Geplaatst in Algemeen, Compassie, Nieuws, Verdriet

De Boeman 

De dreiging sluipt naderbij, vermomd in anonimiteit. De boeman is echt, niet langer een boos sprookje.  Hij manifesteert zich in ieder onbekend gezicht. Hij lacht in zijn vuistje en voedt zich met onze wanhoop.

De boeman is verdorven, in en in slecht. Hij verschuilt zich achter valse idealen en is trots in en op zijn waanzin. De grootste daad van zijn leven: het vermoorden van onschuldige kinderen. Trots! Hij misbruikt de naam van zijn god. Hoe durft hij dit te zeggen, te denken, te schreeuwen?

Je bent een moordenaar, geen martelaar. Een lafaard, gekleed in waanideeën. Je bent een schaduw die ons het zonlicht tracht te ontnemen. En de schaduw groeit, de duisternis wint terrein. 

Laat daarom onze liefde stralen, als een baken in de nacht – hoe moeilijk het ook is. Laat compassie en begrip overwinnen als haat je vuisten balt. Als wantrouwen blind maakt. Samen sterk tegen de boeman. Samen voor elkaar. Voor Manchester. Voor onze wereld. Voor de mensheid.

Geplaatst in Compassie, Gezondheid, Nieuws

PostcodeKanjer

Vanmorgen prijkt daar de afspraak voor het bevolkingsonderzoek in mijn agenda. Twee jaren geleden gierden de zenuwen door mijn keel en andere lichaamsdelen; vandaag ben ik redelijk rustig. Van een gezellig onderonsje met de buurvrouwen is dit jaar echter geen sprake: de BorstenBus is leeg! De e-reader, danig opgeladen om mij bij te staan in het proces, is geheel ontdaan: nog geen drie regels kan hij in mijn hoofd projecteren voordat ik me in het hokje mag begeven. En nog geen tien minuten later loop ik alweer naar de winkel. Dit keer geen gehaaste rush langs de kruidenierswaren, nee, ik slenter geheel in kerstvakantiestemming en bedenk wat ik ga maken. En het wordt babi pangang vanavond, mocht je nog maaltijdinspiratie nodig hebben.

Met een volle achterbak rijd ik weer naar huis, als ik een vals-in-zijn-vrolijkheid-klinkende stem hoor jubelen dat we dit jaar 49,9 miljoen kunnen winnen in de postcodekanjerloterij. NEGENENVEERTIGMILJOENNEGENHONDERDDUIZEND EURO! Kan dat niet anders? Kan dat geld niet verdeeld worden, zodat meer mensen het wat ruimer krijgen? Gewoon dat zwembad vol met biljetten leegscheppen in 499 beurzen? Dan is het nog honderdduizend; meer dan genoeg om aardig lang leuke dingen te kunnen doen. Studieschuld voor je kinderen te betalen. Op vakantie te gaan. Een nieuwe auto te kopen.

Maar misschien valt de prijs wel in een hele lange straat. Zit ik me voor niks op te winden. En ik bind nog meer in als ik de lijst met goede doelen lees die gesteund worden door deze loterij. Hmm oké, voortaan niet meteen zo gillen, dolle Dries, voordat je je verdiept in de achterliggende informatie.

Ik doneer zelf iedere maand aan diverse goede doelen en krijg als dank geen kans op miljoenen, maar wel het gevoel te kunnen helpen. Hen te steunen die zoveel minder hebben dan wij, zowel mens als dier. En van dat bedrag hoeft geen deel naar PostcodeKanjers. Dat gaat allemaal rechtstreeks naar hulpbehoevenden. Mensen die zich overeind proberen te houden in de vaak genadeloze storm die het leven op hen af stuurt. Hmm oké, wacht even; hoe zat het ook alweer met die plakkende strijkstok waar bestuurders en andere lieden van hulpverleningsinstellingen en regeringen mee rond zwaaien?

Ach, ik weet het ook niet. Nog steeds hoop en vertrouw ik erop dat het geld op de goede plaats terecht komt. Dat wijze en dappere hulpverleners wegen weten te bewandelen om goederen en medicijnen daar te krijgen waar ze het meest nodig zijn. En dat zijn voor mij de echte KANJERS, hoewel ze vaak opereren in gebieden die niet eens een postcode hebben.

Header afbeelding: Artsen Zonder Grenzen

Geplaatst in Compassie, Dieren, Natuur, Nieuws

Oliewinning boven natuurbescherming? NEE!

