Geplaatst in Doldriest briest

Roomboter

Roomboter, ze proefde het meteen! Die volle zoete smaak, de romige nasmaak. Hoewel het jaren geleden was dat ze het voor de laatste keer gegeten had, herkende ze het nog steeds. Genietend sloot ze haar ogen. Haar paranoïde smaakpapillen hielden haar vast voor de gek. Toen ze haar blik weer op sloeg, keken twee ogen haar vragend aan.

“Hoe is het?”

“Het lijkt wel of de champignons in roomboter gebakken zijn. En het brood is knapperig, heerlijk vers.”

Ze keek naar het bord van haar man, waarop een tosti blauwkaas lag.

“Hoe is jouw eten?”

“Ook lekker.”

Zwijgend concentreerden zij zich op het voedsel, ze hadden er lang op moeten wachten na haar speciale verzoek. Na een paar happen keek ze om zich heen. De terrassen op de markt waren afgeladen vol, en overal liepen mensen met boeken te sjouwen. Met een glimlach keek ze naar haar eigen tas. Een Engelstalige fantasy trilogie -hoewel haar boekenkast nu al uitpuilde- en een dun boekje over Audrey Hepburn. Het zou goed passen bij het grote schilderij.

Even keek ze aandachtig naar haar spiegeleieren, schudde haar hoofd en plukte toen de takjes munt uit het theeglas.

“Die bijen hier zijn niet echt slim,” merkte ze op, terwijl ze nog een hap nam, “die zoemen rond de nepbloemen hier op tafel.” Haar man glimlachte en nam een slok van zijn biertje.

Hoewel de bank er uitnodigend uit zag, was de rugleuning zeer oncomfortabel. En ze was al gebroken door het slenteren over de jaarlijkse boekenmarkt.

“Zullen we afrekenen en dan nog wat door Dordrecht lopen?”

“Is goed,” zei zij, “even wachten, ik ben zo terug.”

Hand in hand liepen ze door de stad. Er kwam maar geen eind aan de boekenkramen die het centrum deze dag hadden overgenomen, maar ze had er geen oog meer voor. Haar kleingeld was zo goed als op, dus ze was veilig. Of beter gezegd, haar huis was veilig. Als ze haar gang ging, dan stonden de boeken zelfs in de vensterbank. Ze lachte in zichzelf. Daar hadden ze immers al gestaan, maar dat ging zelfs haar geduldige partner te ver.

De eerste tekenen kondigden zich al vaag aan. Ze deed ze af als inbeelding, als paranoia, maar tien minuten later parelden zweetdruppels op haar voorhoofd. Ze voelde zich misselijk, en naast haar rug deed nu ook haar buik zeer.

“Als we snel zijn, halen we de trein van vijf voor vier nog.”

Toen ze niet antwoordde, keek haar man even opzij. Hij zag haar bleke gezicht, voelde haar vingers om zijn hand knellen. Alle gedachten aan treinen en vertrektijden verdwenen naar de achtergrond.

“Gaat het nog?” vroeg hij bezorgd?

Ze schudde haar hoofd en liep door, steeds sneller.

“Het kost 50 cent”, zei hij, “en ik heb geen muntgeld.”

Al lopende viste ze haar portemonnee uit haar handtas. Op het station liepen ze meteen door naar het perron, waar de deur gehoorzaam openging na het offer van haar laatste muntstuk. Met een grimas ging ze het toilet binnen. Net op tijd.

Roomboter…

170707roomboter.jpg

foto: Pixabay


Lieve mensen van restaurants, lieve obers en koks. Willen jullie alsjeblieft goed luisteren naar mensen met een voedselallergie? Ze moeten erop kunnen vertrouwen dat wat ze eten, ook echt veilig is.

 

Geplaatst in Gezondheid, Persoonlijk

Snap-er-niet-veel-van-maar-goed-nieuws!

Goed nieuws: mijn dieet is weer uitgebreid, hoera! Zaterdag met een gerust hart uit eten, in de wetenschap op meer te mogen kauwen dan alleen een rauwe wortel. Ik heb net het tweede bezoek aan mijn bioresonantie therapeut achter de rug. Hierbij heeft zij mij weer doorgemeten en de wichelroede bleef wonderwel stabiel, op een paar uitzonderingen na. Blijkbaar heeft mijn strenge dieet van de afgelopen weken het een en ander teweeg gebracht.

