend door het bedauwde gras te lopen? Dat was immers de kans op wat magie en genezing. Nee? Nou, ik ook niet hoor. Toen lag ik nog lekker warm in mijn bed.

Hemelvaartsdag. Vandaag wordt door Christenen gevierd dat Jezus Christus, die veertig dagen geleden is herrezen uit de dood, naar zijn Vader is opgestegen. Een tocht naar de hemel, zo zegt men.

Veemarktstraat Breda

Maar op Hemelvaartsdag begint ook het Breda Jazz Festival. Toen ik in 1981 naar Breda verhuisde, was het Jazz Festival een van de leuke dingen van deze stad. Terrassen vol, zonneschijn en vrolijke muziek (traditionele jazzstijlen en aanverwante muzieksoorten als Blues, Zydeco, Cajun, Western Swing en Jump ’n Jive). Soms gekmakend – experimentele jazz – maar dan loop je gewoon gauw verder. Het festival duurt vier dagen in de binnenstad, en trekt jaarlijks ca. 250.000 bezoekers.

Veemarktstraat Breda

Het is erg gezellig om van podium naar podium te slenteren. Soms kun je doorlopen, de andere keer sta je muurvast en kom je slechts voetje voor voetje vooruit. Vooral op de Grote Markt en de Havermarkt is het een drukte van belang. En onderweg kom je ook nog bands tegen, die het straatbeeld muzikaler maken.

Hier een impressie van Hemelvaartsdag 2012 in Breda: een binnenstad, propvol met mensen en muziek:

Deze diashow vereist JavaScript.

Foto’s © Marion Driessen
Geplaatst in Gastblog, Humor, Korte verhalen, Muziek

De Saxofoon

Belevenissen van een Ouder Echtpaar

Gastblog door mijn oom Albert Driessen. Enige kennis van Limburgs is een pré 😉

Het was op een mooie zonovergoten dag in april dat het echtpaar al vroeg uit de veren was. Vandaag zouden ze een saxofoon gaan bekijken en eventueel tot een koop besluiten, mits het instrument aan de eisen van de heer W. Bloasgèer voldeed. Welgemutst en goed uitgerust togen ze op weg naar het plaatsje Vorselaar in België.

Mevrouw A. Bloasgèer-van Blètsjgèer was een beetje nerveus: het was ook niet niks, zo’n verre reis naar het buitenland. Ze had wat brood met beleg en drie kannen koffie klaargemaakt, zodat ze onderweg even konden stoppen voor een kleine picknick. In alle consternatie was ze echter de koelbox en de koffiekannen, die ze in een tas gedaan had, vergeten in de auto te zetten. Een geluk dat ze er aan dacht voordat ze bij Nuth de autoweg opreden. ‘Het begint alweer goed,’ blafte Wilfred Bloasgèer, draaide 180 graden en reed met een grimas op z’n bakkes weer huiswaarts.

Na dit oponthoud verliep de reis verder probleemloos. Wilfred had zijn navigatie systeem ingeregeld en onder het genot van een muziekje schoot de reis goed op. Op een gegeven moment – ze reden tussen een colonne vrachtauto’s – ging plots een auto op de linkerrijbaan vol in de remmen. Hij raakte onder een grote blauwe wolk van zijn banden in een slip en kwam recht op de auto van het echtpaar af. Wilfred reageerde instinctief en reed geheid de vluchtstrook op. De in de slip geraakte auto miste hun auto op een haar na!

Het was gelukkig nog goed afgelopen en na enige tijd reden ze in bosrijk gebied. Anky zei ‘Wilfred, stop hier ergens, dan eten wij wat.’ Zo gezegd, zo gedaan. Even even later zaten ze gemoedelijk op een parkeerplaats met een heerlijke kop koffie en een goed belegde boterham in de hand te genieten van de rust. ‘Wilfred, ik moet even een grote boodschap doen.’ Anky liep om zich heen kijkend naar een grote haag waar ze achter ging zitten. Opeens een gil en Wilfred sprong als door een wesp gestoken op en riep ‘Wat is er gebeurd?!’ ‘Kom maar eens kijken.’

