Geplaatst in Columns

Liefde Online

Ik heb jou gekocht.

Gekocht?!

Ja, voor € 30,-

Eeeeeeh?

Op Relatieplanet!

 

De uitspraak wordt gedaan met een grijns rond de lippen. Blijkbaar was ik een koopje.

Relatieplanet. Slechts een van de vele datingsites, en ze hebben nu al meer dan vier miljoen members zie ik. Met acht duizend leden online op een zondagavond. En dan hebben we ook nog:

  • Parship, de datingsite voor échte liefde
  • eDarling, serieuze singles met stijl
  • Lexa, als het om daten gaat
  • Relatie.nl, als het écht serieus moet zijn
  • Match.com, ontdek wie bij je past
  • e-Matching, dating voor hoger opgeleiden

We hebben bijna zeventien miljoen inwoners in Nederland, hmmm… Mensen, half Nederland is blijkbaar single! Miljoenen singles. Doe België er ook nog maar bij, anders hebben we niet genoeg kandidaten voor al deze sites.

Gekheid natuurlijk, het zijn niet alleen singles die op zoek zijn naar de ware liefde. Of een beetje liefde. Naar aanhankelijkheid. De perfecte relatie. De datingsites zijn ook een visvijver voor vriendschap, een avontuurtje, seks, geld, een uitweg, verzin het zelf maar. Verder hebben we ook nog Second Love, een site voor vreemdgaan. Het moet niet gekker worden. De crisis slaat toe en Second Love floreert.

In de profielen meestal aantrekkelijke foto’s en eigenschappen. Hoe zou dat in de werkelijkheid zijn? Is die wulpse lieve pittige sportieve attente brunette werkelijk Angelina Jolie? Is die gespierde muzikale romantische gevoelige eerlijke Adonis echt Brad Pitt? Dat kan wel eens vies tegenvallen.

€ 30,-. Ik was wel wat meer kwijt vier jaar geleden. Na diverse relaties en een lange tussenstop was ik eindelijk zover dat ik wel weer wat amoureus’ in mijn leven wilde. Uitgaan deed ik niet. Sporten kon ik niet meer. Computer had ik wel, dus wat lette me. Niets.

Eerst zes maanden op Lexa. Waarvan één maand actief lid en vijf maanden sponsor zonder account. Opgezegd, nadat een man die twintig jaar ouder was kwaad op me werd toen ik hem afwees. Opgezegd, nadat een knul die twintig jaar jonger was maar niet kon begrijpen waarom ik niet op zijn avances inging. Opgezegd, na met pop ups en chat berichten belaagd te zijn door een wildvreemde man die me koosnaampjes gaf toen ik hem zei dat ik niet wilde chatten. “Schatje. Lieverd. Kusje.” KUSJE? Wegwezen glibberjanus, ik ken jou niet! Wat een ellende. Geld en een illusie armer, maar een ervaring rijker op de dating markt. Ik bleef maar lekker vrij. Op naar het-theedrinkende-oude-besje-met-twintig-katten-schap.

Mijn vriendin gaf niet op en adviseerde me Relatieplanet te proberen. Die site was serieuzer dan Lexa, zei ze. Dat klopte warempel ook nog, dus maar weer een betaald lidmaatschap, nu voor drie maanden. Ik ging niet weer sponsoren. Met zijn tweeën gingen we op de site op zoek naar de juiste lover. En die vond ik, ook een schrijver nota bene. Na een poos heen-en-weer mailen hadden we een eet-date. Waarin hij me vertelde dat hij nog midden in een scheiding zat. Juist ja, klein detail. Leuke vent, maar de klik was helaas niet wederzijds.

De prullenbak in met mijn zorgvuldig opgebouwde profiel. Opzouten met interesses, hobby’s en kenmerken. De boom in! Ik had er schoon genoeg van. De katten miauwden al dankbaar in de toekomst. In plaats daarvan plaatste ik deze quote:

A woman needs a man, like a fish needs a bicycle!

Zo, daar konden de heren der schepping het voor mijn part mee doen. Ik fietste en viste niet meer. Het lidmaatschap van Relatieplanet was toch bijna voorbij.

