Geplaatst in Fotogedicht

Japans Gedicht: Gedenksteen


 

mensenhand beroert

vervlochten herinnering

eeuwen passeren

 

180825haiku

klik!

Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

 

Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Zeswoordverhaal: Op een bankje

Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is OP EEN BANKJE.

Sluit je ogen en stel je een bankje voor – waar het staat en wat voor bankje het is, laat ik aan jou over. Wat gebeurt er? Wie zit er op, of er misschien wel onder? Is het een vluchtige ontmoeting? Een doelbewuste afspraak? Of is er helemaal niemand in de buurt? Staat de bank binnen of buiten? Laat je fantasie met je aan de haal gaan; je mag alle kanten op. Lees verder “Zeswoordverhaal: Op een bankje”

Geplaatst in Algemeen, Expressief, Familie, Gedicht, Gevoel, Gezin, Poëzie

Kind, ik heb je lief

Mijn wereld stond stil
toen jij werd geboren
en kreeg pas echt glans
door jouw eerste lach

Weerloos sterk
nam je mijn hart in handen
ik was verloren
vanaf de eerste dag

Je tere oogopslag
zo open, onschuldig
een moeiteloos smelten
ik zag alleen jou

Dan het hoofdje schuin
in twinkelende blik
verstraalde je ondeugd
waar ik zoveel van hou

Weergaloos dapper
stap jij door je leven
kin eigenwijs
onnavolgbaar vlug

Maar soms, in een tel
is daar weer mijn kleintje
en zie ik net als vroeger
je kuifje terug

Je kleine handen
werden stoere knuisten,
tien teentjes
nu van groot formaat

Maar wat blijft
is wij samen
een moederliefde
die nooit meer overgaat

Voor Owen en Elin,
en natuurlijk ook voor mijn zonen Nick en Sean

© MC Driessen

 

Geplaatst in Expressief, Foto, Gedicht, Poëzie

Gouden Hart

ik vlecht gouden draadjes zonnestralen 

tot een lint

en knoop hiermee mensen aan elkaar

verbind

zodat zij hand in hand

uit ieder land

het licht doorgeven

beleven

dat we helemaal niet zo anders zijn

geleid de glans tot in het hart

en verlicht van binnenuit

sla weg

de haat

de pijn

totdat het klopt…


Copyright Marion Driessen


Geplaatst in Nieuws

Vrijdag de dertiende

Het beloofde een avontuurlijk weekend te worden. We zouden gaan vechten. Maar met dobbelstenen en fantasie, niet met bommen en kalashnikovs. Met vriendschap en gedeeld plezier, niet met terreur en geweld. Ineens werden de gevechten echt. Parijs is onder aanval. Parijs is getroffen in haar kloppende hart, en andere steden worden bedreigd.

Ik ben ziek, ik ben er ziek van. Doodziek van het geweld en de haat. Mensen op de vlucht, mensen rennen voor hun leven, vechten voor hun leven. Mensen, wat doen we elkaar aan…

Vrijdag de dertiende, je maakt je reputatie waar.

Hart