Berggorilla’s. Donkere expressieve ogen in een apenkop. Vreedzame dieren met een hechte familieband. Met uitsterven bedreigd leven ze op de flanken van de vulkanen van het Virunga-massief. Het is maar goed dat ze zich hier niet van bewust zijn. Ze delen het gebied met olifanten, nijlpaarden, okapi’s, leeuwen en buffels in een buitengewone rijkdom. Met maar liefst 2000 plantensoorten, 215 soorten zoogdieren, 706 soorten vogels, 109 reptielsoorten en 78 soorten amfibieën is het het soortenrijkste beschermde gebied in Afrika. We hebben het over Virunga Nationaal Park in Congo.

130915gorilla1

foto: Africa Travel Resource

Achtduizend vierkante meter bos, savannes, vulkaanhellingen en meren. Een tropisch paradijs op aarde, ware het niet dat burgeroorlogen en vulkaanuitbarstingen roet in het natuureten gooien. En alsof dat nog niet genoeg is, wil de Britse oliemaatschappij SOCO naar olie gaan boren in Virunga Nationaal Park. En wat zegt de Congolese regering dan? Toe maar jongens, ga je gang. Ze hebben SOCO toestemming gegeven om in maar liefst 85 procent van het park naar olie te boren…

Als SOCO gebruik maakt van deze olieconcessie zal dit desastreuze gevolgen hebben: er worden wegen aangelegd, pijpleidingen, de schokken en trillingen van het boren geeft onrust voor het leefklimaat van de dieren. Er is kans op olie-lekkage in bijvoorbeeld het Edwardmeer, waardoor het ecosysteem van het park aangetast wordt. Het opent de deuren voor stropers die een graantje willen meepikken van de onrust.

Het Wereld Natuur Fonds en werelderfgoedorganisatie Unesco maken zich grote zorgen over de toekomst van het park. Wereldwijd zijn er nog maar 880 berggorilla’s, waarvan 480 in Virunga leven. Gaat de regering olie kiezen boven natuurbescherming? Gaat Virunga haar beschermde status kwijtraken? De WNF strijd voor het behoud van dit prachtige park heeft al een succes opgeleverd: de Franse oliemaatschappij Total ziet af van haar plannen om naar olie te zoeken in Virunga. Nu SOCO nog!

130915virunga

foto: Paradise in the World

Virunga Nationaal Park ligt in het oosten van Congo, langs de grens met Rwanda en Oeganda. Het park bestaat sinds 1925 en is daarmee het oudste nationale park van Afrika. Sinds 1979 staat het op de Werelderfgoedlijst van Unesco. In 1994 kreegt het de status ‘bedreigd werelderfgoed’.

Wil je helpen om dit prachtige park te beschermen, ga dan naar wnf.nl/virunga en teken de petitie.

informatie: Panda

Geplaatst in Compassie, Expressief, Zeswoordverhaal-uitdaging

Verbeeld een Verhaal in Zes Woorden: Spijt

Waarom werd ik zo boos dat ik mijn mond niet kon houden? Een flapuit, onbezonnen en te snel reagerend. Had ik het maar niet gedaan, dan was alles heel anders geweest. Achteraf had ik veel SPIJT.

Wat is dat eigenlijk: spijt hebben? Ik heb het voor je uitgezocht:

130612Sorry

Spijt is een negatieve emotie met de wens dat men anders had gehandeld bij het besef of vermoeden dat een alternatieve handeling een beter resultaat tot gevolg had gehad. In combinatie met wijsheid achteraf gaat dit gepaard met zelfverwijt, het gevoel dat men beter had moeten weten en dat men de situatie graag zou corrigeren. Hoe meer keuzes er vooraf waren, hoe meer alternatieven er zijn die achteraf een aantrekkelijk alternatief kunnen lijken en dus meer mogelijkheden om ontevreden te zijn over de gekozen optie.

Spijt kan dus pas ontstaan als men een rol heeft gespeeld in de uiteindelijke uitkomst, er moet besluitvorming aan vooraf zijn gegaan. Dit in tegenstelling tot emoties als blijdschap en teleurstelling die ook kunnen optreden als men zelf geen invloed heeft gehad op de uitkomst. Spijt is ook meer intern gericht, in tegenstelling tot bijvoorbeeld schaamte die gevoeld wordt ten opzichte van anderen.

Het anticiperen van spijt of een herinnering daaraan heeft door dit alles een sterke invloed op gedrag en kan schadelijk handelen verminderen en onder meer sociale relaties beschermen. Hoewel spijt persoonlijk als negatief wordt ervaren, wordt spijt bij anderen dan ook vaak positiever beoordeeld.

Spijt is niet een van de primaire emoties zoals angst, blijdschap, boosheid en verdriet. Waar een baby deze primaire emoties al beleeft, ontwikkelt het een idee van hoe een beslissing anders uit had kunnen pakken zich pas rond het zevende levensjaar. Spijt vergt dan ook complexere cognitieve processen waarbij een voorstelling moet worden gemaakt van alternatieve uitkomsten.

