klik voor details
Mijn tweede zes woorden verhaal over VEILIGHEID in beeld:
INBREKEN? MAG JE ZELF WETEN, MAAR…
klik voor details
<< Wil je ook de andere zes-woorden verhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast.
klik voor details
Voor Martina & Marcel ❤
HAIKU ZATERDAG
Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels. Een goede haiku brengt herinneringen terug aan dingen die je altijd al wist, maar misschien bent vergeten. Het brengt je terug naar jezelf, naar wie je bent en wat het is om mens te zijn. En dit voel je – niet met je hoofd, maar met je hart. Je stopt veel van jezelf in een haiku – ook wel een onafgemaakt gedicht genoemd. En dat gedicht gaat over je persoonlijke ervaringen en gevoelens. Over hoe je de natuur, de seizoenen, de wereld om je heen beleeft via je zintuigen. Je hoeft niets uit te leggen, niets te interpreteren. Beschrijf alleen wat er om je heen gebeurt; een vingerhoed vol emotie.
Lees er hier meer over.
Schrijf een haiku op je blog/website over wat jou vandaag bezighoudt en geef het de titel Haiku zaterdag. Zet je bijdrage met een link naar je eigen post in een reactie hier op Doldriest. Je mag een foto of een tekening gebruiken, maar dat hoeft helemaal niet.
Grijp de badge en doe mee!
Even een pluim op de hoed van de Dierenbescherming steken. TOP wat jullie doen voor de vier-, twee-, geen- en meerpoters onder ons!

Een aantal successen uit 2012:
Voorbeelden van actieve bescherming van dieren. Ik ben al jaren lid. Wil je wat meer weten, neem dan een kijkje op de site van de Dierenbescherming. En als je denkt over een (nieuw) huisdier, waarom dan niet zoeken op IkZoekBaas? Beter dan Marktplaats af te struinen en wellicht te belanden bij een louche dieren(mis)handelaar.

Bron: Dier – voorjaar 2013
Na een regenachtig begin van de ochtend slaagde de zon er vanmiddag toch in om de wolken aan de kant te duwen. Naar buiten dus! 😀
We reden naar de molen van Zevenbergen en ik parkeerde mijn bolide aan de kant van de weg. De herfstlucht deed de molen prachtig uit komen
Vanaf deze plek slingert een fietspad zich langs boom en water, waar zomers de koeien los rond lopen, in hun vrijheid slechts beperkt door wildroosters. De bewijzen hiervan liggen voor het oprapen. En aan de sporen te zien liggen er teveel om te worden ontweken door alle fietsers. Gelukkig werd het verderop wat rustiger, poepontwijktechnisch.
Daar kwamen we nog veel meer molens tegen: windmolens. Schone energie maar nadrukkelijk aanwezig in het landschap. En er staan blijkbaar nog niet genoeg: minimaal drie zijn nog in aanbouw.
Een oude man op een fiets kon zich niet onthouden van negatief en bitter commentaar. Zijn wereld moet in de loop der jaren veel veranderd zijn. De windmolens doen me een beetje denken aan de indringers in War of the World.
Ook voor dieren was plaats vandaag, gevederd en gevacht.
Zie je de reiger in het derde plaatje? Rechts daarvan vloog hij weg toen ik naderbij kwam. En de hond had alleen maar aandacht voor de bal 😉
Naast deze fauna was tussen de voornamelijk bruin en groene tinten van blad en gras ook nog wat kleur te vinden in planten en bloemen.
Na een uurtje zijn we omgedraaid, omdat mijn rug er geen zin meer in had. Mijn camera wel gelukkig, dus hier nog wat mooie plaatjes – vergezichten en close-ups.
Een zomers bezoek staat alweer op het wandelprogramma, al is het maar om de koeien te zien!
Dag molen, tot volgend jaar!
~
Hoi hond, wat doe jij hier
volgens mij heb je veel plezier
zo in je eentje, vrij en los
~
Ik wou dat je van mij was
renden we samen door het gras
en gingen we altijd naar het bos
~
Zeg schavuit,
je steekt je tong naar mij uit
volgens mij lach je van binnen
~
Spring maar, sluip en speel
kom dan hier voor een knuffel en streel
want mijn hart hoef je niet meer te winnen
~