Geplaatst in Expressief, Poëzie

Rust

Leid me weg van hier
ik wil elders zijn
terug naar de tijd
dat lachen huilen werd
snikken van de pret
moeiteloos blij
zonder bedenkingen

Laat me vluchten
in de armen
van vergetelheid
bruutheid weggevaagd
door de zon
in een nieuwe hemel
lok me, horizon

Geef me de rust
en de moed
om te zijn
en te blijven
waar mijn hart
en ziel
eindelijk thuis zijn.

image

Soms is het leven te hard. Onbegrijpelijk, onbegrepen. Arme meid, rust zacht. 

Auteur:

Blogger who loves her camera. No lady, but all woman. Caretaker of lads, cats, dungeons & dragons. DuTchess. V-man's biker witch.

12 gedachten over “Rust

Wil je reageren? Graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s