Geplaatst in Korte verhalen

Genieten

Ze snoof de geur op: de zalige combinatie van door zon verwarmd hout, naaldbomen en een zweempje boenwas. Door de open deur klonk vogelgefluit. Eerst maar even uitpakken.

Met lichte tred liep ze door de woonkamer, die tevens keuken en slaapkamer was. De vloer kraakte hier en daar, en lachend schoof ze de gordijnen open. Ze had niet veel bij zich, de ladekast was groot genoeg om haar kleding te herbergen. Al gauw liet de fluitketel van zich horen en ze koos voor kamillethee.

“Weet u het heel zeker, mevrouw?” had de receptionist nog gevraagd. “We hebben ook andere accommodaties te huur. En omdat het nog laagseizoen is, mag ik u die aanbieden voor dezelfde prijs.” Zijn verwachtingsvolle ogen hadden verbaasd gekeken toen ze weigerde. De blokhut voldeed prima aan haar wensen.

Ze ritste haar tas open, zette de laptop op de keukentafel en klapte die toen met een plechtig gebaar open. Doordrenkt van stilte bleef ze even met gesloten ogen zitten, haar vingers op de toetsen. Dit was genieten.

Haar schrijfvakantie was begonnen.


 

MelodyLogoWoW

Write on Wednesday schrijfuitdaging van MelodyK met als thema Genieten (max 175 woorden)

Winterzon

Als de zon schijnt, is het enige dat winter van lente scheidt, een glazen raam.

Geplaatst in Zeswoordverhalen

Avontuur op Papier

Mijn verhaal over BOEKEN in zes woorden:


LAATSTE BLADZIJDE…

ZE KNIPPERDE. WEER THUIS.

170701boekuit

afbeelding: Pixabay


schrijfuitdaging

 

<<  Wil je ook de andere zeswoordverhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast! 😀

Geplaatst in Korte verhalen, Persoonlijk

Waar wacht je nou op?!

Leven in het hier en nu. Voeten in de klei. Hakken in het zand. Ook ik roep die (on)zinnen regelmatig. Maar pas ik ze ook echt toe? Als ik eerlijk ben is het antwoord nee.

160130Voeten

Op een werkdag verlang ik naar de avond.
Op een weekdag kijk ik vooruit naar het weekend.
In het weekend droom ik over de vakantie.
Als het regent wil ik zon.
Schijnt de zon, dan wil ik schaduw.

Uhu, ‘tuurlijk joh, ik leef echt wel in het hier en nu… Zorgen maken over ‘wat als’. ’s Nachts wakker liggen over dingen waar je op dat moment toch niets aan kunt veranderen. Onrust in je lijf om iets dat niet eens echt gebeurd is en waarschijnlijk ook nooit realiteit zal worden. Alsof ik wacht tot ik echt leef, alsof ik pas echt mijn doel zal bereiken in de toekomst. Om gek van te worden. Ik heb die hakken in het zand nodig om mijn gedachten te stoppen. Hmm misschien moet ik hogere hakken dragen, die bieden meer weerstand.

Het zal niet als een verrassing komen dat ik, in navolging van de workshop Rustmanagement, binnenkort start met de broodnodige vervolgtraining. Maar tot dan denk ik na over het leven en leef het. Vandaag.

Want er is nog geen morgen en er is geen gisteren meer.

Laat los. Grijp vast, pak het leven bij de kladden. Maak het beste van de mogelijkheden die je hebt. En heb je die niet, creëer dan nieuwe, begin in het klein. Heb je een rotdag, besef dan dat je mag balen. Gil, scheld het van je af. Begin de dag opnieuw door It’s A Beautiful Day van Michael Bublé op te zetten, en zing keihard mee. Vals. Het mag!

Klinkt allemaal prachtig hè? Ik heb er ook regelmatig moeite mee hoor, maar ik zie wel de weg die ik wil bewandelen en worstel me door de (on)kruiden heen. Wandel je met me mee? 

160130Wachten

Fijn weekend!

Geplaatst in Foto, Humor, Inspiratie, Korte verhalen, Persoonlijk

Vakantiegevoel

Bijna vakantie. Eindelijk weer…

Eindelijk weer doen wat we echt willen? Nee, dat vind ik veel te mager! Als mijn geluk moet afhangen van die ene vakantieperiode, als ik leef voor die paar weken per jaar, dan ben ik niet goed bezig.

VakantieGEVOEL, dat vrije – dat ongedwongen jezelf zijn – dat moet je iedere dag even hebben. Al is het maar een half uur, of zelfs tien minuten. Gewoon tijd voor jezelf. Uitgelaten zijn. Gek doen. Stil zijn.

Iedere dag een beetje vakantie, en op gezette tijden heel veel vakantie. Dat is wat ik wil, wat ik doe, wat ik voel.

~

Geniet van je vakantie

Smul van iedere dag

Niet omdat het moet

maar gewoon

 OMDAT HET MAG!

~

(Ook al klettert de regen tegen de ramen. En is het bar koud buiten. Brrr ;))

Geplaatst in Algemeen

Lekker in bad…

Het is een donkere gure herfstavond. Buiten geselt de regen alles op zijn pad met koude striemende stralen. Ik heb het de hele dag al koud. Het maakt niet uit hoe hoog ik de verwarming zet, ik blijf rillen en huiveren.

