Geplaatst in Weekjournaal

Een beetje lente

Het nieuwe jaar is al een weekje op weg. Hooggespannen verwachtingen, over vernieuwing, over verbetering. De coronacijfers vertellen helaas een ander verhaal. En de beelden van de bestorming van het Capitool laten zien dat de betere tijden nog heel even op zich laten wachten.

Om die nare smaak weg te krijgen trokken we de frisse buitenlucht in. En iedere stap was een cadeautje: het leek wel lente! In de zon dan hè, de schaduwen waren nog in de ban van de kou. Ik sleepte V-man mee langs mijn ‘paardenroute’.

Deze twee leken druk bezig met hun persoonlijke hygiëne, maar eigenlijk was het voorspel. De lente was deze kerel blijkbaar recht naar het hoofd gestegen, want nog geen drie tellen later had hij er zin in. In haar, bedoel ik.

Waarom bukken als het niet hoeft?

In de verte zag ik een deel van de kudde. Ik liep een inham in en kroop langs een paardentrailer om dit plaatje te schieten…

… waarop een vriendelijk dame van de stal mij van een afstandje vroeg wat ik aan het doen was. Fotograferen natuurlijk! Opgelucht antwoordde ze dat je tegenwoordig zoveel rare dingen hoort en ziet. Blijkbaar was ik geen raar ding. Ze banjerde door de modder naar mij toe en we keuvelden gezellig verder. Ik vertelde haar over Doldriest, en dat ik daar regelmatig foto’s van hun paarden show, waarop zij onmiddellijk naar haar gsm greep en de website intoetste. Dat zouden ‘haar meiden’, die dag in dag uit onvermoeibaar de dieren vertroetelen, leuk vinden!

V-man stond intussen aan de kant van de weg te wachten, dus met een zwaai nam ik afscheid van de spontane vrouw. We vervolgden de route. Wat verderop trof ik deze Golden aan, die in het zonnetje de wacht hield bij een krat. Ik besloot het bier te laten voor wat het was. De krat was toch bijna leeg.

Wij waren niet de enigen die van de zaterdagrust genoten.

Vakantie! Normaal gesproken denk ik onmiddellijk aan vakantie als ik een vliegtuig hoog in de blauwe lucht voorbij zie glijden. Nu dacht ik alleen: blij dat ik er niet in zit.

Weer terug in de bewoonde wereld passeerden we deze gastvrije entree

en wat mooie details bij andere huizen.

Kleine natuur kan zo mooi zijn.

De coaching van mijn schrijfproject is inmiddels in volle gang. Het was wel even slikken toen Giovanna bevestigde wat ik zelf al vreesde: mijn verhaallijn was te gecompliceerd en niet genre-vast. De afgelopen week heb ik dus een aantal elementen eruit gehaald en de plot herschreven. Maar het resultaat mag er zijn: het voelt nu natuurlijk, vloeiender, meer een eenheid. Ook heb ik het verhaal in hoofdstukken verdeeld, zodat ik de losse scènes op volgorde kan gaan zetten en koppelen. En natuurlijk nog heel veel schrijven! Mensen, wat ben ik blij met deze fantastische, bemoedigende en eerlijke coach.

Doordat mijn aandacht nu op mijn boek is gericht, zal ik regelmatig een weekjournaal publiceren in plaats van de reguliere blogs.

Fijn weekend allemaal!
x

Geplaatst in Fotogedicht

Landweg

200221fotogedicht

klik voor details

.

..

plukjes wolken, hoog

isoleren zomerwarm

de kaken malen

..

.


Doldriest fotografie fotogedicht

 

Ieder weekend schrijf ik een fotogedicht. Dit mag natuurlijk ook een Japans gedicht zijn.

Doe je mee?

Geplaatst in Zwart-Wit

Ik wil meer!

200117zwartwit

klik!


Doldriest fotografie zwart-wit

Iedere vrijdag plaats ik een zwart-wit foto met kleuraccent op Doldriest. Doe je mee? Het mag ook een gewone zwart-wit foto zijn.

Geplaatst in Fotogedicht

Edele Liefde

191019EdeleLiefde

klik!


Doldriest fotografie Japans

 

Ieder weekend schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee?
← klik op de button voor meer informatie.

Eerste rit na de zomer

Met paardengeur aan mijn handen

en een gelukzalige glimlach

neem ik morgen

de spierpijn voor lief.

Mistig Brabant

de wereld is klein
mist druppelt in mijn gezicht
paardenhoef gedempt

Geplaatst in Ierland, Vakantie

Impressies van Ierland – 3

Woensdag 25 juli 2018

Scones! Onze lieve landlady Jane van de Heather Lodge heeft scones voor me gebakken! Combineer deze met zelfgemaakte jam, en je likt –net als ik– je vingers erbij af. Ze heeft me later het recept toegestuurd; dat vind je helemaal onderaan. Lees verder “Impressies van Ierland – 3”

Geplaatst in Blikvanger

Herfstrit

klik!

 

Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Zeswoordverhaal: Rust

De afgelopen drie weken was het rustig op Doldriest. Ik was in Ierland voor een heerlijke vakantie met cultuur en vooral veel natuur, waar de wind en de stilte alle jachtige gedachten met zich mee namen…

Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is dan ook RUST.

Lees verder “Zeswoordverhaal: Rust”