En wat denk je? Wie reageerde? Iemand uit de buurt van Breda. Iemand die zich niet liet afschrikken door mijn terughoudende woorden. Iemand die volhield toen ik niet wilde afspreken maar eerst wilde mailen om elkaar beter te leren kennen. Iemand die door de stoerheid heen prikte, recht in mijn tere hart.

Weer had ik een afspraak om uit te gaan eten. Hij haalde me thuis op. Of ik dat niet eng vond? Nou nee, niet echt. Wist hij veel dat mijn ouders en vrienden paraat waren op afstand. Dat de buren achter de ramen zaten om bij het minste teken van onraad binnen te stormen. Dat de hele karatevereniging aan een enkel telefoontje genoeg had om massaal in auto’s te springen om mij te komen bevrijden. Maar het was allemaal niet nodig. Dit keer was de klik luid en duidelijk.

Ik vond mijn partner, met wie ik nu al ruim drie jaren gelukkig ben. Ik kostte hem € 30,-. Hij kostte mij mijn hart.

Geplaatst in Expressief, Humor, Poëzie

Omgaan Met Verschillen

Dag meisje met de roze schoen

Hallo, wat ben jij aan het doen?

Wandelen op een zonnige dag

Ik blijf graag even als dat mag

Wat heb jij lange benen?

Waarom krullen jouw tenen?

Ik vind je stippenjurk erg mooi

En ik jouw shirt, gemaakt van hooi

Waarom ben jij zo vreselijk groot?

En jij zo’n kleine spillepoot?

Wat zijn wij anders met zijn twee

Jawel, maar zit jij daar echt mee?

Verschillen, die zijn relatief

Niet zo moeilijk alsjeblieft?

Kijk eens op een andere manier?

Oh ja, ik zie het zelfde hier

Handen op de rug, benen recht

Voeten vooruit, net wat je zegt

Mijn hart klopt snel en in de maat

En dat van jou hangt aan je staart

Groot, klein, ’t is maar hoe je kijkt

Lang niet alles is wat het lijkt

Mijn nek doet nou pijn van het turen

Au ja, mijn rug, we staan al uren

Tot morgen dan, kom je weer hier?

Jazeker, leuk, even voor vier

Dag lief meisje, dag nieuwe vriendin

Tot gauw kleine man, ik heb nu al zin

Geplaatst in Zeswoordverhalen

Vreemd – II

Verhaal in zes woorden met beeld, thema Vreemd.


 

Ooit was zij net als wij.


 

Meer verhalen over dit thema vind je bij Jokezelf.

Geplaatst in Zeswoordverhalen

Vreemd – I

En dan is het alweer tijd voor de nieuwe uitdaging van Jokezelf: bedenk een verhaal in precies zes woorden over het thema: VREEMD en zoek daar een passende illustratie bij. Dit ‘verhaal’ is geheel gebaseerd op de foto die ik eerder dit jaar maakte in Breda.


 

Wie de schoen past, klimme erin!


Dit vreemde tafereel maakte dat ik afgelopen zomer abrupt stilstond en naar mijn camera greep…

Geplaatst in Cultuur, Foto, Koken, Natuur

Landgoed Wolfslaar

Ergens in de 17e eeuw wordt in Breda een boerenhoeve gebouwd, compleet met weilanden, akkers, een moestuin en een grote boomgaard: Landgoed Wolfslaar is ontstaan. En deze geschiedenis herhaalt zich: in de loop der tijd is deze boerenhoeve minstens vijf keer vernietigd en weer opgebouwd. Een volhouder dus.

In 1862 geeft de toenmalige eigenares, barones Charlotte Storm-Cuypers opdracht tot de bouw van het statige, stijlvolle Landhuis en Koetshuis zoals wij deze tegenwoordig kennen. Haar erfgenamen verkopen het geheel in 1905. Tussen 1905 en 1947 wordt Landgoed Wolfslaar door verschillende families bewoond, totdat het in 1955 wordt verkocht aan de gemeente Breda. Achtereenvolgens fungeert Wolfslaar als kraamopleidingsinstituut, onderdeel van de Volkshogeschool Bouvigne en als kantoor van de Grontmij.