Ineens klikt er iets in mijn hersenen:

>>> ik ga in bad!

Een heerlijk warm geurend relaxed bad. Ontspannen, gedragen door een vloeibare omhelzing – iedereen wordt altijd lyrisch als ze het over hun badtijd hebben – nou, Drieske gaat het ook eens uitproberen. Neuriënd begeef ik me naar boven.

De stop erin, warmwaterkraan vol open. Na twee minuten hannesen heb ik eindelijk de juiste stand te pakken: niet te koud maar ook niet gloeiend heet. Met zorg kies ik badolie uit. Ik wil namelijk niet dat ik straks als een allergische aardbei zonder kroontje herrijs. Ik weet zelfs uit een kast een paar sfeerlichten op te duikelen! YES dit gaat helemaal goed komen. Lucifers? Even naar beneden, waar ik meteen mijn boek pak. Lezen in bad schijnt namelijk ook bijzonder leuk te zijn. Nu nog muziek!

De zwoele stem van Sade weerklinkt uit mijn slaapkamer en sluipt op fluwelen voeten naar de badkamer. De kaarsen verspreiden een warme gloed. Hitte straalt vanuit de verwarming en weerkaatst tegen de muren. Alles is klaar voor optimaal badgenot.

Vol verwachting stap ik in bad… en trek als een haas mijn voet weer terug. Djeeeezes, wat is dat heet zeg! Ben toch geen aardappel! Een fikse straal koud water brengt de oplossing. Wederom raakt mijn grote teen het oppervlak, aarzelt even maar zet dan dapper door. Ook mijn tweede voet volgt en met een zucht van verlichting laat ik me helemaal zakken. Ik lig in bad.

Eerst maar even wat wennen, ogen dicht en wegdromen bij het geklater van het water. Soezerig open ik een oog en zie tot mijn verschrikking dat het water bijna de bovenkant van het bad heeft bereikt. Niet te abrupt bewegen nu, anders ontstaat er een spontane golfbeweging richting badkamervloer. Met mijn voet manoeuvreer ik behendig de kraan dicht. Nu ga ik genieten.

Hmmm die muziek klinkt wel hard nu. Sade zingt lustig door over een Smooth Operator. Niks smooth, irritant hard! Ik hijs me uit het warme water en loop druppend naar de slaapkamer. Is It A Crime, yes meid, hush, straks staan de buren aan de deur! De volumeknop werkt goed mee. Ik lig weer in bad.

Van slapen komt nu niets meer, dus ik pak mijn boek. Getsie natte handen, even wachten maar. Bij de tweede poging worden de pagina’s alleen nog maar een beetje klam, kan best. Ik steun met beide armen nonchalant op de randen van het bad en hef het boek voor mijn ogen. Lekker lezen. Het sfeerlicht achter mij flakkert van enthousiasme mee. Een rood glazen sfeerlicht. Nou sfeer heeft het wel, maar ik zie geen steek, laat staan letters. Zuchtend verhef ik mij een tweede keer, stap over de rand en vis naar het snoertje van de lamp. Op de vloer verschijnen her en der al plasjes.  Maar goed, ik lig in bad.

Pfff wat een hitte, ik lig gewoon te zweten in het water, al klinkt dat tegenstrijdig. Stop eruit, laagje warm water aan de onderkant laten weglopen, laagje koud water aan de bovenkant erbij. Juist ja, nu is het precies goed. Lezen in zo’n glad bad is toch niet alles. Boek dicht, mijn ogen dicht en genieten maar weer. Hoe lang lig ik al te weken? Tien minuten hooguit en ik verveel me kapot. Ik speel wat met het water, spetter als een klein kind en maak mini golven die nét niet over de rand gaan. Maar ik lig nog steeds in bad!

Voetstappen op de trap…

‘Mam, wat doe jij nou?!’

Haastig sluit ik mijn ogen weer en zeg niks: ik geniet! Dit houd ik hooguit een minuut vol, dan kijk ik op en zie mijn jongste zoon tegen de muur leunen.

‘Jij ligt nooit in bad mam, is er iets?’

‘Nee, ik lig gewoon in bad Sean.’

‘Waarom?’

‘Láát me nou!’

Wederom een stilte, dan een luide gil:

‘Nick, kom eens kijken, mam ligt in bad!’

Nieuwe voetstappen dalen de zoldertrap af en een iets diepere stem weerklinkt:

‘Huh, waarom lig jij in bad met kaarsen aan?’

‘Gossamme, GA WEG!’

Beide zonen lopen lachend weg, ‘grappige’ opmerkingen makend.

Is dit nou die geweldige badervaring waar iedereen het over heeft? Zalig urenlang dobberen? Rechtop zittend laat ik alle gedachten aan een bad varen en ruk de stop eruit.  Ik speel nog wat met de draaikolk die grappige slurpende geluiden maakt, maar zet dan mijn geliefde vertrouwde RainShower aan en ga er met dichte ogen onder staan.

Weer hoor ik iemand roepen maar door het geruststellende geruis van de douche versta ik er toch lekker geen woord van. Geen bad maar een douche, da’s pas lekker!