Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is: MOED. Lees verder “Zeswoordverhaal: Moed”
Ze zijn er weer: de wasmachine, stofzuiger, de gedachten aan werk. Na een week in mijn Bakhuisje op de Veluwe is het nu terug naar de thuisbasis. Van een eenpersoons huishouden naar hongerige mannen en harige katten. Of is het net andersom? Het is vertrouwd en wennen tegelijk.
De foto’s voeren me terug naar mijn haven van groen en paarden, rozen en antieke blikken. Van veldbloemen in ronde vaasjes, de knusse gaskachel. Dat alles is daar achter gebleven. Maar de heerlijke sfeer heb ik meegenomen en houd ik koesterend vast. Dus als de wasmachine draait, grijp ik mijn iPad en dompel me onder in het verhaal dat aan het ontstaan is.
Ik herinner en verzin, ik droom en leg vast. Ik schrijf.
Ik ben de koning te rijk. Ja, nogal wiedes, zul je denken. Het is immers Koningsdag. Maar daar heeft het niets mee te maken. Ik ben de koning te rijk omdat ik een week lang mag logeren in een knus bakhuisje. Het avontuur dat startte met Genieten, het verhaal dat ik schreef voor MelodyK’s uitdaging (dankjewel lieverd!) is nu werkelijkheid geworden. En dit keer mag ik het beschrijven in meer dan 175 woorden.
Vanachter het raam zie ik drie paarden lopen. Nel heeft me gisteren hun namen verteld, maar die ben ik helaas vergeten. Twee van de drie zijn Friese paarden; wat een schoonheden zijn het. Nou ja, echt schoon zijn ze niet meer na het rollen in het natte zand. Ze knabbelen aan het gras dat naast hun paddock groeit. Ze spelen, happen, imponeren, steigeren half en draaien om elkaar heen.
De vogels fluiten zo hard dat ik ze binnen hoor. Een kauw wandelt door het zand en een muisje scharrelt voorbij, op zoek naar wat graan. Wolken zeilen majestueus over de weilanden en velden. Ze hangen zo laag dat hun buiken bijna over de grond slepen. Als ik op mijn tenen ga staan, kan ik ze vast aanraken! Dan zijn ze weer weg en breekt de zon door. Ik grijp mijn reader en haast me naar buiten, naar de ligstoel. Smijt mijn e-book weer neer en ren naar binnen om mijn gsm te halen. Kijk en luister:
Dan stort de regen zich weer met ware doodsverachting naar beneden en draaf ik naar binnen, naar de kachel die een weldadige warmte verspreidt. Nel heeft het huisje met veel aandacht ingericht. Alles straalt liefde voor details uit. Veldbloemen in kleine vaasjes, oude blikken, schaapjes in de vensterbank. In de slaapkamer blikken koeien met een vredige blik de ruimte in. Na een lange rit vol files gisteren was het een verademing om hier rond te dwalen, te ontdekken.
Wil je wat meer van mijn Bakhuisje zien?
Misschien moet ik eerst afkicken van de stress van de afgelopen weken. Ik heb namelijk gesolliciteerd naar een andere functie bij onze academie, en ben het –ondanks pittige externe competitie– tot mijn grote vreugde geworden. Over een paar maanden dus geen inzet- en roosterperikelen meer, maar contacten met het werkveld en ondersteuning van het hoofd van het kenniscentrum. Websites en social media bijhouden en inrichten. Me bezighouden met nieuwe bedrijfsprocessen. Ik heb er zin in!
Nu echter terug naar mijn laptop; ik ben hier immers om te schrijven.
Nog een fijne zaterdag! ❤ x
Vandaag ontving ik mijn nieuwe Paperblanks Flexis notitieboeken. Ze zijn haast te mooi om in te schrijven, rijk versierd en van een zacht materiaal. Kijk maar eens bij 24Papershop.com, dan kun je de kleuren zien.
Schrijf jij in een papieren notitieboek, of tik je liever op een laptop/tablet?
Iedere vrijdag plaats ik een zwart-wit foto met kleuraccent op Doldriest. Doe je mee? Het mag ook een gewone zwart-wit foto zijn.
Nederland is fietsland bij uitstek. Door regen en wind, en zeker als de zon schijnt. Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal dan ook: FIETS.
Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal: DAGBOEK. Lees verder “Zeswoordverhaal: Dagboek”
Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal: GESCHIEDENIS. Lees verder “Zeswoordverhaal: Geschiedenis”
Krakend kwam de oude zigeunerwagen tot stilstand. “Gaan we hier overnachten, grootvader?” De jonge stem schalde over de open plek, een waterval aan bonte klanken die vreemd aandeed in de stille namiddag. Ze waren die dag de grens overgestoken om te zien of de geruchten over het Schaduwland waar waren. En ze klopten. Niets dan grijze akkers, omringd door grauwe struiken en doodse bomen. Vele helden hadden geprobeerd de vloek op te heffen – tevergeefs.
“Opaaaaaa, blijven we hier?” Waarschuwend bracht hij zijn vinger naar zijn lippen. Praten was verboden, hier regeerde angst. Verhalen waren uitgestorven en alle kleur was uit het leven verdwenen. Zijn kleindochter liet zich echter niet tegenhouden. Ze klom naar beneden en cirkelde verrukt in het midden van de open plek, armen wijd gespreid als een zonnige bloem. En ze zong! Zelfs de lucht danste mee.
Fonteinen van kleur wervelden om haar heen. Een groen waas trok over het gras naar de bomen, kleurde de open plek en ver daarachter. Ademloos keek de oude man toe. Onstuitbaar veranderde Schaduwland terug in Kleurrijk.
Write on Wednesday schrijfuitdaging van MelodyK met als thema ~ Kleurrijk ~ in maximaal 175 woorden.
DOLDRIEST 