Geplaatst in Poëzie

Zonnekind

als zomer’ einde nadert
windgestuwd
herfstrijp gebrand

en regenvlagen striemen
huiverend schraal
koudkaal

steek ik een kaarsje aan

levend vuurlicht flakkert
warmt stiltesfeer
geeft hoop

in was gevangen zonnekind
vertelt ingetogen
bewogen

in glans van lach en traan

Auteur:

Reader, writer, word player. Collector of visuals. No lady, but all woman. Caretaker of lads & cats, dungeons & dragons. DuTchess. Green witch.

Een gedachte over “Zonnekind

Wil je reageren? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s