Vanmorgen vroeg Melodyk me of ik afgelopen juni nog foto’s had gemaakt van de Beekse Bergen olifanten. Ja, tuurlijk! En of ik die ter beschikking wilde stellen aan haar vriendin Petra Prager uit Berlijn voor diens website Elefanten-Fotolexikon Ja, tuurlijk!
En die foto’s wil ik jullie natuurlijk niet onthouden.
Ko, over twee weken zien we ze samen! 😀
Fijn weekend allemaal. x
.
..
verdwaald is hij nu
weet niet meer waar hij thuis hoort
een gaai zonder land
..
.
Ooit heette deze vogel een Vlaamse gaai; nu is hij enkel nog een gaai.
Blijf maar lekker in mijn tuin, dan herdoop ik je tot Brabantse Gaai. ❤
klik voor details
De verzwakte indringer hapt en klauwt
verleidt en daagt uit,
probeert te ontsnappen uit
het minuscule gaatje
dat de strijd heeft bezegeld
tussen virus en afweer,
voor de tweede keer.
Mijn benen lui uitgestrekt,
linkerarm beurs van het knokken.
Twee injecties met een brandend goedje
— of is het een slechtje —
in gevecht met een bolletje stekels
dat de naam van een biertje
voorgoed heeft verziekt.
Wil ik nog terug naar handen schudden,
drie keer kussen
of blijft het bij een knuffel…
De laatste optie wint
met afstand
van anderhalve meter.
Vandaag was de dag aangebroken waar ik al maanden naar uitkijk. Ik mocht weer op safari! Op reis dus, te voet, om alle bewoners van Safaripark Beekse Bergen in alle rust te kunnen bekijken. Aangezien het vorige week vrijdag te warm en benauwd was, had ik mijn reservering omgezet naar vandaag. En dat bleek een schot in de roos. Zon, wat wolken, lekker warm en toch fris genoeg. En vooral: niet druk!
Het begon al goed: na vijf minuten zag ik een meisje in ranger-kleding staan achter een ijscokar. En al een jaar verlang ik naar een ijsje dat ik alleen op deze plek had gezien en geproefd: een vegan Magnum. En ze stelde me niet teleur! Met een brede glimlach liep ik even later verder, terwijl mijn tanden door het krakende laagje chocolade braken. Hemels!
Op het Afrika-plein zag ik heel veel frietjes op twee benen voorbij komen. Punten, dacht ik, heel veel punten. Ik kocht een fruit-smoothie en kreeg een WW-schouderklopje. Terwijl ik bedacht hoe jammer ik het vond dat de smoothie in een plastic beker zat, viel mijn oog op de tekst.
Het rietje was van karton. En dat liet het rietje me duidelijk weten tegen het einde. 😉 Op aanraden van Melody heb ik net herbruikbare stalen rietjes besteld. Tip van de dag!
Wie kijkt nu naar wie?
Hopelijk kan ik snel weer wat foto’s delen. Maar voor nu een fijn weekend!
x
het krakende leer
vult een eensgezind zwijgen
zacht daalt het stof neer
klik voor details
klik voor details
Vrij zijn, je vrij voelen
de ruimte om te bloeien
die wens ik jou
Als het duister je overvalt
beknelt en verzwelgt
reik naar het licht, hoe klein ook
het zal er voor je zijn
❤
Fijn weekend!
De zonnige schoonheid van wilde bloemen. Ik kwam ogen tekort op mijn wandeling. ❤
DOLDRIEST 