Genoeg informatie, nu jouw verhaal!

Schrijf een verhaal over SPIJT in slechts zes woorden. Laat je inspireren door een foto of afbeelding en schrijf daar je verhaal bij. Of bedenk eerst zes woorden en maak/zoek dan een foto.

Hier een voorbeeld van een Zes Woorden verhaal, geschreven door Ernest Hemingway.

SixWordStory

Wat een impact hebben deze luttele zes woorden!

Publiceer jouw Zes woorden-verhaal met bijpassende foto of afbeelding op je eigen website/log en plaats de link naar jouw post in een reactie hieronder. Ik vermeld je vervolgens in dit bericht.

Veel plezier bij het schrijven, ik zie uit naar je verhaal!
Marion

vulpen

LEES DE VERHALEN OVER SPIJT VAN:

Wie volgt? :)

De volgende schrijfuitdaging wordt gepubliceerd op woensdag 26 juni. Klik hier voor meer uitleg over Verbeeld een verhaal in zes woorden. Would you rather participate in English, please go to Six Word Story Challenge: Regret.

Eerdere thema’s: 
130216 – Armoede 
130227 – Onderwijs
130313 –  Lente
130327 – Schrijven
130410 – Licht
130424 – Muziek
130515 – Vervoer
130529 – Huisdieren

zes-woorden

Geplaatst in Compassie, Dieren, Foto, Natuur, Nieuws

Dierenbescherming in 2012

Even een pluim op de hoed van de Dierenbescherming steken. TOP wat jullie doen voor de vier-, twee-, geen- en meerpoters onder ons!

Dagje meehelpen bij het dierenasiel Breda op 5 oktober vorig jaar.
Dagje meehelpen bij het dierenasiel Breda op 5 oktober 2012.

Een aantal successen uit 2012:

  • nertsen fokken verboden: op 18 december 2012 werd met een ruime meerderheid het verbod op houden en doden van nertsen aangenomen door de Eerste Kamer. Een uniek verbod, omdat nooit eerder in Nederland een grote bedrijfstak om ethische redenen werd verboden. 
  • 65% meer omzet voor producten met het Beter Leven kenmerk: in 2012 werd opvallend meer duurzaam vlees verkocht.
  • 40% minder dierproeven met giftige stoffen: er is een nieuwe Europese richtlijn die bepaalt dat giftige stoffen volgens de modernste wetenschappelijke methoden moeten worden getest – dus niet op dieren – waar dat maar mogelijk is. De richtlijn gaat in op 1 september as.
  • zeugen mogen bij elkaar: per 1 januari 2013 is het landelijk verplicht om zeugen in groepshuisvesting te houden, zodat deze sociale dieren beter hun natuurlijk gedrag kunnen vertonen.
  • 35.000 katten en 13.000 honden opgevangen: maar liefst 85% van deze asieldieren vond een nieuw thuis.
  • 3 jaar is de nieuwe, hogere maximum gevangenisstraf voor dierenmishandeling.
  • 2.5 miljoen unieke bezoekers voor IkZoekBaas: sinds de start in mei 2009 trok de website al meer dan 2,5 miljoen bezoekers.
  • Wij willen koeien in de wei: ruim vijftig partijen, waaronder de Dierenbescherming, hebben het Convenant Weidegang ondertekend.
  • 1.143 nieuwe leden dankzij de Vergeten Dieren Actieweek.
  • 180.000 meldingen van dierenleed via ‘144 red een dier’: afhankelijk van de melding wordt een dierenambulance gestuurd, of gaat de politie erop af. In 48.000 gevallen is vorig jaar daadwerkelijk actie ondernomen om een einde te maken aan de mishandeling of de verwaarlozing van een dier.

Voorbeelden van actieve bescherming van dieren. Ik ben al jaren lid. Wil je wat meer weten, neem dan een kijkje op de site van de Dierenbescherming. En als je denkt over een (nieuw) huisdier, waarom dan niet zoeken op IkZoekBaas? Beter dan Marktplaats af te struinen en wellicht te belanden bij een louche dieren(mis)handelaar. 

2013-03-12 20.11.27
Mijn maatje, Bandit – een schat van een kater, geadopteerd uit het dierenasiel.

Bron: Dier – voorjaar 2013

Geplaatst in Compassie, Cultuur, Dieren, Nieuws

Stierengevechten cultureel erfgoed?!

Tot mijn verbazing en afschuw lees ik net dat een meerderheid van het Spaanse parlement een voorstel heeft goedgekeurd om stierengevechten culturele status te geven. Ongeveer 60.000 Spanjaarden hadden hiertoe een petitie ingediend, waarop 180 volksvertegenwoordigers voor en 40 tegen stemden.

