Tuin in beweging

 

wind schudt de blaadjes

ruw onzichtbaar heen en weer

storm in het zuiden

Geplaatst in Blikvanger

Verdwenen Venen

 

Mensen willen meten:
venen in bunders,
vaarten in meters,
turf in blokken,
schuiten in konvooien.

In rechtlijnig verdelen
zij we meesters:
strookjes, perceeltjes,
vaartjes, slootjes.

En de natuur helpt ons
soms een beekje
en verdeelt
het landschap.
Al kronkelend.

Geert de Kockere

 

190303blikvanger3

190303blikvanger1

BlogLogoBlikvanger

Geplaatst in Fotogedicht

Japans gedicht: Verschroeide aarde


 

gras verwordt tot hooi

in de zinderende zon

de paarden rusten

 

180707haiku

klik!

Iedere zaterdag schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

 

Geplaatst in Fotogedicht

Japans Gedicht: Mispoes


koffie met haarbal

specialiteit van het huis

kattenparadijs

170610JapansTekst

klik!
© doldriest.com
Lees verder “Japans Gedicht: Mispoes”

Geplaatst in Algemeen, Zeswoordverhalen

Hondenpraat

Mijn verhaal over HONDEN in zes woorden:



HOI HOND.

SNUFFEL.

AGGUT, LIKKIE, LIKKIE!


160922ochtendmd

klik voor details

Geen fictie dit keer, maar werkelijkheid.

Vanmorgen breng ik mijn auto naar de garage, voor de tweede keer in twee weken. Er zit een snerpend gepiep in dat zich alleen laat horen als de monteur er niet bij is. Maar dat terzijde.

Op weg naar huis geniet ik te voet van het mooie landelijke plaatje, maak een foto van de paarden in de wei. Een vrouw met een Airedale terriër komt me tegemoet en zoals altijd kan ik me niet bedwingen. Met een zonnig “Goedemorgen” groet ik de vrouw en wend me dan tot haar viervoetige metgezel. “Hoi hond”, zeg ik. De hond snuffelt goedmoedig aan mijn vingers en likt dan mijn hand.

De vriendelijke vrouw kijkt vol verwondering toe en roept dan uit “Aggut, likkie likkie!” Het duurt even voordat mijn hersenen die drie woorden verwerkt hebben. Met een grijns loop ik door. Likkie likkie…

Ik verzin het niet. Geen babypraat, maar hondenpraat.

 

Geplaatst in Dieren, Foto, Natuur

De Brabantse polder

Na een regenachtig begin van de ochtend slaagde de zon er vanmiddag toch in om de wolken aan de kant te duwen. Naar buiten dus! 😀

We reden naar de molen van Zevenbergen en ik parkeerde mijn bolide aan de kant van de weg. De herfstlucht deed de molen prachtig uit komen

Vanaf deze plek slingert een fietspad zich langs boom en water, waar zomers de koeien los rond lopen, in hun vrijheid slechts beperkt door wildroosters. De bewijzen hiervan liggen voor het oprapen. En aan de sporen te zien liggen er teveel om te worden ontweken door alle fietsers. Gelukkig werd het verderop wat rustiger, poepontwijktechnisch.

Daar kwamen we nog veel meer molens tegen: windmolens. Schone energie maar nadrukkelijk aanwezig in het landschap. En er staan blijkbaar nog niet genoeg: minimaal drie zijn nog in aanbouw.

Een oude man op een fiets kon zich niet onthouden van negatief en bitter commentaar. Zijn wereld moet in de loop der jaren veel veranderd zijn. De windmolens doen me een beetje denken aan de indringers in War of the World.

Ook voor dieren was plaats vandaag, gevederd en gevacht.

Zie je de reiger in het derde plaatje? Rechts daarvan vloog hij weg toen ik naderbij kwam. En de hond had alleen maar aandacht voor de bal 😉

Naast deze fauna was tussen de voornamelijk bruin en groene tinten van blad en gras ook nog wat kleur te vinden in planten en bloemen.

