Geplaatst in Film, Humor

Hot Spot

Gewoon omdat het erg leuk is:

Geplaatst in Film, Humor

Mannen & Vrouwen

Grappig, en o zo herkenbaar:


Aansluitend nog een rake uitspraak van Hein Pragt die ik jullie niet wil onthouden:

~

Laat veel vrouwen zich maar niet 

zo druk maken om 

hun hangende borsten

maar om hun 

hangende

mondhoeken

~

Een prima advies, Hein!

Foto © Dutchie on the road
Geplaatst in Film

Kuifje komt tot leven!

Kapitein Haddock, Bobbie, Tintin. Kortom… KUIFJE, een creatie van Belgische striptekenaar Hergé (George Rémi). Het eerste stripalbum werd voor het eerst gepubliceerd in 1930. Pas in 1946 verscheen de eerste Nederlandstalige druk.

 

En nu spelen onze helden in een bijna levensechte animatiefilm, gemaakt door Peter Jackson (Lord of the Rings) en Steven Spielberg.

Duizend bommen en granaten!! Het klinkt erg veelbelovend. Na het bekijken van deze trailers, ga ik The Adventures of Tintin, Secret of the Unicorn zeker zien!

Trailer 1:

Trailer 2:

Recensie van de Volkskrant:

Het is een interessante paradox. Stort een filmmaker als Steven Spielberg zich voor het eerst op 3D, doet hij dat met een figuur die een platte held bij uitstek is. In The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn geeft hij een derde dimensie aan Kuifje, de journalist met het olijk omhoog staande plukje haar die door de Belg Hergé met zorgvuldige zwarte lijnen werd uitgetekend.

Er zijn talloze redenen om je niet aan die combinatie te wagen en al helemaal niet als Amerikaan met een figuur die in stripminnend Europa een legendarische status heeft. Spielberg gebruikt voor zijn 3D-avontuur de ‘motion capture’-technologie, een manier van filmen waarbij de acteurs geanimeerde karakters voorzien van stem en mimiek. Dat is wel wennen: wat is deze Kuifje glad! Jamie Bell (Billy Elliot) doet zijn best om hem expressie te geven, maar een blotenbillengezicht blijft het.

Passende keuze
Aan de andere kant, die mengeling van cartoonesk en natuurlijke bewegingen is ook een passende keuze: die combinatie was een van Hergés grote krachten. Daarbij krijg je amper tijd om je eraan te storen. Kuifje zelf is immers niet het meest interessante personage. De razende reporter is in de strips van Hergé vaak een katalysator, een manier om de lezer mee te slepen naar exotische plekken, bevolkt met kleurrijke bijfiguren. Het is het type dat alle belevenissen eerder ondergaat dan naar zijn hand zet – zijn hond Bobby is eigenlijk net iets opmerkzamer.

En dat is precies zoals Spielberg hem toont, in deze film die elementen van de albums Het Geheim van de Eenhoorn, De schat van Scharlaken Rackham en De Krab met de Gulden Scharen bij elkaar veegt en het eerste deel moet zijn van een trilogie. Aan de hand van Kuifje dompelt hij de kijker vanaf het begin onder in digitale actie. Spielberg trakteert op zwaardgevechten en prachtige achtervolgingen, waarbij hij laat zien hoe 3D een niet nadrukkelijke toegevoegde waarde kan zijn. Geen kogels die het publiek in vliegen, maar dwarrelend stof dat een ruimte diepte geeft. En het mag misschien niet de eerste keer zijn dat een hoofdrolspeler midden op straat tussen voortrazend verkeer belandt, maar zelden was het zo spannend.

Nostalgisch
Naar verluidt was Hergé er na Spielbergs Indiana Jones-films van overtuigd dat alleen deze regisseur zijn creatie recht zou kunnen doen. The Adventures of Tintin laat inderdaad zien hoe zeer Kuifje en deze avonturenreeks bij elkaar liggen: het is een bijna nostalgische combinatie van humor en actie. En Spielberg omarmt het bronmateriaal met minstens evenveel liefde als de nieuwe technieken: de voortrazende film zit vol verwijzingen en favoriete figuren als kapitein Haddock – mooi neergezet door Andy Serkis – dragen de film.

