Geplaatst in Foto, Koken, Recepten

Recept: Hachee

Vandaag een grijze, wat saaie mistige dag. Maar een prachtige dag voor stevige winterkost: op het menu staan verse aardappelpuree (met kruidenkaas), rode kool met verse appel en malse hachee. Hopelijk vinden onze gasten het straks ook lekker.

Van de hachee hier het recept:

  • 750 gram magere runderlappen, in blokjes
  • versgemalen peper en zout
  • klein beetje sambal
  • twee eetlepels bloem
  • olijfolie
  • drie uien, gesnipperd
  • 2 tenen knoflook, in kleine stukjes
  • fles oud-bruin bier
  • 250 cl water
  • 1 runderbouillonblokje
  • 2 eetlepels wijnazijn
  • scheutje ketjap
  • 2 laurierblaadjes
  • kruidnagelpoeder
  • 2 sneetjes ontbijtkoek

Meng het vlees met peper, zout, sambal en bloem eerst goed in een kom en bak het vervolgens in een pan met dikke bodem – gietijzer is perfect – in een flinke scheut olijfolie tot het vlees bruin is (ongeveer tien minuten).

Voeg dan de uien en knoflook toe en bak die even mee tot de ui glazig is. Voeg dan het bier, het water en het bouillonblokje, de azijn en een scheutje ketjap toe en breng het langzaam weer aan de kook. Leg er dan de laurierblaadjes in en roer er een halve tot één theelepel kruidnagelpoeder doorheen. Je mag ook gewone kruidnagels gebruiken, maar zelf houd ik niet van zoek geraakte kruidnagels, die ik later ongewild tussen mijn kiezen vermaal. Verkruimel de ontbijtkoek en roer deze er ook doorheen.

Laat de hachee gerust drie tot vier uren pruttelen tot het vlees botermals is en je huis gevuld is met een geur die je doet watertanden.

Smakelijk eten!

Geplaatst in Foto, Natuur

Hoog en droog

Met de lente voor de deur nog heel even terugblikken naar afgelopen winter.

Deze twee beauties kwamen we tegen tijdens een wandeling in het bos. Machtig, om zo hoog en droog te zitten. En warm. Het was een plaatje!

Achterstevoren ben ik verder gelopen, hen nakijkend.


Geplaatst in Foto, Natuur, Persoonlijk

Tuin Nieuws

De in de afgelopen herfst geplante bamboe – tegenoffensief tegen de stenen bouwsels die afgelopen jaar achter mijn huis zijn verschenen – tiert welig. De sneeuw speelt met het blad en laat de bamboe zachtjes heen en weer wiegen. Het wordt een prachtige grashaag.

Mijn nieuwste aanwinst: een Peanut Bar. Gloednieuw, net uit de verpakking. Aad Verbaast plaatste een foto van zijn prachtige pindakaasvogelvoederapparaat op Facebook en ik was direct verkocht. En de Peanut Bar ook! Nu maar wachten op de Columbus der Tuinvogels…

In de zomer is de struik bedekt met vlinders, maar nu ligt er een witte deken over de pluimen. Deze foto heb ik ook geplaatst op mijn Engelse site Figments of a Dutchess in Dutch Fever.

De lach is de zon die de winter van het gezicht verdrijft.
~ Victor Hugo

Fijn weekend allemaal.

Geplaatst in Foto, Natuur, Poëzie

Winterse Lentepracht


dapper ding

in het midden van de winter

klamp jij je koppig vast

aan de herinnering van de zon

en het wachten beu

creëer jij je eigen seizoen

een frêle knop

waarmee de lente ontluikt


Felblauwe bol van de zomer, winterse verdorde bladeren en een nieuwe knop. Drie seizoenen binnen één hortensia!

Foto’s en tekst © Marion
Geplaatst in Gastblog, Natuur

Huismerel’s Domein

Gastblog door mijn oom, Albert Driessen

Op een winterse namiddag, zittend voor het venster met mijn gedachten bij de vele dingen die mij nog te doen staan, staar ik naar buiten en zie hoe mijn huismerel  – zo noem ik het brutale beestje – zijn rechten opeist bij het voederplaatsje. Daar strooi ik op z’n tijd broodkruimels of beschuit, gemengd met een gekookt eitje en fijn gesneden kaaskorstjes. Iedere keer vul ik het aan als ik niets meer zie liggen.

Een stelletje mussen probeert om bij het lekkers te komen, maar de merel houdt met verve zijn territorium vrij van ongewenste indringers. Dit aanschouwende duikt er plots een eksterpaar op waar ook mijn huismerel geen verweer tegen heeft. Ik sprint naar buiten om de merel bij te staan; dat is geen moeite voor mij en het strijdtoneel van voorheen is verdwenen.

Weer warm zittend bij het raam duurt het een poos voordat er weer beweging te zien is. Een witte kwikstaart komt heel omzichtig naar het voer gehuppeld,  goed om zich heen kijkend om bij het geringste of minste de wijk te nemen onder de tuinstoelen. Zijn staart snel bewegend huppelt hij tot bij het voer en pakt snel wat om meteen zijn heil te zoeken onder de tuinmeubels. Daar komt onze huismerel weer aangevlogen om zijn verloren positie in te nemen.

In de boom hangen een paar vetbollen met allerhande ingrediënten, waar twee koolmeesjes zich aan vast klampen en ijverig bezig zijn met het vullen van hun maagjes. Achter in de tuin staat een grote dennenboom,  geflankeerd door een grote huls met behoorlijk stekende bladeren, waar mijn gevederde vrienden een pracht van een vluchtoord aan hebben. Daar gaat geen poes of ander groot dier in. Verder staan er een paar voederhuisjes die zo geconstrueerd zijn dat er geen eksters en andere kraaiachtigen bij kunnen.

Een roodborstje en een winterkoninkje vertoeven ook in mijn tuintje. Ze weten zich goed staande te houden, want ze zijn al jaren vaste gasten. Zo zijn er nog diverse boompjes en struiken geplant, dit alles ten gerieve van mijn gevederde vrienden. Het is niet altijd gemakkelijk om in deze winterse omstandigheden aan voldoende voedsel te komen, dus steek ik een helpende hand uit. Het pleziert mij – als ik zo toekijk – dat het niet voor niets is, want ik zie steeds meer vogels en vogeltjes gebruik maken van de voorzieningen die ik voor hen geschapen heb.

12-02-2010 / Albert

~ bewerkt door Marion
Geplaatst in Expressief

Kleur in de sneeuw