Na een uurtje zijn we omgedraaid, omdat mijn rug er geen zin meer in had. Mijn camera wel gelukkig, dus hier nog wat mooie plaatjes – vergezichten en close-ups.

Een zomers bezoek staat alweer op het wandelprogramma, al is het maar om de koeien te zien!

Dag molen, tot volgend jaar!

Deze diashow vereist JavaScript.

Geplaatst in Dieren, Foto, Natuur

In een ogenblik gevangen

Tja, en dan ben je weer thuis na ruim twee weken door Europa te hebben gezworven. Veel mensen ontmoet, prachtige landschappen en details bewonderd en lekker gegeten. De verhalen dwalen ergens in mijn hoofd – die moeten nog vorm krijgen – maar ze komen eraan…

Vanavond als vanouds weer een wandeling in mijn wijk gemaakt, en ook hier is veel moois!

~ In een ogenblik gevangen ~

~ klik op de foto’s voor een groter formaat ~

Deze diashow vereist JavaScript.

Geplaatst in Columns, Natuur

Levend Fossiel

Stel je voor, je bent tweeduizend jaren oud. Je huid is verweerd en taai, leerachtig. Je hebt stukken van de Oudheid meegemaakt, zoals de geboorte van Christus, de val van het Romeinse Rijk en de opkomst van het Byzantijnse. Je zag het feodale stelsel zich ontwikkelen in de Middeleeuwen, Mohammed en zijn Islam. Je maakte Karel de Grote mee en volgde de Noormannen, de ridders op hun Kruistochten. Het Ottomaanse Rijk dat het Byzantijnse wegveegde. In de 13e eeuw overleefde je de Zwarte Dood, en even voor 1500 zag je hoe Columbus Amerika ontdekte. Je vocht je een weg door godsdienstoorlogen, maakte de Verlichting en de Franse Revolutie mee en sloeg je door de Wereldoorlogen en de Grote Depressie heen. Je liet je door niets of niemand van de wijs brengen. Je naam is Ginkgo Biloba, en je bent een kanjer!

De Ginkgo Biloba – ook bekend als de Japanse notenboom of Chinese tempelboom – is waarschijnlijk de oudste levende plantensoort ter wereld. In Nederland zijn exemplaren van tweehonderd tot driehonderd jaar oud te vinden (o.a. in de Hortus Botanica in Harderwijk). Een indrukwekkende leeftijd. Maar in China zijn bomen van maar liefst tweeduizend jaar oud ontdekt! Dit levende fossiel is onveranderd sinds de tijd van de dinosauriërs – tweehonderd miljoen jaar geleden – en is werkelijk een meesterstuk der natuur. De Ginkgo overleefde zelfs de ijstijden. Stel je voor, een fragiel plantje taaier dan een enorme, sterke dino.

Het interessante aan deze boom is dat hij heel goed zijn eigen boontjes kan doppen. Ziekten, insecten, schimmels, vuur, kou, sneeuw, luchtvervuiling, en zelfs radioactieve straling, hij lust ze allemaal rauw. Wat een bijzondere plant! Bovendien zijn de zaden en bladeren van deze tweelobbige mogelijk ook op medisch gebied van belang: een extract zou goed zijn voor het zenuwstelsel en de bloedsomloop. Het bestrijdt geheugenverlies, duizeligheid, hoofdpijn en depressies. Je kunt ook thee zetten van de bladeren. Uit wetenschappelijk onderzoek is niet overtuigend naar voren gekomen dat het inderdaad zo is, maar bij mijn volgende bezoek aan een tuincentrum zal deze plant zeker in mijn boodschappenkar belanden. En vervolgens in de theepot… Nee hoor, hij verdient een speciaal plekje in mijn huis.

De Ginkgo Biloba, een levend fossiel!