Geplaatst in Gedicht, Poëzie

IJsboeket

 

de wind guurt, blaast,

zoekt naar kieren

in driedubbel thermopane

 

waar eens condens bloemde

sierde, in ijzige boeketten

spiegelt nu een zelfbeeld

 

ik staar naar buiten

en denk terug aan vroeger

toen koud toch warmer was

 

190319ijsbloem
foto: internet
Geplaatst in Nieuws

Dakloos

~

in de koude nacht

deed de winter haar

zorgzaam

de das om

~

Nog steeds overlijden mensen op straat door de kou – afgelopen oktober nog in Brussel. Zo vreselijk triest. Komende week wordt het 17 graden, maar de nachten blijven koud. Ik wens eenieder genoeg warmte. 

Geplaatst in Japans gedicht

Japans Gedicht: Kuifmus


 

warme zomerbries

strijkt tegen de veren in

zwembad glinstert koel

 

180630Japanstekst


Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

 

Geplaatst in Japans gedicht

Japans Gedicht: Behaaglijk


zachtjes spinnende

cirkel van behaaglijkheid

in pelsjas gehuld

180303Japansgedichtmd

klik!


Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

Winterzon

Als de zon schijnt, is het enige dat winter van lente scheidt, een glazen raam.

Geplaatst in Expressief, Gevoel, Persoonlijk

Ken je dat?

Zo’n dag dat je na een slapeloze nacht te lang onder de douche blijft staan en daardoor in de file naar je werk staat?
Zo’n dag dat je een probleem oplost, en daardoor beseft dat er nog een ander, groter probleem is?
Dat de zon schijnt en je alleen maar naar het bos wilt, maar opgesloten zit achter glazen wanden?
Zo’n dag dat je tegenstrijdige aanwijzingen krijgt?
Je geïrriteerd je laptop dicht klapt en naar huis wilt gaan, maar dat net op dat moment studenten aan de balie staan voor een sleutel?
Dat je zit te wachten op die sleutel, ze dan om een andere komen vragen en je nog langer moet blijven?
Zo’n dag dat je vriendje ziek is en je na je werk even langs gaat om om een kus te bedelen, als vervanging van een avond samen?
Zo’n dag dat je dan eindelijk op weg naar huis bent, maar recht in een rode zee van achterlichten rijdt?
Zo’n dag dat je je moeizaam een andere weg baant, dwars door het centrum, van het ene geobstipeerde stoplicht naar het andere?
Je huiverend thuis komt in een donker huis?
Zo’n moment dat twee harige lijven zich met ware doodsverachting van de trap af storten in hun haast om je te verwelkomen met liefhebbend gespin, aanhankelijkheid en vooral veel kopjes?
Zo’n dag waarvan het einde alles weer goed maakt?

Ken je dat?

171101Smokey

 

Zomerwarmte

zwoel geklede lucht

drapeert zich als tweede huid

vluchtige streling