 

(Foto’s van de gebouwen op verzoek toegevoegd – bron: internet)

Tegenwoordig worden de gerestaureerde panden gebruikt als luxe conferentie- en feestlocatie met bijbehorend – in 2005 met Michelinster bekroond – restaurant. Prachtig allemaal. Voor mij heeft Wolfslaar echter een andere aantrekkingskracht: de landgoedtuinen, een stukje natuur waar je het niet verwacht. Wie weet struinen er zelfs nog wolven rond…

Deze slideshow vereist JavaScript.

Geplaatst in Columns, Humor, Muziek

Get Into My Car!

Het is half acht en buiten ontwaakt de wereld voor een nieuwe dag. Buiten hè, binnen niet. Daar liggen er nog twee in de armen van Morpheus. Zouden mijn zonen wel weten dat ze liggen te kroelen met een Griekse god? Dan waren ze vast zo wakker. Mijn Ford Ka staat al te stuiteren van energie. Ik maan Kaatje tot kalmte, de benzineprijs is al hoog genoeg. Geen onnodig verbruik! Ik stap in en druk het frontje van de radio in de houder. Echt als allereerste. Geen meter zonder muziek. De nieuwe werkdag moet goed beginnen. Pasje naast me leggen om een soepele doorvaart bij de slagboom te garanderen straks en gassen maar.

Soepel neem ik de bocht naar rechts, de straat uit, de rotonde op, waar ik boven op mijn rem stamp omdat iemand denkt dat verkeer van de naderende wegen voorrang heeft. Net zozeer geschrokken als mijn nieuwe vriendin aan de rechterhand, blaas ik opgelucht wat spanning weg. Dat ging nog maar net goed. ‘Relax’, zingt Frankie Goes To Hollywood, ‘don’t do it!’. Weer ontspannen blèr ik lekker mee. Maar ik ga niet naar Hollywood, ik ga naar Avans!

Zoals gewoonlijk is het wat druk bij het stoplicht. ‘You’d better stop – Sam Brown stapt even in – before you go and’, daar hebben we groen licht. Even het pedaal indrukken en dan schiet ik de snelweg op. Het is nog half donker en van alle kanten flitsen koplampen in de spiegels. Recht voor me snijdt een auto bijna de neus van Kaatje af. Die kwam natuurlijk pas op het laatste moment erachter dat hij de afslag moest hebben. Het zal toch geen… en ja hoor, het IS een Golf! Een korte pauze op de radio voor wat reclame. ‘Volkswagen Golf. One of the greatest pleasures you can have.’ Argwanend kijk ik naar het frontje.

O ja, hier moet ik er zelf af. Onheilspellende borden laten een ronde boodschap met rode rand zien. ‘Slow down, you move too fast,’ zingen Simon en Garfunkel – nee, dat is geen vervanger voor Nick! – ‘you got to make the morning last.’ Vreemd, maar toeval bestaat. And I’m feelin’ groooooooovy, ook al kruip ik vooruit. Jeetje, wie rijdt er vooraan? Mijn stembanden raken al aardig opgewarmd.

Op de rondweg staat alles knus zij aan zij en ik bekijk mijn medefileerders. Een enkeling krijgt extra aandacht, vanzelfsprekend alleen vanuit de ooghoeken. Mijn god, wat een stuk is dat ooooh. De DJ kondigt Billy Ocean aan en voor ik het weet zing ik uit volle borst ‘Get out of my dreams, get into my car!’ De hunk heeft zijn raampjes echter potdicht en hoort mijn verzoek niet. Gelukkig, we gaan weer rijden.

De volgende hindernis is de Rondweg, waar we met zijn allen door drie fuiken heen moeten zien te komen. ‘We’re on the road to nowhere’ schalt uit de speakers. Niks ervan, Avans wacht, gekke Pratende Hoofden! Ik houd mijn adem in achter een vrachtwagen die zich met een centimeter speling onder het viaduct door wringt. Dat scheelde niets. Nog een stoplicht nemen en dan rijden we alweer in de buurt van de hogeschool. Als ik op mijn beurt wacht voor de slagboom, zingen Frans en Jenny in duet ‘Vluchten kan niet meer.’ Ongelofelijk, wat een goede zender. Het is haast niet te geloven!

Geplaatst in Gezondheid, Humor, Poëzie

Cillit Bang

Ik wou dat ik een haaknaald had
kon ik mijn longen binnenstebuiten keren
en dan heel zorgvuldig de wanden 
met Cillit Bang mousse insmeren.