Geplaatst in Film

Ceiling Dance

Heerlijk om naar te kijken, wat kan die man dansen zeg!

Fred Astaire in Royal Wedding – Famous Ceiling Dance

Geplaatst in Boeken, Fantasy, Film

Harry Potter

Vanavond hebben we Harry Potter and the Deathly Hallows deel 1 mogen aanschouwen. Inmiddels is het een traditie geworden om met mijn jongste zoon naar de bioscoop te gaan om de nieuwste Harry Potter film te zien. Overvolle agenda’s – zelfs in het weekend – stonden als een blok tussen ons en Must See in maar we hebben dit blok eindelijk in mootjes weten te hakken.

Deathly Hallows betekent zoiets als dodelijke relikwieën (heilige overblijfselen) en wordt vertaald met ‘De relieken van de Dood’. Meteen wordt weer overduidelijk waarom ik er jaren geleden voor gekozen heb om boeken bij voorkeur in de oorspronkelijke taal te lezen. Dit is voornamelijk Engels, mondjesmaat Nederlands en een enkel verdwaald Duits exemplaar.

Onbegrijpelijk waarom de namen in deze film verminkt worden tot een slap Nederlands aftreksel. Waarom doen ze dat? Gelukkig klinkt Harry Potter al vertrouwd genoeg en mogen we ons gelukkig prijzen dat het niet Harry Ketel geworden is. Zo is Hermione Granger in ons kleine landje Hermelien Griffel, en wordt Ron Weasley Ron Wemel genoemd. Je vindt hier een handige lijst met de vertalingen van de namen.

Oorspronkelijk waren de boeken van schrijfster J.K. Rowling bedoeld voor kinderen en vermoedelijk zijn daarom de namen en termen aangepast aan het jonge Nederlandse publiek. Wat de vertalers vergeten zijn is dat de jeugd tegenwoordig erg Engels gericht is door de TV en games die zij speelt. Bovendien worden de films steeds gewelddadiger en zijn ze echt niet meer geschikt voor kinderen die nog geen Engelse namen kunnen uitspreken.

Een overzicht:

Harry Potter en de

  1. Steen der Wijzen
  2. Geheime Kamer
  3. Gevangene van Azkaban
  4. Vuurbeker
  5. Orde van de Fenix
  6. Halfbloed Prins
  7. Relieken van de Dood

Mijn zoon  verslond de boeken en een aantal jaren had ik dan ook perfecte cadeaus voor hem. Vanaf zijn 11e jaar las hij ze zelfs in het Engels – een echte zoon van zijn moeder. Ik heb geloof ik de eerste twee boeken van hem geleend: wel aardig voor young adults maar niet echt goed. De rest van de serie heb ik niet gelezen, dus ik kan geen uitspraak doen over de verdere ontwikkeling. Men zegt dat de boeken beter worden.

Harry Potter wordt vaker vergeleken met The Lord of the Rings van J.R.R. Tolkien. Dit strijkt regelrecht tegen mijn haren in. Het kunstwerk van Tolkien staat absoluut ver boven de verhalen over Harry Potter. Tolkien heeft een hele wereld gecreëerd, met verhalen erom heen, hij heeft zelfs een complete taal verzonnen: Elfish. Ik lees de trilogie van Lord of the Rings als sinds mijn 18e, en in de loop der jaren heb ik de boeken vaak ter hand genomen. Ook de verfilming van The Lord of the Rings is prachtig gedaan, vooral de extended versions.

De films van Harry Potter daarentegen vallen mij tegen. The Half-Blood Prince heeft vorig jaar niet veel indruk op mij gemaakt; zelfs mijn jongste vond het einde onbevredigend. The Deathly Hallows is iets beter – de special effects zijn mooi gedaan en er zitten goede schrikmomenten in. Als je de boeken niet kent, is het moeilijk om alle voorvallen in het juiste perspectief te plaatsen. De grote lijn van het verhaal is wel goed te volgen.

Wat zal Harry Potter and the Deathly Hallows deel 2 ons brengen? Een aandoenlijk figuurtje – goed voor enigszins vochtige ogen – zullen we helaas niet meer terug zien. Maar één ding weet ik wel zeker: een grote bak met zoute popcorn zal verschijnen!