De virussen tieren nog welig, maar die resoneert ze op termijn terug naar een onbewoond stukje Siberië.

131107Rusland

Er zit een nieuwe chip op mijn borst geplakt, zolang mijn huid het uithoudt. Op de vorige (onder mijn navel) reageerde ik natuurlijk allergisch, die moest er na een week af. Miranda heeft vanmorgen mijn luchtwegen weer aangepakt: bij de ene behandeling bleef ik regelmatig hoesten, bij de andere volstrekt niet. Echt een heel vreemde ervaring! Nu, met deze nieuwe chip op de zwakke plek, voel ik me weer licht benauwd en kuch, maar net als spierpijn neemt dit zeker af na de tweede dag, vertelde Miranda.

Heel langzaam mag ik weer bepaalde dingen gaan eten – al moet ik bekennen dat mijn buik nog nooit zo rustig is geweest als de afgelopen twee weken. Ik zou gluten haast vrijwillig gaan vermijden. Nog steeds is lactose verboden en moet ik maïs even laten staan. Voorlopig geen zoute popcorn.

Ach, ik heb de uitgebakken spekjes weer terug! 😉

131107spek

Lees ook: Bioresonantie p(e)ri(k)kel(ing)en

Geplaatst in Gezondheid, Persoonlijk

Bioresonantie p(e)ri(k)kel(ing)en

Onverwachts zwiept de koperen wichelroede mijn kant op. Gevangen in een magnetisch veld tussen de metalen plaat in de rugleuning van mijn stoel en het koperen scherm op het kastje naast me knipper ik van verbazing. Het onvoorspelbare instrument beweegt voornamelijk verticaal, met regelmatig een uitschieter schuin naar mij toe, soms zelfs horizontaal – afhankelijk van de substantie die gemeten wordt. Wonderlijk. Voor mij dan hè, voor Miranda is het dagelijkse kost. Met een geroutineerd gebaar pakt ze het vijandige staafje en dropt het in een glas. Welkom in de alternatieve wereld van de bioresonantie – een nieuwe stap in mijn dagelijkse strijd tegen allergieën.

Na alweer een maand van luchtweginfecties en algehele malaise is de maat vol. Geen inhalers meer, geen codeïne meer, maar met volle vaart het alternatieve circuit in. Via een kennis heb ik deze tip gekregen om mijn overgevoeligheid en astma tegen te gaan. En hier wordt bevestigd wat ik al lang wist: al die symptomen hangen samen. Eindelijk iemand die kijkt naar het totaalbeeld, in plaats van een longarts of een dermatoloog, die alleen naar hun eigen vakgebied kijken.

131027vat

Miranda Allart-van Harn is natuurgeneeskundig therapeut in haar praktijk Bioresonantie Breda. Een gedeelte van haar folder:

Bioresonantie is gebaseerd op uitvindingen op het gebied van de bio- en quantumfysica. Het lichaam, een orgaan en elke cel straalt energie uit. Via deze energie, oftewel frequentiespectrum, communiceren de cellen met elkaar. Gaat dit goed, dan bent u gezond. Is deze communicatie verstoord, dan ontstaan er ziektesymptomen als pijn, allergie, concentratieverlies, chronische vermoeidheid.

We beginnen met een intake, waarbij ze met die koperen wichelroede de disbalans in mijn lijf meet. Voedsel, dieren, organen, alles wordt doorgemeten – een volledige APK. Als ze hiermee klaar is, zijn drie glazen potjes tot boven de rand gevuld met staafjes met spul waar ik op reageer. Mijn gehoest verstoort regelmatig de weldadige stilte van de behandelkamer.

Daarna volgt een basisbehandeling. Mijn linkerhand op een koperen plaat die op mijn been ligt, mijn rechterhand en neus in de Libelle. De secondes sluiten zich aaneen tot minuten. Dan ineens kippenvel op mijn rechterarm, al snel gevolgd door mijn linkerarm. Vreemde kriebels in mijn benen. Wat het is weet ik niet, maar iets stroomt door mijn lijf. Hmmm.

131024bioresonantie

Het blaffen, dat gestopt was, begint weer volop als Miranda met een plaat mijn longen en bronchiën behandelt. Dan schiet er ineens een golf van een onbeschrijfelijk iets van kruin tot tenen. Ik laat het maar over (en door) me heen komen. Als Miranda de plaat weghaalt, vermindert het hoesten aanzienlijk. Goh.

