cosy crime writer · blogger · reader · RPGamer · caretaker of lad and cat · loves tea and cookies
View All Posts
12 gedachten over “De Geur Van Seringen”
Marion, jouw mooie gedicht en de prachtige foto doen me spontaan denken aan een gedicht dat ik lang geleden schreef. Bij mijn ouders in de tuin stonden vroeger seringenstruiken en een grote krentenboom. Waar ik nu woon, een paar meter voor onze voordeur staat, nu al vele jaren, ook een mooie krentenboom.
De krentenboom.
Rond deze tijd, aan de overkant van de baan
zie ik steeds een krentenboom in de bloei staan.
Zijn witte blaadjes zijn in schril contrast
met de omringende natuur die langzamer wast.
Even maar duurt deze pronkerigheid.
Fragiele schoonheid gebonden aan tijd.
Tijd die vergankelijkheid in zich draagt
maar sommige herinneringen nooit vervaagt.
Nu kleurt het wit mijn dag
omdat ik lang geleden zag
wie dit frisse leven
groeikans heeft gegeven.
Het héél kleine krentenboompje werd geplant
door vaders hand.
Ontroering versmelt met het avondrood.
Telkens opnieuw, zovele jaren na zijn dood.
Morgen heeft de dag weer veel meer kleur.
Er staat namelijk een prachtige krentenboom voor onze deur.
Een mooi gedicht, met een nog mooiere gedachte erachter. Beelden en geuren kunnen herinneringen oproepen. Wat een kracht schuilt in iets onzichtbaars…
Dank je, Lenjef.
DOLDRIEST 
Marion, jouw mooie gedicht en de prachtige foto doen me spontaan denken aan een gedicht dat ik lang geleden schreef. Bij mijn ouders in de tuin stonden vroeger seringenstruiken en een grote krentenboom. Waar ik nu woon, een paar meter voor onze voordeur staat, nu al vele jaren, ook een mooie krentenboom.
De krentenboom.
Rond deze tijd, aan de overkant van de baan
zie ik steeds een krentenboom in de bloei staan.
Zijn witte blaadjes zijn in schril contrast
met de omringende natuur die langzamer wast.
Even maar duurt deze pronkerigheid.
Fragiele schoonheid gebonden aan tijd.
Tijd die vergankelijkheid in zich draagt
maar sommige herinneringen nooit vervaagt.
Nu kleurt het wit mijn dag
omdat ik lang geleden zag
wie dit frisse leven
groeikans heeft gegeven.
Het héél kleine krentenboompje werd geplant
door vaders hand.
Ontroering versmelt met het avondrood.
Telkens opnieuw, zovele jaren na zijn dood.
Morgen heeft de dag weer veel meer kleur.
Er staat namelijk een prachtige krentenboom voor onze deur.
Lenjef
LikeLike
Een mooi gedicht, met een nog mooiere gedachte erachter. Beelden en geuren kunnen herinneringen oproepen. Wat een kracht schuilt in iets onzichtbaars…
Dank je, Lenjef.
LikeLike
Mooi, hoor, ik kan ze gewoon ruiken 🙂
LikeLike
Gauw naar buiten en je neus in een echte seringenstruik stoppen! 😉
LikeLike
Heel mooi!
LikeLike
Met ogen dicht geschreven.
LikeLike
Mmm, ik ruik de seringen bijna… 😉
LikeLike
Ze ruiken echt heel lekker.
LikeLike
Jammer dat er geen geurtoevoeging bestaat in de blogwereld!
LikeLike
Daar ben ik eigenlijk blij om, anders hoeven we niet meer naar buiten. En er gaat niets boven het echte!
LikeLike
Prachtig.
LikeLike
Dank je 🙂
LikeLike