Weg met vuil, weg met slijm
alles wordt weer fris en schoon
bestond die haaknaald nu toch maar 
dan was voldoende lucht heel gewoon

~ voor iedereen voor wie simpel ademhalen een opgave is ~
Geplaatst in Zeswoordverhalen

Koninklijk

De nieuwe opdracht van Jokezelf luidt: Bedenk een compleet verhaal in precies zes woorden over het thema: KONINKLIJK en zoek daar een passende illustratie bij.


 

Liefde woog zwaarder dan Neerlands’ kroon


 

Geplaatst in Gezondheid

Verstopte Neus

Geveld ben ik, geveld door een griep. Als een loodzware hamer sloeg hij toe met een fikse klap. Spierpijn, zo moe als een moeder kan zijn, opgezette klieren in mijn nek, een bonkend hoofd. En dan nog een verstopte neus! En dit doet mij de das om, want ik adem altijd door mijn neus. Nu ben ik gedwongen de lucht rechtstreeks via mijn mond in mijn longen te zuigen, waardoor die droog en geïrriteerd worden. En dan begint het gevreesde kriebelhoestje, dat negen van de tien keer uitmondt in een luchtweginfectie. En dat WIL IK NIET hè!!! Want dan ben ik drie weken gevloerd, ’s nachts half stikkend naar adem snakken, midden in de nacht naar buiten rennen, vechtend om wat lucht.

Dus moet ik van die verstopte neus af. En wel direct. Drie dagen heb ik al lopen spuiten met First Defense van Vicks. Blijkbaar was de aanval al te ver heen, want het helpt niks.

Mijn moeder kwam nog met een goed idee via de telefoon: toco-tholin op een zakdoek. Dat had ik warempel nog in huis. Wat druppels op een zakdoek en mijn neus ging helemaal open… er gebeurde helemaal niets, ik rook niets. Mijn zoons bevestigden via hun opgetrokken neus dat er wel degelijk iets te ruiken viel. Dan maar het internet op, op zoek naar andere oplossingen. Een aantal heb ik net uitgeprobeerd: de hete lucht van een föhn inademen via de neus, daar houden bacteriën blijkbaar niet van. Die van mij wel hoor, zijn er dol op!

Nog meer oplossingen van het net:

  1. Diepvriesremedie: Steek je hoofd in de diepvries en adem in via je neus en uit door je mond. Houd dit maximaal een minuut vol en herhaal het af en toe. – Dit lukt niet, mijn diepvries zit te vol. Plus het zijn maar drie kleine lades.
  2. Adem inhouden: Adem uit door je neus. Houd je adem 10 seconden in (of zo lang mogelijk als je dat niet haalt). Adem in door je neus. Hij zou nu ontstopt moeten voelen. Snuit je neus in een zakdoek. Herhaal dit wanneer je verlichting nodig hebt. – Logisch dat het enigszins ontstopt voelt, zit hier naar adem te snakken. Via mijn mond! 
  3. Snuiten met tegendruk: Houd een zakdoek onder je neus. Je neusgat moet volledig bedekt zijn. Duw je handpalm stevig tegen je neus en snuit 5 tot 6 seconden. Niet te hard snuiten! Haal de zakdoek weg. Adem langzaam in door je neus. – Ik doe niet anders…
  4. Water Inhaleren: Controleer welk neusgat het ergste dichtzit. Eerst leg je een vinger op de neusvleugel aan de linkerkant en blaas je voorzichtig door je neus. Daarna herhaal je dit met je andere neusvleugel. Degene die de meeste weerstand oplevert zit het meest verstopt. Zet de kraan van de wasbak open. Zorg voor een gemiddelde straal: niet hard maar ook niet zacht. Houd je neus zijwaarts, met het verstopte neusgat naar boven. Houd je neus onder de kraan en snuif het water op. Probeer het water langs het slijm in je neus te krijgen. Blaas door je neus, en probeer op die manier het slijm naar buiten te duwen. Het water zorgt ervoor dat het slijm direct wegspoelt. – Mooi NIET hè, krijg nou al geen lucht.
  5. Stoom: Neem een kom kokend water en een theedoek. Breng je gezicht boven de kom, zo dicht boven het water als je kunt verdragen en trek de handdoek over je hoofd. Inhaleer de stoom langzaam door je neus. Voeg dampo, eucalyptus, menthol, tijgerbalsem of tea tree olie toe aan het water voor een beter resultaat. – Stomen, ook zo’n wondermiddel. Bij het ontbreken van dampo, dan maar meer van die toco-tholin erin, plus nog een zakje muntthee. Beetje creativiteit kan gaan kwaad toch. Gezellig met mijn hoofd onder het tentje. De slierten damp zochten zich een weg langs de verstopping en brachten enige verlichting… voor twee minuten. Daarna ging de zaak weer op slot.
  6. Handstand: Doe een handstand. Blijf zo lang als je kunt op je handen staan om je sinussen vrij te maken. Kun je geen handstand? Ga dan met je buik op bed liggen en hang je hoofd omlaag over de rand. – Die ga ik zo zeker doen voordat ik ga slapen wakker liggen. De handstand is geen optie meer 😉
  7. Neusbrug, gehemelte: Druk zachtjes op je neusbrug op de plek tussen je ogen. Laat los en duw je tong tegen je gehemelte. Herhaal dit enkele keren. – Helpt geen zier.
  8. Geurtherapie: Zoek een aronskelk, versnijd hem en adem de geur in. Open een pot zure bommen en inhaleer de geur die vrijkomt. Probeer mierikswortelsaus of pittige mosterd. Ruik eraan of doe er een theelepeltje van in je mond. Breng azijn aan de kook en ruik aan de damp. Wees voorzichtig want de geur is scherp en intens, maar erg effectief. – Laat ik nou nét door mijn voorraad aronskelken heen zijn. Ben inmiddels in staat om een lik sambal in mijn neus te smeren.
  9. Koud washandje: Bevochtig een washandje met KOUD water. Ga liggen en leg het washandje op je neus. Het slijm zal nu snel vrijkomen. – Niks vrij, helemaal NIETS. Ik word steeds benauwder.
  10. Kauwgom: Neem kauwgom, bij voorkeur met mentholsmaak, en kauw hier een tijdje op.
  11. Beweging: Ga een stukje hardlopen. Je lichaam maakt je sinussen (ten minste tijdelijk) vrij zodat er meer zuurstof in je bloed kan komen. – Als ik energie en een rug had om te rennen, zou ik dat zeker doen. Nu ben ik al blij als ik de trap op kom. 
  12. Neusspray: Probeer de verschillende soorten neusspray. Deze zijn te koop bij drogist en apotheek. Houd wel in gedachten dat ze bedoeld zijn voor gebruik op zeer korte termijn en dat je snel afhankelijk van ze wordt. – Dit hadden we al gehad geloof ik. 
  13. Neusdouche: Probeer een neusdouche. Deze zijn te koop bij drogist, apotheek en internet. Zijn bedoeld om de neusholtes te spoelen met een zoutoplossing. – Idem water inhaleren, no way.
  14. Cocktail: Maak een ‘cocktail’ van heet water, een eetlepel zeezout en eventueel een druppeltje tabasco. Probeer hier even aan te ruiken en je verstopte neus verdwijnt als sneeuw voor de zon. – Morgen. Ik ben kapot.
  15. Niezen: De meest voor de hand liggende manier om van een verstopte neus af te raken is niezen. Stimuleer het niezen door met een wolletje of pluimpje aan je neus te kriebelen. Kijk in het licht voor extra stimulatie. – Wat er niet in zit, komt er ook niet uit. De sinussen zijn opgezwollen (getver, wat klinkt dat vies), het nies-stadium ben ik voorbij.

Laatste oplossing is een gesneden ui naast mijn bed. Baat het niet, dan schaadt het niet  prop ik die uienparten wel rechtstreeks in mijn neus of zo. Want ik zal slapen vannacht! Ik heb geen wallen meer, maar een heel berglandschap. Grauwe grijze donkere valleien waar de zon voorlopig niet meer doorbreekt.

Wie kan mij helpen met een sublieme tip? Ook anti-griep tips zijn meer dan welkom!

Blijf gezond, blijf ademen.

Wat er aan vooraf ging: Brussel? Yes! Yes? No!

Geplaatst in Expressief

Droomwerelden

De weg was donker, nauwelijks verlicht door de her en der geplante lantaarnpalen. Het was geen romantisch duister, integendeel. De lampen van het tegemoetkomende verkeer op de A16 boorden zich als schijnwerpers in mijn brein, terwijl ik op de ventweg in een sukkeldrafje verder reed. Waarom, WAAROM zetten ze geen witte strepen aan de kant van die weg? Overal staan strepen waar je niet overheen mag rijden, en als je ze nodig hebt, zijn ze er niet. Behoedzaam activeerde ik Kaatje’s groot licht waar het maar kon.

Gelukkig arriveerde ik heelhuids in Terheijden, waar mijn vrienden al op me wachtten. De uitbundige begroeting bestond uit knuffels, kussen, pootjes en zelfs wat gelik. Recht op mijn neus. Nou is die ook niet heel erg makkelijk te missen 😉 Wij – de drie Mar’s – werden uitgezwaaid door nog een Mar (maar dan de mannelijke versie) en Reina, die ons beteuterd nakeek. Gingen we dan niet wandelen?

Nee lieverd, wij gingen naar een andere wereld. Wij gingen, na anderhalf jaar mislukte afspraakpogingen, eindelijk mijn verjaardagscadeau van vorig jaar mei verzilveren. Ik had namelijk een tegoedbon voor een workshop bij Droomwerelden gekregen.

Droomwerelden is een fantastisch initiatief van Marij van Ham (jawel, weer een Mar!), die creatieve cursussen met zelfdrogende klei verzorgt voor jong en oud, kinderfeesten, voor rustige kinderen en voor kids met een uitdaging, voor mannen en vrouwen. Iedereen kan bij haar terecht in de smaakvol en professioneel ingerichte ruimte. En wij dus ook!

Eerst uitgebreid rondsnuffelen natuurlijk. Er stonden heel veel prachtige dingen, van Marij van Ham zelf, maar ook van haar cursisten. Ik kon mijn geluk niet op: ik was omringd door elfen, kobolds, fantasy wezens, feeërieke lampen en draken! DRAKEN! Ze bestaan echt 😉 Ik stond natuurlijk te kwijlen bij de grote draak in de slideshow, die door Marij gemaakt is.

De sfeer was heel relaxed en we kregen koffie en thee, banketstaaf en chocolade pepernoten. Op dat moment kon de avond al niet meer stuk. We bladerden de voorbeeldboeken door en keken elkaar aan… dat konden wij nooit! En zeker niet binnen twee-en-een-half uur. We were wrong.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kijk maar eens naar de foto’s. Zie je dat witte ei? En die witte lap? Die vormden de basis voor de drakenkop die ik wilde maken. Marij deed alles even voor om vervolgens de uitvoering aan onze onwennige vingers over te laten. ‘Wat zijn jullie stil’, zei ze halverwege. We hadden echter alle aandacht nodig bij hetgeen in onze gedachten al klaar was, maar in onze vingers heel andere dingen deed. Zoals wegglijden. Omvallen. In elkaar zakken. En het leek zo makkelijk in haar vaardige handen.

De klok snelde vooruit, maar Marij bleef onverstoorbaar. Niets afraffelen, maar rustig verder gaan tot we klaar waren met onze kunsten. De grote tafel was bezaaid met klei, nep-tanden, verf in bierdopjes, stenen, penselen, kwasten, krabbertjes en ander gereedschap, kerstballen, piepschuim in alle maten en vormen. Zelfs een kanten blouse werd gebruikt om een reliëf in de klei aan te brengen. Pas tegen half elf was de laatste penseelstreek gezet en werden onze fantasierijke creaties zorgvuldig en feestelijk in cellofaan ingepakt. Zo trots als een aap waren wij. En de resultaten mogen er zijn, toch? Wat een aandoenlijke kus-vis van Mar. En een sierlijke droomwereld van de andere Mar! 😀

Dankjewel, lieve vriendinnen, dankjewel Marcel, voor deze bijzondere avond. Bedankt Marij, voor je kundige en bezielde begeleiding. Ik heb 200% genoten. En mijn bloeddorstige hagedis heeft inmiddels een ereplaats in mijn woonkamer gekregen:

Meer informatie over Droomwerelden vind je op www.droomwerelden.nl