De lente kwam, de zomer ging
net als jij.
Herinneringen vervagen
worden meegevoerd
als pluizen op de wind
en met jou vervloog mijn jeugd
mijn dochter-zijn
het zusterschap.
In omgedraaide rol
acteer ik, zorg ik nu
daar waar eerst
geborgenheid was.
Ik mis je steun
broer
en grijp naar de draden
die ons gezin omstrengelden
maar ze zijn slechts flarden
echo’s van houvast.
Ineens ben ik de rots
maar broos en breekbaar
zonder jou.
De herfst komt
en rukt staccato
onbewogen aangedaan
bloedbanden uiteen.
Ze aan elkaar knopen
lukt niet meer
we zijn
los
Voor mijn hartszusje Nancy, die een half jaar geleden haar broer verloor.
DOLDRIEST 