Midden in de nacht
lijkt alles groter, grauwer
klauwt onzekerheid
diep onderhuids
tot de roze dageraad
het spook verjaagt
terug de schaduw in
zich samenballend
tot een stip op de muur
broedend
geduldig wachtend
op het duister dat gaat vallen
hoe vaak je er ook overheen verft
hij laat zich niet wegpoetsen
maar haakt zich vast
in je onderbewustzijn
Tot je beseft dat wat je maakt
je ook weer kunt lossen
laten wegzweven
het zijn slechts jouw gedachten
ze zijn niet echt
echt niet
soms is het donker
gewoon de plek
waar de zon slaapt
DOLDRIEST 
Niets is echt weg zolang het benoemd blijft worden 🙂
ZIe je app ❤
LikeGeliked door 2 people
Dikke knuffel, deze gedachte geeft mij altijd troost als ik weer eens wakker lig. Alhoewel je er niet eens voor hoeft te slapen…
Die app, dankjewel! En geheel wederzijds. ♥
LikeLike
Daar waar de zon slaapt, mooi! Een prachtig gedicht.
LikeGeliked door 1 persoon
De reis door de nacht wordt lichter als je weet dat de zon op je wacht. Veel dank, Geesje.
LikeGeliked door 1 persoon
Wow … erg mooi!!
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een fijne reactie. Bedankt, Bert!
LikeGeliked door 1 persoon
Ik vind het oiprecht heel mooi!
LikeGeliked door 1 persoon
ha die Marion
mooie woorden bij een mooie foto
rustige avond groet
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel, Karel. Jij ook een fijne avond.
LikeGeliked door 1 persoon