Toen hij bij haar kwam, viel zijn mond open van verbazing. ‘Wa… wa… wat is dat?’ en wees op een konijn en een fazant die daar in het gras lagen. Anky vertelde wat haar was overkomen. ‘Ik had geen toiletpapier, dus pakte ik een bosje gras. Maar tot mijn schrik pakte ik een konijn bij de oren en ik schrok zo dat ik hem de lucht ingooide en tot mijn grote verbazing kwam hij tegen een voorbij vliegende fazant. Wat moet ik hiermee doen?’ Hierop zei Wilfred ‘Neem maar mee naar huis. Dan hebben wij tenminste iets van België als de saxofoon niet is wat ik er mij van voorgesteld heb.’ ‘Als de politie ons maar niet aanhoudt, want dan krijg je ook nog een proces voor stropen!’ zei Anky.

Het navigatie systeem bracht hen probleemloos naar het adres in Vorselaar. Daar aangekomen bleek de eigenaar van het instrument een zeer aimabel persoon te zijn, evenals zijn echtgenote. Ze werden naar de woonkamer gedirigeerd, waar onder het genot van een heerlijk bakje koffie het ijs gebroken werd en de interesses uitgebreid besproken werden. Gastheer Rob liet met trots de verbouwing van zijn badkamer aan de gasten zien, je zag zijn zweet nog over de vloer lopen!

En toen kwam het moment suprême: de saxofoon werd uit zijn koffer gehaald en met enige trots aan Wilfred overhandigd, die hem meteen uitgebreid inspecteerde. Rob vertelde dat de saxofoon pas gereviseerd was en zei tegen Wilfred ‘Speel eens iets voor?’ Wilfred antwoordde dat hij in geen veertig jaar meer een noot gespeeld had, waarop Anky zei ‘Je hebt de laatste veertien dagen aan één stuk geoefend, dus zeur niet en speel nou maar iets.’

Aan zoveel druk kon hij niet ontkomen en Wilfred begon eerst een beetje haperend, maar na een paar toonladders zette hij in op de Bolero van Ravel.

Rob stond met gesloten ogen te luisteren, evenals zijn echtgenote Natalie. De tonen, zo zuiver, raakten zijn ziel. En toen Wilfred de saxofoon neerlegde applaudisseerden Rob en Natalie. Rob zei geëmotioneerd ‘Het is lang geleden dat ik zoiets moois heb gehoord, zo zuiver en zo gepassioneerd gespeeld,’ en pinkte een traan weg van ontroering. Anky zei in het dialect ‘Zint ze os noe aan ‘t bezèeke?!’ en vervolgde in het Nederlands ‘Wilfred, het wordt stilaan tijd om op huis aan te gaan,’ en stond op. Wilfred handelde de koop af en welgemutst togen ze huiswaarts.

Na enige ongemakken (navigatie werkte niet goed) waren ze voor het donker thuis, waar Anky zei ‘Als je nog eens zoiets hebt, dan ga je maar alleen. Die drukte en gejakker op die snelwegen, daar word ik gestoord van!’ en zette de tv aan om Goede Tijden, Slechte Tijden te kijken. Wilfred poetste nog even de saxofoon op. Een paar uurtjes later gingen ze moe maar voldaan naar bed.

Hoe de buren de dagen erna gereageerd hebben is mij niet bekend. Het enige dat mij is opgevallen, is dat de milieupolitie geregeld langs kwam rijden in verband met geluidsoverlast…

Al

________________________________________________________________

Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen eerder dit jaar. De heer en mevrouw Bloasgèer-van Blètsjgèer zijn mijn ouders. Die saxofoon bestaat echt! Natuurlijk is ook het nodige ontsproten aan de fantasierijke geest van Oom Al 😉
‘Kleine’ bijkomstigheid, mijn vader is achter in de 70…

En dan de Bolero. Wat een geweldige compositie. Adembenemend mooi en schitterend uitgebeeld door Maya Plisetskaya.

Geplaatst in Columns, Humor, Muziek

Get Into My Car!