Anderhalf uur later verlaat ik de praktijk, een chip vlak onder mijn navel geplakt. De komende twee weken kan ik niet meer verdwalen! Ik hoop dat ik maar niet allergisch reageer op die chip. Of op de pleister. Miranda vertelt dat ik rustig aan moet doen, en dat ik waarschijnlijk erg vermoeid zal zijn die dag.

‘s Middags krijg ik de uitslag via e-mail: slechts één schimmel in mijn lijf (blijkbaar uniek), maar wel zeven virussen met flamboyante namen. Die zouden door de behandeling moeten verdwijnen, waarna we ons kunnen focussen op de echte oorzaken. En waarop ik reageer? Houd je vast. Nee, houd mij maar vast, want ik heb het niet meer: rijst (mijn basisvoedsel), gluten, lactose, haver, E621 (een smaakversterker die ze in zowat alle kant-en-klaar producten stoppen), varkens- en rundvlees.

131027etiket

Al dat lekkers moet ik de komende weken zien te vermijden. Zonder lactose heb ik het afgelopen jaar leren leven, maar een gluten allergie is nieuw voor mij. Dat wordt opnieuw alles bestuderen in de supermarkt. Naarstig probeer ik te bedenken wat ik nog wel mag eten. Over twee weken de vervolgbehandeling. En ik hoop dat dan het sein voor rijst, gluten en/of rundvlees weer op veilig gaat. Want als dat permanent blijkt te zijn, wordt eten – vooral bij familie, vrienden of uit eten – wel erg moeilijk.

Lees ook: Snap-er-niet-veel-van-maar-goed-nieuws!

Geplaatst in Recepten

Recept: Courgettesoep

Kom je op je werk, ligt er een gigantische courgette op je te wachten: opbrengst uit de groentetuin van een collega. En dan kun je haast niet wachten tot je weer naar huis mag gaan om die courgette om te toveren tot een heerlijke soep!

Ingrediënten:

  • olijfolie
  • grote ui
  • 2 tenen knoflook
  • half pond gehakt
  • courgette
  • tomaten
  • 3 runderbouillon tabletten
  • 1.5 liter water
  • versgemalen peper
  • munt
  • spekblokjes
  • staafmixer ( geen ingrediënt! 😉 )

Verwarm wat olijfolie in een grote pan en fruit daarin de in stukjes gesneden ui, voeg even later de geperste knoflook toe. Bak dan 2.5 ons gehakt in het mengsel en blijf roeren tot het vlees bruin gebakken en los is. Voeg dan de courgette en wat tomaten (beide in stukjes) toe en laat de groenten bakken tot de courgette zacht is. Bouillontabletten en water erbij en goed roeren. De soep mag dan nog een kwartiertje pruttelen zodat alle smaken zich kunnen vermengen, en daarna pureer je de soep met een staafmixer.

Bak intussen het spek in een andere pan bruin.

Breng de soep op smaak met versgemalen peper en munt en roer er op het laatst de spekblokjes doorheen.

Smakelijk eten! 🙂

2013-08-29 10.56.29

Dit recept is lactose-vrij. Als je wilt kun je ook verse kruidenkaas (Boursin) toevoegen en het gehakt en spek weglaten. Dit maakt de soep geschikt voor vegetariërs.

Geplaatst in Koken, Recepten

Recept: Muffins (lactosevrij)

Voor 12 muffins:

  • 125 gram margarine/boter
  • 100 gram witte basterdsuiker
  • 1 ei
  • 100 gram soja yoghurt (met vanillesmaak)
  • 100 ml soja- of lactosevrije melk
  • 50 ml honing
  • (zout)
  • 250 gram bloem
  • 1/2 zakje bakpoeder
  • appel
  • peer
  • 75 gram walnoten
  • poedersuiker

Verwarm de oven voor op 180°C en vet de muffinvorm in of gebruik papieren vormpjes.

Mix de margarine of boter tot een crème en voeg dan een voor een de suiker, het ei, de yoghurt, melk en honing toe, eventueel wat zout. Blijf mengen tot een smeuïg geheel. Voeg dan de met bakpoeder vermengde bloem toe en mix nog even verder. Daarna kun je het in stukjes gesneden fruit en de gehakte noten erbij doen.

Schep het deeg in de vormpjes en bak de muffins 25 minuten in het midden van de oven op 180°C. Haal de gebruinde lekkernijen na 5 minuten afkoelen uit de vorm en bestrooi ze met poedersuiker.

Smullen maar!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.