geduldig wachten
op vernieuwende warmte
wintervacht beschermt
klik!
Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.
Groen Slapen
Mijn tweede verhaal over EEN BANKJE in zes woorden met beeld:
OCHTENDZON.
VOGELGEKWETTER.
MOEIZAAM DRAAIT HIJ OM.
afbeelding: Pixabay
<< Wil je ook de andere zeswoordverhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast! 😀
Ongelooflijke Aanbieding
Mijn eerste verhaal over EEN BANKJE in zes woorden met beeld:
klik!
foto: M©Driessen
afbeelding elfje: Pixabay
GRATIS AFHALEN: ELFENBANKJE.
WEGENS ONGELOOF OVERBODIG.
<< Wil je ook de andere zeswoordverhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast! 😀
Blikvanger
Een vleugje parfum
echo’s van je lach
dwalen stil door de ruimte
een vleugje parfum
ik volg ze, jouw plek
je ziel op netvlies gebrand
blijf schoorvoetend staan
het leven gaat door
een vacuüm dat vol stroomt
maar altijd met jou
al dat ons rest zijn
mooie herinneringen
knagende leegte
—
Voor Mirza, voor altijd bij ons. ❤️
Ja ja, ik kom eraan!
Wind-ter
koude wind zandstraalt
steekt met vlijmscherpe dolken
wangen rood verweerd
Zeswoordverhaal: Op een bankje
Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is OP EEN BANKJE.
Sluit je ogen en stel je een bankje voor – waar het staat en wat voor bankje het is, laat ik aan jou over. Wat gebeurt er? Wie zit er op, of er misschien wel onder? Is het een vluchtige ontmoeting? Een doelbewuste afspraak? Of is er helemaal niemand in de buurt? Staat de bank binnen of buiten? Laat je fantasie met je aan de haal gaan; je mag alle kanten op. Lees verder “Zeswoordverhaal: Op een bankje”
De Belofte van Lente
zachte lucht ademt
de belofte van lente
zij knoopt haar jas los
Blikvanger
klik!
Het winterse landschap is verleidelijk mooi. De sneeuw geeft aan alles een heldere glans. V-man en ik trokken er gisteren dan ook op uit voor een wandeling in de omgeving, waar we deze schoonheid tegenkwamen. Cameraschuw was zij allerminst. Mensenschuw ook niet, want ze kwam in volle galop op me af toen ik haar riep. Helaas had ik niets lekkers bij me, maar wel aaien, geknuffel en lieve woordjes. En dat bleek ook voldoende te zijn. Ik was verloren in haar grote bruine ogen. Toen ik op keek zag ik echter andere ogen, bruingroen dit keer, die me aankeken met het stille verzoek om eindelijk verder te lopen in de koude, straffe wind. En dat deed ik toen maar. Op naar het volgende dier. 😉
DOLDRIEST 