De provincie Catalonië stelde in 2011 een verbod op stierengevechten in, in navolging van de Canarische eilanden (1991).

Spaans nationaal erfgoed. Tweeduizend stierengevechten per jaar, waarbij de stier voor zijn leven moet vechten… en het altijd verliest. De koe bij de horens vatten. Van mij mogen deze prachtige beesten die mannetjesputterende toreadors OP de horens vatten. Getuigt het van ‘cultuur’ om massaal te juichen als er weer een banderilla zijn doel vindt. Moet die mythische kracht van de stier op deze manier de nek om worden gedraaid voor volks vermaak? Afschuwelijk!

DSC_2719

Wat vind jij hiervan? Ben je ooit gaan kijken naar zo’n stierengevecht?

Geplaatst in Columns, Compassie, Expressief, Foto

Vertrouwen

 Het is druk in de kroeg. Met ervaren hand zet de ober een bord, gevuld met een dikke dampende stew, voor de man neer. Een mandje met brood en boter staat ernaast. Zijn vrouw kijkt naar haar dubbele hamburger en dikke frieten. ‘Chips’ worden die hier genoemd. De Guinness verdwijnt als sneeuw voor de zon, cheers! Het is lunchtijd in Dublin.

Aan de andere kant van het café zitten vier jonge mannen aan een tafel en bestuderen het menu. Wat de soep is, vraagt een van hen. Bouillon, antwoordt de gevatte ober, meestal gemaakt van vlees en groenten. De anderen lachen. Just kidding! De soep van de dag blijkt groentesoep te zijn.

Naast mij ligt een baby van een half jaar te slapen op de bank, als een roos, uitgeteld na de vermoeienissen van de ochtend. Hij is pas zes maanden, vertelt de trotse moeder, en mijn oudste is drie jaar. Het jongetje zit in de leren fauteuil tegenover ons en neemt kleine hapjes van zijn hamburger. Niet het broodje of de sla, alleen het vlees. Ik laat hem maar, zegt ze, hij is ook moe en dan eet hij in ieder geval iets. Ik knik begrijpend en lach naar het kind. Verlegen draait hij zijn hoofd om. Ze zijn net aangekomen vanuit Belfast, na drie uren reizen. De vrouw komt oorspronkelijk uit Londen en is voor haar werk naar Ierland verhuisd. Dublin is haar favoriete stad – na Belfast dan – en ze is hier al vaker geweest. Bij de buren worden de glazen nog eens bijgevuld. Ook wij laten het ons goed smaken.

De vrouw begint haar spullen bij elkaar te zoeken. Ze gaat weer verder, zegt ze, naar het hotel. De baby is inmiddels wakker en observeert met grote ogen de bedrijvigheid. Natuurlijk kan ik het niet laten om even gek te doen. Hij lacht zoals alleen baby’s kunnen lachen, uitbundig en helemaal blij. Vakkundig wordt hij door zijn moeder in een soort skipak gepropt, de armpjes onwillig, maar het lukt haar toch. Compleet dicht geritst wordt de kleine in de wandelwagen gezet. Die zal het straks niet koud hebben!

Wil jij even op hem passen, vraagt ze me, dan kan ik met de oudste even naar het toilet? Automatisch knik ik en zeg dat niemand bij haar kindje zal komen. Ze draait zich om en loopt weg, de trap af naar de damestoiletten, mij enigszins verwilderd achterlatend. Daar zit ik dan, met een baby. Zelfs haar tas hangt nog aan de buggy.

Tegenstrijdige gedachten flitsen door mijn hoofd. Het is een eer om even op dat kleintje te mogen passen. Maar ik ben ook perplex en verontwaardigd. Dat doe je toch niet, je kind alleen laten in een café? Wat is dat voor een onverantwoordelijke moeder? Stel je voor dat ik kwaad in de zin had. Ik zou mijn spullen kunnen pakken, de wandelwagen naar buiten rijden en weglopen met de baby. Wie laat nou toch zijn kind achter bij een wildvreemde?

DSC_3444

Dan ineens verandert de verontwaardiging over haar gedrag in beschaming over mijn eigen gedachten. Ben ik echt al zo gewend aan misdrijven uit het nieuws, dat kidnapping mogelijk lijkt, hier, in deze gezellige pub? En ik lach, verwonderd en trots op het vertrouwen dat deze vrouw mij schenkt. Haar verzoek was intuïtief en natuurlijk, moeders onder elkaar. Vijf minuten later komt ze terug en nemen we afscheid. Een vluchtige ontmoeting, die een diepe indruk op me achterlaat

Vertrouwen. Wat een mooie gedachte om het nieuwe jaar mee in te gaan.