Het is half acht en buiten ontwaakt de wereld voor een nieuwe dag. Buiten hè, binnen niet. Daar liggen er nog twee in de armen van Morpheus. Zouden mijn zonen wel weten dat ze liggen te kroelen met een Griekse god? Dan waren ze vast zo wakker. Mijn Ford Ka staat al te stuiteren van energie. Ik maan Kaatje tot kalmte, de benzineprijs is al hoog genoeg. Geen onnodig verbruik! Ik stap in en druk het frontje van de radio in de houder. Echt als allereerste. Geen meter zonder muziek. De nieuwe werkdag moet goed beginnen. Pasje naast me leggen om een soepele doorvaart bij de slagboom te garanderen straks en gassen maar.

Soepel neem ik de bocht naar rechts, de straat uit, de rotonde op, waar ik boven op mijn rem stamp omdat iemand denkt dat verkeer van de naderende wegen voorrang heeft. Net zozeer geschrokken als mijn nieuwe vriendin aan de rechterhand, blaas ik opgelucht wat spanning weg. Dat ging nog maar net goed. ‘Relax’, zingt Frankie Goes To Hollywood, ‘don’t do it!’. Weer ontspannen blèr ik lekker mee. Maar ik ga niet naar Hollywood, ik ga naar Avans!

Zoals gewoonlijk is het wat druk bij het stoplicht. ‘You’d better stop – Sam Brown stapt even in – before you go and’, daar hebben we groen licht. Even het pedaal indrukken en dan schiet ik de snelweg op. Het is nog half donker en van alle kanten flitsen koplampen in de spiegels. Recht voor me snijdt een auto bijna de neus van Kaatje af. Die kwam natuurlijk pas op het laatste moment erachter dat hij de afslag moest hebben. Het zal toch geen… en ja hoor, het IS een Golf! Een korte pauze op de radio voor wat reclame. ‘Volkswagen Golf. One of the greatest pleasures you can have.’ Argwanend kijk ik naar het frontje.

O ja, hier moet ik er zelf af. Onheilspellende borden laten een ronde boodschap met rode rand zien. ‘Slow down, you move too fast,’ zingen Simon en Garfunkel – nee, dat is geen vervanger voor Nick! – ‘you got to make the morning last.’ Vreemd, maar toeval bestaat. And I’m feelin’ groooooooovy, ook al kruip ik vooruit. Jeetje, wie rijdt er vooraan? Mijn stembanden raken al aardig opgewarmd.

Op de rondweg staat alles knus zij aan zij en ik bekijk mijn medefileerders. Een enkeling krijgt extra aandacht, vanzelfsprekend alleen vanuit de ooghoeken. Mijn god, wat een stuk is dat ooooh. De DJ kondigt Billy Ocean aan en voor ik het weet zing ik uit volle borst ‘Get out of my dreams, get into my car!’ De hunk heeft zijn raampjes echter potdicht en hoort mijn verzoek niet. Gelukkig, we gaan weer rijden.

De volgende hindernis is de Rondweg, waar we met zijn allen door drie fuiken heen moeten zien te komen. ‘We’re on the road to nowhere’ schalt uit de speakers. Niks ervan, Avans wacht, gekke Pratende Hoofden! Ik houd mijn adem in achter een vrachtwagen die zich met een centimeter speling onder het viaduct door wringt. Dat scheelde niets. Nog een stoplicht nemen en dan rijden we alweer in de buurt van de hogeschool. Als ik op mijn beurt wacht voor de slagboom, zingen Frans en Jenny in duet ‘Vluchten kan niet meer.’ Ongelofelijk, wat een goede zender. Het is haast niet te geloven!

Geplaatst in Cultuur, Muziek

Sjangria – Vleugels mit Carnaval

Waarschuwing: deze clip kan fragmenten van Limburgs bevatten 😉

Wat ben ik trots op mijn ‘kleine’ zusje Monique (links). Een schat van een meid, feestbeest eerste klas en zingen kan ze ook nog!

 

Sjangria behaalde de derde plaats met ‘Vleugels mit Carnaval’, bij het Austroa’s Leedjesconcours. De twee carnavalsartiesten mochten dus ook afgelopen weekend nog een keer meedoen. Monique werd dit keer bijgestaan door de geweldige vervanger van Sjangria partner Diana: Pieter.

Ook daar is een filmpje van gemaakt:


Zooooooo trots Niekeltje! 😀
xx