.
onwetend virus
verandert focus mensheid
hond wacht geduldig
.
Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.
Doe je mee?
Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. En ik nodig je van harte uit om mee te doen.
Wij mogen dan wel geen Sequoias hebben in Nederland; deze kanjers mogen er echt wel zijn! Ik vind het een machtig gezicht, die stille reuzen. Ze trekken zich van de mensheid, die daar beneden rond hun tenen krioelt, niet al te veel aan. Hun aandacht is gericht op hogere machten, handen reikend naar de zon en de maan. Ze groeien onverstoorbaar verder, door jaren en zelfs eeuwen heen.
Als ik door een bos loop, weet ik mij omringd door een stukje eeuwigheid, een traagheid die helpt om stress weg te nemen. Bomen geven mij rust. Nee, ik ga ze niet knuffelen, al kan ik het vaak niet laten om mijn hand op hun knoestige huid te leggen.
Deze foto doet me denken aan het interieur van La Sagrada Familia, maar dan levend, ademend, echt. De natuur als godshuis. Eenvoudig en puur zonder overbodige pracht en praal. ❤
klik voor details
Kijk ook bij:

Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. En ik nodig je van harte uit om mee te doen.
Nederland, waterland. V-man en ik wandelen en fietsen graag over het pad langs de rivier de Mark bij Breda. In ons dichtbevolkte land word ik iedere keer weer enthousiast als ik dieren ‘in het wild’ zie. Op een dag kwamen we deze Canadese ganzen tegen, die patrouilleerden rond een eenzame witte zwaan. Wat zijn het prachtige vogels – afgezien van hun uitwerpselen dan. Ze grazen net als koeien. Ik weet niet precies wat ze in het gras vinden, maar ze lijken het lekker te vinden.
Zou het niet heerlijk zijn om gewoon op te stijgen? Om weg te vliegen van al je zorgen en problemen? Door de lucht te zweven tot je een mooie, rustige plek had gevonden, en daar kon wachten tot alle moeilijkheden voorbij waren? Laten we ons bij onze gevederde vrienden voegen. Misschien komen we er dan achter hoe het voelt.
klik voor details
Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. En ik nodig je van harte uit om mee te doen.
Dit keer een foto uit 2016, genomen op net zo’n stralende maart-dag als vandaag. Het staalblauwe water kabbelde vredig voorbij onder een strak blauwe hemel. De boerderij wist zich veilig, verscholen tussen de bomen, waarvan de takken al in knop staan. Zie je hoe het riet lui wuift in de nognetgeenlente-bries? Voel je het zonlicht op je wangen? Hoe zou het zijn om je hand even in het koude water te dompelen?
Kom, wandel mee door het Brabants landschap.

Nu we niet meer vrij en blij naar buiten kunnen waar en wanneer we maar willen, nu we waar mogelijk thuis werken en afstand moeten bewaren, wil ik foto’s delen die buiten naar binnen brengen. Daarbij beschrijf ik waarom ik de foto maakte, hoe ik er naar keek. Ik verzamel ze onder de categorie BUITENSTEBINNEN. Deze eerste draagt diezelfde titel. Doe je mee?
Dit ven ligt in een bos, vlak bij een woonwijk, je ziet links op de achtergrond zelfs huizen. Toch heeft deze plek voor mij iets mysterieus. De rust die hij uitstraalt, de mossige kleuren. Hij roept een verstild gevoel in me op, een gevoel van tijdloosheid. En in dit oude, trage geheel dan ineens dat ene frisgroene struikje. Het laat zien dat, ondanks alle statigheid, de natuur niet stilstaat. Zij vernieuwt, ieder voorjaar weer. ❤
Kijk voor meer buitenpracht ook bij:
