Mijn verhaal over LANDSCHAP in zes woorden:
ZIJN BLIK VERKENT DE HEUVELS.
THUIS.
klik!
<< Wil je ook de andere zeswoordverhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast! En kijk hier voor het archief van de 6WMB schrijfuitdagingen. 😀
Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is: FRUIT.
Verleidelijk zoete aardbeien. Knapperige blauwe bessen, een sappige peer. En wat denk je van meloen, waarbij het sap langs je kin druipt. Hoe heerlijk is fruit op een zomerse dag. Mmmm! Lees verder “Zeswoordverhaal: Fruit”
Klein, hulpeloos, vertederend. Als een warm hoopje mens lag je in mijn armen. De navelstreng was verbroken, maar jouw eerste oogopslag smeedde een nieuwe band tussen ons. En die liefde werd sterker, iedere keer als je naar me opkeek.
Je groeide als kool, een curve die nauwlettend werd gevolgd door het consultatiebureau. Ik lette meer op de glans in je ogen, je eetlust en ondeugende energie.
De eerste woordjes. Het eerste ‘nee’. Het honderdste ‘waarom’. Mijn heerlijk speelse peuter werd een onderzoekende kleuter. Je viel en stond op. Letters, zinnen en getallen kregen betekenis, en onverzadigbaar verzamelde je verhalen tot een wonderbaarlijke woordenschat.
Je kennis en verbeelding namen je mee richting puberteit. En ook al was je nog niet klaar voor een volgende fase, onweerstaanbaar werd je meegesleurd door de tijd. Je werd groot en sterk. En ik groeide met je mee, als moeder.
Wat ben ik trots op je, mijn volwassen zoon. Ontwikkel en leer. Blijf groeien als kind, broer, als student en vriend. Blijf groeien als mens.
—
Voor Nick. Voor Sean. In willekeurige volgorde. ❤
Write on Wednesday schrijfuitdaging van MelodyK met als thema ~ GROEI ~ in maximaal 175 woorden.
Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is: VEILIG. Lees verder “Zeswoordverhaal: Veilig”
Het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal van deze week is: MOED. Lees verder “Zeswoordverhaal: Moed”
Ze zijn er weer: de wasmachine, stofzuiger, de gedachten aan werk. Na een week in mijn Bakhuisje op de Veluwe is het nu terug naar de thuisbasis. Van een eenpersoons huishouden naar hongerige mannen en harige katten. Of is het net andersom? Het is vertrouwd en wennen tegelijk.
De foto’s voeren me terug naar mijn haven van groen en paarden, rozen en antieke blikken. Van veldbloemen in ronde vaasjes, de knusse gaskachel. Dat alles is daar achter gebleven. Maar de heerlijke sfeer heb ik meegenomen en houd ik koesterend vast. Dus als de wasmachine draait, grijp ik mijn iPad en dompel me onder in het verhaal dat aan het ontstaan is.
Ik herinner en verzin, ik droom en leg vast. Ik schrijf.
Ik ben de koning te rijk. Ja, nogal wiedes, zul je denken. Het is immers Koningsdag. Maar daar heeft het niets mee te maken. Ik ben de koning te rijk omdat ik een week lang mag logeren in een knus bakhuisje. Het avontuur dat startte met Genieten, het verhaal dat ik schreef voor MelodyK’s uitdaging (dankjewel lieverd!) is nu werkelijkheid geworden. En dit keer mag ik het beschrijven in meer dan 175 woorden.
Vanachter het raam zie ik drie paarden lopen. Nel heeft me gisteren hun namen verteld, maar die ben ik helaas vergeten. Twee van de drie zijn Friese paarden; wat een schoonheden zijn het. Nou ja, echt schoon zijn ze niet meer na het rollen in het natte zand. Ze knabbelen aan het gras dat naast hun paddock groeit. Ze spelen, happen, imponeren, steigeren half en draaien om elkaar heen.
De vogels fluiten zo hard dat ik ze binnen hoor. Een kauw wandelt door het zand en een muisje scharrelt voorbij, op zoek naar wat graan. Wolken zeilen majestueus over de weilanden en velden. Ze hangen zo laag dat hun buiken bijna over de grond slepen. Als ik op mijn tenen ga staan, kan ik ze vast aanraken! Dan zijn ze weer weg en breekt de zon door. Ik grijp mijn reader en haast me naar buiten, naar de ligstoel. Smijt mijn e-book weer neer en ren naar binnen om mijn gsm te halen. Kijk en luister:
Dan stort de regen zich weer met ware doodsverachting naar beneden en draaf ik naar binnen, naar de kachel die een weldadige warmte verspreidt. Nel heeft het huisje met veel aandacht ingericht. Alles straalt liefde voor details uit. Veldbloemen in kleine vaasjes, oude blikken, schaapjes in de vensterbank. In de slaapkamer blikken koeien met een vredige blik de ruimte in. Na een lange rit vol files gisteren was het een verademing om hier rond te dwalen, te ontdekken.
Wil je wat meer van mijn Bakhuisje zien?
Misschien moet ik eerst afkicken van de stress van de afgelopen weken. Ik heb namelijk gesolliciteerd naar een andere functie bij onze academie, en ben het –ondanks pittige externe competitie– tot mijn grote vreugde geworden. Over een paar maanden dus geen inzet- en roosterperikelen meer, maar contacten met het werkveld en ondersteuning van het hoofd van het kenniscentrum. Websites en social media bijhouden en inrichten. Me bezighouden met nieuwe bedrijfsprocessen. Ik heb er zin in!
Nu echter terug naar mijn laptop; ik ben hier immers om te schrijven.
Nog een fijne zaterdag! ❤ x
Vandaag ontving ik mijn nieuwe Paperblanks Flexis notitieboeken. Ze zijn haast te mooi om in te schrijven, rijk versierd en van een zacht materiaal. Kijk maar eens bij 24Papershop.com, dan kun je de kleuren zien.
Schrijf jij in een papieren notitieboek, of tik je liever op een laptop/tablet?
Iedere vrijdag plaats ik een zwart-wit foto met kleuraccent op Doldriest. Doe je mee? Het mag ook een gewone zwart-wit foto zijn.
Nederland is fietsland bij uitstek. Door regen en wind, en zeker als de zon schijnt. Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal dan ook: FIETS.